27-06-’09, zaterdag, dag 139
Een zaterdag zoals de meeste zaterdagen zijn.
We brunchen. We sporten. We spelen gezelschapspelletjes. We kijken hoe M’lijn en Warren dansen. We drinken verse soep. We kijken naar Harry Potter. Ik zie hoe Hannelore een pot dipsaus op het tapijt morst. We douchen. We eten nog wat. We slapen.
--------------------------------------------------------------------
28-06-’09, zondag, dag 140
M’lijn en ik besluiten vandaag aan onszelf te denken en dus… gaan we shoppen. Net buiten het centrum van ‘t stad zijn enkele uitverkopen dus een kijkje nemen kan geen kwaad. Goedkope, degelijke kledij maar toch vind ik mijn gading niet.
Intussen vervoegen twee vriendinnen van M’lijn ons en trekken we naar de volgende kledingswinkel. Van al dat shoppen en kijken krijgt ne mens dorst. En wat komen we tegen? Joepie, San Churro, de chocoladebar! San Churo is mijn beste vriend.
’s Avonds kijken we naar Harry Snotter part II – zonder dipsaus deze keer.
zondag 28 juni 2009
donderdag 25 juni 2009
Watsonia, dag 136 tem 138
24-06-’09, woensdag, dag 136
Een dag (trouwens exact drie maanden aan het werk) met:
boodschappen in de voormiddag (ik vind een mooie, rode t-shirt voor slecht A$5! Dat is €2,60 – je kan het evenwel gratis meenemen!),
pc-werk in de namiddag,
opticienbezoek in de vooravond (Hannelore moet brillen),
pc-ontspanning ’s avonds.
--------------------------------------------------------------------
25-06-’09, donderdag, dag 137
M’lijn zet Hanne aan school af en rijdt verder door naar een vergadering.
De zon schijnt, het is fijn om het te voelen branden op mijn snoet.
Flo en ik gaan naar een nieuw winkelcentra. Er zijn echter nog niet veel winkels in gevestigd dus keren we vrij snel huiswaarts. Even langs de speeltuin om de benen te strekken.
Na de lunch geniet ik buiten van de zon en een Humo (dank aan Tjip). Jammer genoeg spurt ik noodgedwongen naar binnen wanneer donkere wolken voorbij varen en hun sluizen open zetten. Met de auto Hannelore dus ophalen.
’s Avonds opnieuw boksplezier. Gymbuddy Bianca bezorgt me een uitnodiging voor haar 21ste verjaardagsfeest in augustus. Ik mag een vriend(innet)je meenemen, wie is er vrij de 15de?
--------------------------------------------------------------------
26-06-’09, vrijdag, dag 138
3.45 AM. Ik word wakker van lawaai uit de living. ‘Huh? Is het al 8u en is Hannelore naar tv aan het kijken?’ Ik kijk op mijn gsm en zie dat het een onmenselijk vroeg uur is om wakker te zijn/worden. ‘Potverdikke’, zeg ik tegen mezelf, ‘wie is hier beneden?’ Het licht in de living brandt maar niemand te zien. Het licht in de pc-kamer brandt en wie is daar doodleuk naar een dvd aan het kijken? Florian!
Zonder veel woorden aan vuil te maken, maar toch genoeg dat hij weet dat hij fout is, leg ik hem in zijn nest en probeer zelf verder te slapen. Let op het woord ‘proberen’. Door Flo’s geween dat overging in gezang was ik rond 4.30 nog wakker. NIET bevorderlijk voor de gemoedstoestand, neem dat maar van me aan.
Iets voor 8’n gaat mijn wekker. Ik doe mijn kleren aan, verwacht Hanelore ieder moment beneden maar om 8.15 is ze nog niet te bespeuren. De afspraak is nochtans: ‘om 8u beneden, niet vroeger en niet later’ en dat weet ze maar al te goed.
Dus, ik naar boven. Wie/wat tref ik aan? Flo (opnieuw uit zijn bed gekropen!) in Hanne’s kamer, gezellig aan het spelen (lees: lawaai maken).
'Nondedikke!’ 2 x zo’n toeren op amper 4 uur tijd, dat wil zeggen: een ochtendhumeur dat een ganse dag aansleept en pas de volgende dag verwerkt kan worden.
’t Waren al 2 lastige dagen voor Flo en Hanne. Flo die zich voor het minste dat hem niet aanstaat op de grond smijt. Hanne die gisteren loog en niet deed wat ze moest doen. Nu dit. Kindjes zijn zo wijs!
Met de zon op mijn kop (toch iets positief) wandel ik met Hanne naar school en wandel – uiteraard zonder Hanne – terug.
