Campertrip Brisbane - Melbourne, dag 25 tem 29

05-03-’09, donderdag, dag 25

Rustig starten we de dag. Het is toch te warm om ons te haasten.
Enig doel vandaag: camper in orde brengen. Nu we met zijn drieën zijn, is het huren betaalbaar. We hebben enkele adressen, sommigen zijn te ver voor te wandelen dus hopen we op een goed aanbod bij de dichtstbijzijnde rentalplace.
Een vriendelijk gast groet ons, maar zegt al snel dat Jucy ons niet kan helpen. Hij is echter bereid om andere rentals op te bellen, den braven. Na anderhalf uur van bellen, overleggen, wikken en wegen zijn we er uit. Travellers Auto Barn wordt het. We danken de mannen van Jucy hartelijk voor hun bewezen diensten en gaan – voor de verandering – de stad in: Tan heeft een nieuw fototoestel nodig.

We dineren opnieuw bij Jojo’s en komen op de terugweg een studentencafé tegen. ‘We zijn internationale studenten’ is de zin die Tan, 17 en nog uit oud genoeg om te drinken, moet gebruiken om zonder problemen wat te kunnen drinken. De pooltafels lonken naar ons. Wat later worden we vergezeld door 3 kerels, die ’n poolwedstrijd wel zien zitten. Helaas verliest ‘mijn’ groep.
Een lange wandeling later komen we in de hostel aan waar we onze laatste nacht vertoeven.

PS: Gelukkige verjaardag Tjip!

--------------------------------------------------------------------

06-03-’09, vrijdag, dag 26

8 AM: get-up-time
9 AM: bus tot the Transit Center
9.27 AM: take the train to Browen Hills
10 AM: pick up the campervan.
Na uitleg en papierwerk vertrekken we, met enige schrik, zuidwaarts. Het rijden gaat verrassend vlot. Dat alles aan de andere kant gebeurt ben ik inmiddels gewoon, dat speelt in mijn voordeel. Na een uurtje komen we aan in Surfers Paradise, waar we de nacht doorbrengen op een parking.

Surfers Paradise is zoals Culture Club: ‘zien en gezien worden’, maar dan in een stadsversie, jippie!
’s Avonds gaan we even langs de promenade waar een avondmarkt aan de gang is. We zijn moe van de zeelucht en de oh zo lastige activiteiten dat we deden: zwemmen, zonnen, insmeren, zonnen, eten. Ho ho, soms is het zo lastig!

Alles even installeren in ons huis op willen en slaaptijd.

--------------------------------------------------------------------

07-03-’09, zaterdag, dag 27

3 mensen die dicht tegen elkaar aan slapen + kleine ruimte + zonsopgang = warm!
De dag start vroeg. Een ontbijtje aan het strand en overleggen wat de dag brengen zal.
We horen van onze parkingburen dat er een surfcompetition aan de gang is wat verderop. Na enkele inkopen en een laatste keer door Culture Club-stad te paraderen (want zo hoort het hier!) gaan we verder. We stoppen in Coolangatta. Het surfen zit er al op voor de dag dus blijven we morgen nog om het nader te bekijken.

We installeren onze camper op een parking (de camping was veel te duur) en bereiden het avondmaal. Grappige reacties op het tafereel van wij die op de parking ons eten verorberen.
Een jongeheer, lichtjes aangeschoten, komt erbij. Een T-shirt op zijn hoofd (‘des omdat ik kaal word en dan valt het minder op’), toch wat vreemd vonden we dat. ‘Oké, misschien is het beter als het af is!’ De schaar en het scheermesje worden bovengehaald. Het duurt even voor zijn bros kopke kaal is, maar waar een wil is, is een weg. Inmiddels hebben we nieuwe vrienden bij gekregen, één voor één met alcohol in het bloed. Het is nog maar 11 PM en zowat de hele jeugdige OZ bevolking is al dronken. De pubs sluiten hier voreg dus hoeven ze meer alcohol te verzetten op een kortere tijd. Wij houden het echter rustig en zoeken ons bed op.