Even het internet en mails checken voordat de overschakeling tussen twee internetproviders van start gaat en ik bijgevolg helemaal zonder zit (en dat voor mogelijks 2 weken!).
Ha, Michael Jackson en Yasmine zijn overleden. Wat is er plots veel gebeurd op ’n korte tijd.
Het weer is te goed om binnen te zitten, dus wandel ik ook met Flo door het park.
School is vandaag vroeger gedaan omdat de (winter)vakantie (2 weken) start.
’s Avonds is er vriendenbezoek en dus veel lekkers te smullen. Jammie!
PS: ik heb de voorbije weken al enkele keren te horen gekregen dat ‘dit’ doen (naar Oz komen dus) echt iets voor mij is. Maar, beste lezertjes van het eerste uur, waarom vinden jullie dat precies? Waarom is ‘dit’ iets voor mij? Zij die het meeste antwoorden hebben, krijgen een beloning. Woehoe!
(Als er geen reacties gepost worden moet ik er zelf wat uitlokken hé)
PSS: ook reeds enkele keren gehoord: ‘Goed geschreven op je blog! Je moet/zou beter schrijfster worden.’ Hmm… schrijfster… Het idee dat dan in me opkomt (elke dag lang uitslapen, rondlopen in mijn kamerjas [als schrijfster moet ik wel correcte taal gebruiken], schrijven wanneer ik zin/inspiratie heb, met een kamillethee in de hand kijken hoe de regen tegen de ruiten tokkelt, mijmeren over ‘den goeden ouwen tijd’,…) zint me wel. Gezien het andere idee om ‘opvoedster voor mijn hele leven’ te zijn, me spontaan nachtmerries bezorgt, wordt het wel tijd dat ik weet wat ik wél wil doen.
Ik heb nog 128 dagen om dat te achterhalen. 128 dagen om een zicht te krijgen op mijn carrière-ambities.
Hmm… mijn ochtendhumeur stijgt plots weer…
Een dag (trouwens exact drie maanden aan het werk) met:
boodschappen in de voormiddag (ik vind een mooie, rode t-shirt voor slecht A$5! Dat is €2,60 – je kan het evenwel gratis meenemen!),
pc-werk in de namiddag,
opticienbezoek in de vooravond (Hannelore moet brillen),
pc-ontspanning ’s avonds.
--------------------------------------------------------------------
25-06-’09, donderdag, dag 137
M’lijn zet Hanne aan school af en rijdt verder door naar een vergadering.
De zon schijnt, het is fijn om het te voelen branden op mijn snoet.
Flo en ik gaan naar een nieuw winkelcentra. Er zijn echter nog niet veel winkels in gevestigd dus keren we vrij snel huiswaarts. Even langs de speeltuin om de benen te strekken.
Na de lunch geniet ik buiten van de zon en een Humo (dank aan Tjip). Jammer genoeg spurt ik noodgedwongen naar binnen wanneer donkere wolken voorbij varen en hun sluizen open zetten. Met de auto Hannelore dus ophalen.
’s Avonds opnieuw boksplezier. Gymbuddy Bianca bezorgt me een uitnodiging voor haar 21ste verjaardagsfeest in augustus. Ik mag een vriend(innet)je meenemen, wie is er vrij de 15de?
--------------------------------------------------------------------
26-06-’09, vrijdag, dag 138
3.45 AM. Ik word wakker van lawaai uit de living. ‘Huh? Is het al 8u en is Hannelore naar tv aan het kijken?’ Ik kijk op mijn gsm en zie dat het een onmenselijk vroeg uur is om wakker te zijn/worden. ‘Potverdikke’, zeg ik tegen mezelf, ‘wie is hier beneden?’ Het licht in de living brandt maar niemand te zien. Het licht in de pc-kamer brandt en wie is daar doodleuk naar een dvd aan het kijken? Florian!
Zonder veel woorden aan vuil te maken, maar toch genoeg dat hij weet dat hij fout is, leg ik hem in zijn nest en probeer zelf verder te slapen. Let op het woord ‘proberen’. Door Flo’s geween dat overging in gezang was ik rond 4.30 nog wakker. NIET bevorderlijk voor de gemoedstoestand, neem dat maar van me aan.
Iets voor 8’n gaat mijn wekker. Ik doe mijn kleren aan, verwacht Hanelore ieder moment beneden maar om 8.15 is ze nog niet te bespeuren. De afspraak is nochtans: ‘om 8u beneden, niet vroeger en niet later’ en dat weet ze maar al te goed.
Dus, ik naar boven. Wie/wat tref ik aan? Flo (opnieuw uit zijn bed gekropen!) in Hanne’s kamer, gezellig aan het spelen (lees: lawaai maken).
'Nondedikke!’ 2 x zo’n toeren op amper 4 uur tijd, dat wil zeggen: een ochtendhumeur dat een ganse dag aansleept en pas de volgende dag verwerkt kan worden.
’t Waren al 2 lastige dagen voor Flo en Hanne. Flo die zich voor het minste dat hem niet aanstaat op de grond smijt. Hanne die gisteren loog en niet deed wat ze moest doen. Nu dit. Kindjes zijn zo wijs!
Met de zon op mijn kop (toch iets positief) wandel ik met Hanne naar school en wandel – uiteraard zonder Hanne – terug.
Even het internet en mails checken voordat de overschakeling tussen twee internetproviders van start gaat en ik bijgevolg helemaal zonder zit (en dat voor mogelijks 2 weken!).
Ha, Michael Jackson en Yasmine zijn overleden. Wat is er plots veel gebeurd op ’n korte tijd.
Het weer is te goed om binnen te zitten, dus wandel ik ook met Flo door het park.
School is vandaag vroeger gedaan omdat de (winter)vakantie (2 weken) start.
’s Avonds is er vriendenbezoek en dus veel lekkers te smullen. Jammie!
PS: ik heb de voorbije weken al enkele keren te horen gekregen dat ‘dit’ doen (naar Oz komen dus) echt iets voor mij is. Maar, beste lezertjes van het eerste uur, waarom vinden jullie dat precies? Waarom is ‘dit’ iets voor mij? Zij die het meeste antwoorden hebben, krijgen een beloning. Woehoe!
(Als er geen reacties gepost worden moet ik er zelf wat uitlokken hé)
PSS: ook reeds enkele keren gehoord: ‘Goed geschreven op je blog! Je moet/zou beter schrijfster worden.’ Hmm… schrijfster… Het idee dat dan in me opkomt (elke dag lang uitslapen, rondlopen in mijn kamerjas [als schrijfster moet ik wel correcte taal gebruiken], schrijven wanneer ik zin/inspiratie heb, met een kamillethee in de hand kijken hoe de regen tegen de ruiten tokkelt, mijmeren over ‘den goeden ouwen tijd’,…) zint me wel. Gezien het andere idee om ‘opvoedster voor mijn hele leven’ te zijn, me spontaan nachtmerries bezorgt, wordt het wel tijd dat ik weet wat ik wél wil doen.
Ik heb nog 128 dagen om dat te achterhalen. 128 dagen om een zicht te krijgen op mijn carrière-ambities.
Hmm… mijn ochtendhumeur stijgt plots weer…
maandag 22 juni 2009
Watsonia, dag 132 tem 135
20-06-’09, zaterdag, dag 132
2 verwarde, aangenaam verraste kindjes bij het zien van papa. Wat een leuke verrassing!! En papa heeft een nieuwe Dora-dvd mee! Woehoe!
Hanne en ik trekken na de lunch naar de gym. Nadien speelt ze met papa gezelschapspelletjes terwijl M’lijn en ik naar de fruitmarkt gaan.
’s Avonds gaan de ouders uit, ik skype met Beervelde.
--------------------------------------------------------------------
20-06-’09, zondag, dag 133
Feest op deze zondag! 7 dikke kussen voor Hannelore! De avond voordien versierde ik de keuken een beetje en dat vindt ze heel fijn!
Danny is net M’lijns haar aan het kleuren. Ik schuif – met mijn flesjes kleur – aan en heb een uur later donkerbruin haar. Ne mens mag ne keer zot doen hé. Even vrees ik voor een fluo-resultaat, maar gelukkig is het alleen de kleur in het potje dat blauw uitslaat.
Nog even langs de taartenwinkel (taarten vind je hier niet bij de bakker, daar zijn alleen brood en wat koeken te vinden) en het feest kan beginnen!
Enkele vrienden van M’lijn komen langs en ook Jack en Jayda zijn van de partij. Genoeg speelkameraadjes voor de kids.
Het grote verjaardagsfeest met veel vriendjes, daar moet ze nog even op wachten. Hannelore wilde graag een verjaardagsparty in de gym waarbij er spelletjes gespeeld worden met de kinderen, maar dat is pas vrij op 2 augustus. Dus, nog enkele weekjes wachten om zich met haar vriend(innet)jes uit te leven in de gym.
Alle gasten (5 volwassenen [dat betekent veel cadeautjes] en 4 kinderen) schuiven de beentjes onder tafel voor een stukje verse appelcake door moi, ‘fairy bread’ (brood met gekleurde snoepjes op, zo die van de ijsjes) door M’lijn en chocoladetaart door de winkel.