Rond 1 AM wordt er op onze deur gebonkt. Onze kale vriend staat er, maar we laten hem en zijn alcoholgeur mooi buiten staan. Nog wat later zijn de anderen er ook, oh dolletjes! Reünie!
Handig dat Tan het nummer van eentje had, zodat Mitch (het eentje) zijn vrienden vriendelijk kon vragen onze kamperruimte te verlaten. Slapen lukt vanaf dan oké.

--------------------------------------------------------------------

08-03-’09, zondag, dag 28

Warm! Heet! Het overvalt ons. Al veel mensen op straat om 8 AM. We beslissen hen te volgen en trekken wat verderop om de surfcontest (Quicksilver Pro) te volgen. Veel volk op het strand. En warm, ooo zo warm!
Mijn interesse in het surfen is al snel weg. Een klein lief meisje komt naar me toe en we slaan een praatje. Wat een liefje! Zo wil ik er later 1000.

Onze nieuwe vriend Mitch laat het toe dat we zijn elektriciteit gebruiken om gsm’s en dergelijke op te laden. Ouders Pete en Joanne (wat een vriendelijke mensen!) stellen voor dat we de camper op hun oprit zetten, het zwembad gebruiken, een douche nemen en nu we hier toch zijn ook mee-eten. Geweldig!
Het zwembadwater zorgt voor de nodige afkoeling. We benutten het internet, praten met de oudertjes en schuiven onze voetjes onder tafel. Smullen maar. Mitch moet even naar een verjaardagsdrink terwijl wij verder pa en ma entertainen. Als Mitch terug is, kijken we een film maar 30 minuten later liggen we allemaal al te knorren in de zetel (mét dekentje – de airco stond te koud). Wijselijk gaan we slapen en zeggen ‘Merci pa en ma Mitch!’.

--------------------------------------------------------------------

09-03-’09, maandag, dag 29

Joke is vandaag jarig! Hoera hoera, driewerf hoera!
Het is minder warm dan normaal, goed voor ons want dan slapen we wat langer. Lucky de hond komt bij ons als we rustig in de tuin ontwaken. Ik sluip naar de camper, roffel in mijn hoopje rommel, ga terug en zeg ‘Joke, ogen dicht en handen open!’ Vol spanning en licht giechelend wacht ze –met de handen open – af. En hupla, de vele kaartjes worden overhandigd. Niet onmiddellijk wetend van wie dit allemaal is, lezend en wenend van ontroering. Oh, hoe lief! Tevreden, wat zeg ik, meer dan tevreden was ze! Missie geslaagd, tsjakka!

We benutten nogmaals internet (Joke heeft mensen te bedanken), douchen, ontbijten en zeggen ‘Dank je Mitch en veel plezier op je trip naar Zuid-Amerika!’ en gaan richting Lamington National Park.
We verlaten de kustlijn en na 20 minuten rijden zien we een totaal anders landschap dan voordien. Bergen, bossen, heuvels… het lijkt wat op Frankrijk en ik voel me dichter bij huis. Een typische Franse slingerbaan leidt ons verder. We vinden zonder problemen onze stopplaats ‘Binna Burra’, een campergrond in het National Park. We installeren ons, verkennen het terrein en gaan even op wandel. Op een uur tijd zagen we: enkele hagedissen, 2 slangen en een kleine kangoeroe. Dat belooft voor morgen als we enkele uren op pad gaan! (‘Dit is anders. Te voet naar de Brugse Poort is te ver.’)

We maken pannenkoeken voor Joke, maar het blijft bij een vuil prakkie. Nou, ook goed. We houden verder nog een echte ladies-avond – mét peelingmaskertjes. Dolletjes!

PS: de schoonzoon van ‘Van vlees en bloed’ zou zich hier kostelijk amuseren, in dit National Park!