4 uur later zeggen de gasten ‘merci en tot de volgende keer’ en ruimen we de boel aan de kant.
’s Avonds vertrekt Danny terug naar Sydney om zijn laatste drie weken cursus af te werken.
PS: dag 133 is vandaag ingegaan. Exact de helft van mijn tijd in Oz. Binnen 133 dagen ben ik terug thuis. Een beetje ‘joepie’ (terug bij poepie) maar ook een beetje ‘ai’ want Oz is echt fijn!
--------------------------------------------------------------------
22-06-’09, maandag, dag 134
Uitzonderlijk moet M’lijn vandaag werken, een ganse dag buitenshuis.
Het weer laat het toe om naar school te wandelen met de koters. Het is opnieuw een mooie dag met geen wolkje aan de lucht, zo’n 16°, niet slecht voor winter te zijn.
Flo en ik stappen verder naar de vijver met het vuile water, waar enkele eendjes rustig aan het zwemmen zijn.
Verder ’n normale dag met een namiddagje kuisen en ’s avonds sport.
--------------------------------------------------------------------
23-06-’09, dinsdag, dag 135
Bewolkte dag voor iedereen.
Wandeling naar school met Hannelore en Florian.
Wandeling naar de vuile vijver met Florian.
Met de blokken spelen met Florian.
Dansen en zingen met Florian.
Bad nemen met Florian.
Ovenschotel maken zonder Florian.
Lunchen met Florian.
Blog aanvullen zonder Florian.
Naar Lynda gaan met Florian.
Naar de gym gaan zonder Florian en met Hannelore.
Naar huis gaan met Hannelore en Florian.
Eten met Hannelore en Florian.
Verhaaltje voorlezen met Hannelore en Florian.
Slaaptijd voor iedereen.
2 verwarde, aangenaam verraste kindjes bij het zien van papa. Wat een leuke verrassing!! En papa heeft een nieuwe Dora-dvd mee! Woehoe!
Hanne en ik trekken na de lunch naar de gym. Nadien speelt ze met papa gezelschapspelletjes terwijl M’lijn en ik naar de fruitmarkt gaan.
’s Avonds gaan de ouders uit, ik skype met Beervelde.
--------------------------------------------------------------------
20-06-’09, zondag, dag 133
Feest op deze zondag! 7 dikke kussen voor Hannelore! De avond voordien versierde ik de keuken een beetje en dat vindt ze heel fijn!
Danny is net M’lijns haar aan het kleuren. Ik schuif – met mijn flesjes kleur – aan en heb een uur later donkerbruin haar. Ne mens mag ne keer zot doen hé. Even vrees ik voor een fluo-resultaat, maar gelukkig is het alleen de kleur in het potje dat blauw uitslaat.
Nog even langs de taartenwinkel (taarten vind je hier niet bij de bakker, daar zijn alleen brood en wat koeken te vinden) en het feest kan beginnen!
Enkele vrienden van M’lijn komen langs en ook Jack en Jayda zijn van de partij. Genoeg speelkameraadjes voor de kids.
Het grote verjaardagsfeest met veel vriendjes, daar moet ze nog even op wachten. Hannelore wilde graag een verjaardagsparty in de gym waarbij er spelletjes gespeeld worden met de kinderen, maar dat is pas vrij op 2 augustus. Dus, nog enkele weekjes wachten om zich met haar vriend(innet)jes uit te leven in de gym.
Alle gasten (5 volwassenen [dat betekent veel cadeautjes] en 4 kinderen) schuiven de beentjes onder tafel voor een stukje verse appelcake door moi, ‘fairy bread’ (brood met gekleurde snoepjes op, zo die van de ijsjes) door M’lijn en chocoladetaart door de winkel.
4 uur later zeggen de gasten ‘merci en tot de volgende keer’ en ruimen we de boel aan de kant.
’s Avonds vertrekt Danny terug naar Sydney om zijn laatste drie weken cursus af te werken.
PS: dag 133 is vandaag ingegaan. Exact de helft van mijn tijd in Oz. Binnen 133 dagen ben ik terug thuis. Een beetje ‘joepie’ (terug bij poepie) maar ook een beetje ‘ai’ want Oz is echt fijn!
--------------------------------------------------------------------
22-06-’09, maandag, dag 134
Uitzonderlijk moet M’lijn vandaag werken, een ganse dag buitenshuis.
Het weer laat het toe om naar school te wandelen met de koters. Het is opnieuw een mooie dag met geen wolkje aan de lucht, zo’n 16°, niet slecht voor winter te zijn.
Flo en ik stappen verder naar de vijver met het vuile water, waar enkele eendjes rustig aan het zwemmen zijn.
Verder ’n normale dag met een namiddagje kuisen en ’s avonds sport.
--------------------------------------------------------------------
23-06-’09, dinsdag, dag 135
Bewolkte dag voor iedereen.
Wandeling naar school met Hannelore en Florian.
Wandeling naar de vuile vijver met Florian.
Met de blokken spelen met Florian.
Dansen en zingen met Florian.
Bad nemen met Florian.
Ovenschotel maken zonder Florian.
Lunchen met Florian.
Blog aanvullen zonder Florian.
Naar Lynda gaan met Florian.
Naar de gym gaan zonder Florian en met Hannelore.
Naar huis gaan met Hannelore en Florian.
Eten met Hannelore en Florian.
Verhaaltje voorlezen met Hannelore en Florian.
Slaaptijd voor iedereen.
vrijdag 19 juni 2009
Watsonia, dag 127 tem 131
15-06-’09, maandag, dag 127
Terug naar het gewone leven. Terug naar de dagelijkse routine van weleer.
Het weekendje weg was nodig, net goed qua timing. Eens er twee dagen tussen uit mag ook wel als ne mens al 2,5 maand elke dag werkt.
Ik blijf voor de assembly, maar er wordt weinig speciaals vermeld.
Terug huis hoor ik Flo van de trap komen en dat terwijl M’lijn nog niet op is. ‘Is die kleine koter uit zijn bed gekropen?’ Jawel hoor, dat deed ie. Gedaan met de rust. ‘Alle hup, terug naar boven en je mag niet uit je bed kruipen, blijven liggen.’
’s Namiddags trek ik naar de fitness. Vorige week kon ik maar 2x gaan dus ik heb schade in te halen. Tevreden over mijn prestaties keer ik 2u later huiswaarts.
--------------------------------------------------------------------
16-06-’09, dinsdag, dag 128
Het weer is niet al te best en we hebben weinig eten in huis dus trek ik met Flo naar de winkels. En omdat ie zo flink was, mag hij zich moe maken op de speeltuin.
De namiddag spendeer ik aan het invullen van het verse dagboek (deel II) en sporten Hanne en ik de ziel uit ons lijf.
’s Avonds word ik verwend door Lemme’s goede masseerhanden. De laatste keer dat het gratis is want zijn diploma is binnen. Hij mag dan wel goed zijn, maar mijn geld wil ik toch aan andere dingen spenderen. Backpacken is duur genoeg.
--------------------------------------------------------------------
17-06-’09, woensdag, dag 129
18-06-’09, donderdag, dag 130
Mooie dagen. Zon en blauwe lucht. Ideaal om een parkwandeling te doen.
Woensdags sla ik het kookboek van de boerinnenbond open en smijt ik me in het maken van verse lasagne. Wat blijkt? Hij is nog verdomd goed ook! Misschien moet ik eens deelnemen aan ‘mijn restaurant’?
Donderdagavond boks, fiets, loop ik de calorieën eraf en maak ik internetgewijs een praatje met België.
--------------------------------------------------------------------
19-06-’09, vrijdag, dag 131
De laatste schooldag van deze week. Het weekend kan bijna starten. En het wordt een feestweekend. Hannelore wordt zondag 7 jaar! Dolletjes! Al 3 weken spreekt ze er van en nu is het eindelijk zover. Ik kan me niet herinneren dat ik zó hard uitkeek naar mijn verjaardag toen ik die leeftijd had.
Danny komt als verrassing voor Hannelore naar huis dit weekend. Dubbel feest!
Hij heeft er inmiddels 5 weken cursus opgehad, nog 3 te gaan.
Terug naar het gewone leven. Terug naar de dagelijkse routine van weleer.
Het weekendje weg was nodig, net goed qua timing. Eens er twee dagen tussen uit mag ook wel als ne mens al 2,5 maand elke dag werkt.
Ik blijf voor de assembly, maar er wordt weinig speciaals vermeld.
Terug huis hoor ik Flo van de trap komen en dat terwijl M’lijn nog niet op is. ‘Is die kleine koter uit zijn bed gekropen?’ Jawel hoor, dat deed ie. Gedaan met de rust. ‘Alle hup, terug naar boven en je mag niet uit je bed kruipen, blijven liggen.’
’s Namiddags trek ik naar de fitness. Vorige week kon ik maar 2x gaan dus ik heb schade in te halen. Tevreden over mijn prestaties keer ik 2u later huiswaarts.
--------------------------------------------------------------------
16-06-’09, dinsdag, dag 128
Het weer is niet al te best en we hebben weinig eten in huis dus trek ik met Flo naar de winkels. En omdat ie zo flink was, mag hij zich moe maken op de speeltuin.
De namiddag spendeer ik aan het invullen van het verse dagboek (deel II) en sporten Hanne en ik de ziel uit ons lijf.
’s Avonds word ik verwend door Lemme’s goede masseerhanden. De laatste keer dat het gratis is want zijn diploma is binnen. Hij mag dan wel goed zijn, maar mijn geld wil ik toch aan andere dingen spenderen. Backpacken is duur genoeg.
--------------------------------------------------------------------
17-06-’09, woensdag, dag 129
18-06-’09, donderdag, dag 130
Mooie dagen. Zon en blauwe lucht. Ideaal om een parkwandeling te doen.
Woensdags sla ik het kookboek van de boerinnenbond open en smijt ik me in het maken van verse lasagne. Wat blijkt? Hij is nog verdomd goed ook! Misschien moet ik eens deelnemen aan ‘mijn restaurant’?
Donderdagavond boks, fiets, loop ik de calorieën eraf en maak ik internetgewijs een praatje met België.
--------------------------------------------------------------------
19-06-’09, vrijdag, dag 131
De laatste schooldag van deze week. Het weekend kan bijna starten. En het wordt een feestweekend. Hannelore wordt zondag 7 jaar! Dolletjes! Al 3 weken spreekt ze er van en nu is het eindelijk zover. Ik kan me niet herinneren dat ik zó hard uitkeek naar mijn verjaardag toen ik die leeftijd had.
Danny komt als verrassing voor Hannelore naar huis dit weekend. Dubbel feest!
Hij heeft er inmiddels 5 weken cursus opgehad, nog 3 te gaan.
Melbourne, dag 124 tem 126
12-06-’09, vrijdag, dag 124
Pedagogische studiedag voor Hannelore, dus weer een extra dagje thuis. Twee dagen in één week extra thuis, dat gaat te ver kerels!
Het voelt wat als een zaterdag en daar gedragen we ons ook naar.
Een 40 minuten durende rit brengt me in de vooravond naar Melbourne. Klokslag 6 PM ontmoet ik Steven. Zoals enkele weken geleden gemeld in een vorig bericht moest (oh, wat een opgave!) hij naar Sydney voor zijn werk. Een weekendje Melbourne ziet hij we zitten dus namen we de koe bij de horens en spreken we af.
Een leuk weerzien, zeker omdat het al een tijd (lees: 2 jaar – we weten het zelf niet precies) geleden was dat we elkaar zagen.
Na een wandelingetje door het centrum kwomen we in onze hostel (Victoria Hall) aan. Een goede keuze, zo blijkt snel. Verzorgde kamers (ieder bed heeft een nachtlampje! Een nachtlampje! Wow!), propere douches, een cinema (!), lounge, bieb, groot terras… zeker een aanrader!
Ester en Jelle bezorgden me wat cadeautjes, die dankzij Steven in mijn handen belanden, waar ik helemaal wild van word. De binnengesmokkelde koeken zitten al snel in mijn mond, de muts wordt direct gebruikt, de Bliks, Humo’s en Flairs sleur ik met me mee om mijn achterstand in roddels in te halen, de Rome-reisplannen kunnen gesmeed worden, de uitvergrootte foto’s zien er geweldig uit! Dank u zeer!
Na de inspectie van hostel, uitpakken van cadeautjes en nuttigen van de douches gingen we eerst een hapje eten. Chinatown ligt vlakbij. De keuze is reuze, te veel resto’s om uit te kiezen. We gaan af op de menu en bijhorende foto’s en kiezen een goed gevuld restaurant uit. Helaas kies ik mijn gerecht minder zorgvuldig uit. Balen! Nota aan mezelf: neem nooit noedels, neem altijd rijst.
De magen gevuld, de dorst gelest. Tijd om verder te gaan.
Terug naar het centrum, op naar de Eureka Tower. Van ver te zien maar niet direct te vinden op de begane grond (beter wegwijzers gevraagd). Goed, na wat zoek- en vraagwerk vinden we toch de ingang. De lift brengt ons in een mum van tijd (38 seconden om precies te zijn – 9 meter per seconde) naar de 88ste verdieping (Eureka Skydeck 88), waar je een fenomenaal uitzicht hebt over de stad; het is hoog, veel te hoog en het glas ziet er gevaarlijk dun uit. Ik behoud een veilige afstand, 300 meter is niet niets.
De Eureka Tower bestaat niet alleen uit deze ‘observation desk’ maar herbergt ook kantoren, resto’s en appartementen. Van een leuk optrekje gesproken; het is slecht A$7 miljoen (€3,78 miljoen).
Zij die willen kunnen in ‘The Edge’ gaan staan. The Edge is een glazen kubus die 3 meter uit het gebouw hangt. Kan je gezellig de stad bekijken. Euhm, nee dank u!
De benen vragen naar rust en zo belanden we om 22u30 in ons bed.
De ene kamergenoot ziet er mij een snurker uit dus haal ik mijn oordoppen boven. Helaas, ze laten nog geluid uit. En dat ligt niet aan de kwaliteit van de doppen, die me al heerlijke rustige nachten bezorgden, maar aan die dude. En op de koop toe doet ie zijn nachtlampje ’s nachts niet uit. Sissy!
--------------------------------------------------------------------
13-06-’09, zaterdag, dag 125
De wekker gaat om 8.30 AM af. De snurker hield me vannacht wakker. Niet te best geslapen en met gevolg enige ochtendhumeur waarneembaar. Om hem terug te nemen doe ik de deur bij het verlaten van de kamer extra hard dicht. Nem!
We trekken naar Queen Victoria Market en slaan fruit, kaas en brood in. Een klein ontbijtje om de dag te starten. Queen Vic is een grote markt (7 hectare) waar je niet in 1-2-3 door bent. Alles wat je hartje maar wensen kan is daar te vinden: fruit, groenten, brood, vis, vlees, kledij, souvenirs,…
We zijn vandaag echte toeristen dus ‘op die city circle tram jij toerist!’ Deze gratis tram stopt aan de belangrijkste trekpleisters van de stad. We stappen vlakbij Treasury Gardens af. Vlug even de kuiten smeren, want stappen zullen we.
Melbourne is een groene stad. Je kan de vele parken doorwandelen zonder veel verkeershinder te ervaren. Ideaal!
Volgende parken hadden de eer om onze voeten te mogen voelen op hun gras/pad: Treasury Gardens, yarra Park (Melbourne Cricket Ground), Olympic Park (waar de Australian Open doorgaat – we checken de boel), Kings Domain (waar we onze gezonde lunch verorberen). In Kings Domain passeren we even langs de ‘Shrine of Remembrance’ (oorlogsmonument) voordat we de tram naar St-Kilda nemen.
St-Kilda. Mijn favoriete buurt van Melbourne, net aan ’t zeetje. Leuke winkeltjes, gezellige eethuizen (wat een woord!), aangename sfeer, knap volk…. Het is alsof ik in Gent loop. We checken eerst enkele vintage-winkeltjes, jammer toch dat die prijzen niet binnen mijn budget passen.
San Churro, de chocoladebar van St-Kilda, mag en kan je niet zomaar passeren. We nestelen ons aan een tafeltje en bestellen elk een ‘Sundae’. Een reusachtige kuip met drie ijsbollen (witte, bruine en zwarte chocolade!), overgoten met chocoladesaus naar keuze en tussen al dit lekkers is nog meer lekkers te vinden: brownies! Mmmm... Dit is HEERLIJK! Maar ook zo’n caloriebom.
Wijselijk kiezen we ervoor om nog wat verder te wandelen. Het waait hard aan ’t zeetje, de nieuw gekregen muts wordt gretig gebruikt.
De zon gaat onder, je ziet de stad wat verderop verder leven terwijl alles rondom ons tot stilte herleidt.
De weg terug te voet afleggen is net te hoog gegrepen. In de wind en bijhorende koude wachten we op de tram die ons terug naar het centrum brengt. We voelen de km’s in onze benen. Het plan om ’s avonds ene te gaan drinken wordt in de koelkast gestoken en veranderd in ‘we gaan nu ene drinken’. Het gezellige lawaai van de Irish Pub lonkt ons naar binnen. Bruine kroegen, daar hebben we het voor. We vullen onze buik nog een laatste keer met jammie nachos.
Tevreden over onze dag en helemaal afgepeigerd kruipen we in onze nest. Ik haal mijn roddelachterstand helemaal in. Waarom toch al die heisa rond ‘Mijn restaurant’?
PS: wist je dat Puma werd opgericht door Rudolf Dassler, de broer van Adidas-oprichter Adolf Dassler, nadat zij in 1948 met ruzie uit elkaar waren gegaan?
--------------------------------------------------------------------
14-06-’09, zondag, dag 126
We slapen vandaag iets langer, maar ook niet te lang want 10 AM is check-outtime in de hostel. We werken ons gezond ontbijt naar binnen en zijn opnieuw klaar voor onze dag.
We steken de straat over en botsen op de ‘Old Melbourne Gaol’, een voormalige gevangenis. Er start zo dadelijk een rondleiding in ‘Melbourne City Watch House’. Prima timing!
Een beetje geschiedenis:
De ‘Old Melbourne Gaol’ werd gebouw midden 1800. tussen 1842 en de sluiting in 1929 was dit de plaats waar 136 ophangingen plaatsvonden, waaronder die van Australische bekendste voortvluchtige Ned Kelly. De gevangenis heropende tijdens WOII voor Aussie soldaten die hun dienstplicht niet opnamen. Later werd het opslagruimte voor de staatspolitie en vanaf 1972 werd de Melbourne Gaol een toeristische trekpleister.
De ‘City Watch House’ was geen gevangenis maar een ‘custody centre’ (letterlijk vertaald: ‘bewaringsplaats’). Hoe belandde je in de Watch House? Je werd aangehouden en moest hier wachten om je borgsom te betalen (eerst wachten op goedkeuring), je was dronken en moest hier je roes uitslapen, je was al in de gevangenis en moest hier verblijf tot de rechtbank een vonnis uitsprak. De Watch House opende in 1909 en sloot zijn deuren in 1994.
Terug naar mijn verhaal.
Een vrouwelijke sergeant begroet ons luid roepend. Mannen worden van vrouwen gescheiden. We worden behandeld als gevangenen toen. De hele rondleiding blijft dit zo en de vrouw’s stemvolume daalt er niet op. Dit doet me denken aan de film ‘Das Experiment’ waarin gewone burgers verdeeld worden in gevangenen en bewakers en alles in handen hebben. De eerste uren verlopen nog vol humor en plezier, maar al gauw wordt het bittere ernst. En dit is hier nu ook. De eerste 20 minuten wordt er gelachen wanneer de sergeant je in je gezicht uitmaakt voor het vuil van ’t straat, maar erna is de lach weg en wordt er direct gehoorzaamd. De sergeant blijkt in het echt een vriendelijke dame te zijn. Ze levert prima acteerwerk. Een interessante rondleiding! Maar wel minder om zo vroeg op de dat te moetn luisteren, gehoorzamen en ‘yes sergeant’ te zeggen.
We trekken – gepakt en gezakt – terug de stad in. Een koffie/chocomelk hebben we nu wel verdiend. We nemen onze tijd, eten intussen een hapje, bekijken de mensen… de ideale zondagse activiteit. 2 uur later zeggen we ‘merci, het heeft gesmaakt’ en gaan we naar de National Gallery of Victoria (NGV). Er is een tentoonstelling over Dali, Steven’s favoriete schilder. We kiezen er toch voor dit over te slaan wanneer we de inkomprijs en de rij zien. ‘Dali, ge kunt dan wel schilderen, je bent voor mij geen $23 waard.’
We snuisteren dan maar in de rest van het museum waar oa de Vlaamse primitieven aan bod komen. Vaderlandsliefde is voelbaar. We leggen ons even neer op de zachte vloer om de mooie plafondmozaïek nader te bekijken (ik wil dat ook in mijn huis).
De weergoden zijn ons vandaag iets gunstiger dus lijkt ons een wandeling langs de Yarra River mooi meegenomen. Enkele straatmuzikanten en – artiesten maken de boel nog levendiger dan ze al is.
Bij het vallen van de avond steekt er wat wind op en besluiten we snel om onze beentjes nog eens onder tafel te schuiven.
We nemen afscheid, zeggen ‘doe de complimenten ginder’ en wuiven elkaar uit.
The end of a relaxing, nice weekend.
Pedagogische studiedag voor Hannelore, dus weer een extra dagje thuis. Twee dagen in één week extra thuis, dat gaat te ver kerels!
Het voelt wat als een zaterdag en daar gedragen we ons ook naar.
Een 40 minuten durende rit brengt me in de vooravond naar Melbourne. Klokslag 6 PM ontmoet ik Steven. Zoals enkele weken geleden gemeld in een vorig bericht moest (oh, wat een opgave!) hij naar Sydney voor zijn werk. Een weekendje Melbourne ziet hij we zitten dus namen we de koe bij de horens en spreken we af.
Een leuk weerzien, zeker omdat het al een tijd (lees: 2 jaar – we weten het zelf niet precies) geleden was dat we elkaar zagen.
Na een wandelingetje door het centrum kwomen we in onze hostel (Victoria Hall) aan. Een goede keuze, zo blijkt snel. Verzorgde kamers (ieder bed heeft een nachtlampje! Een nachtlampje! Wow!), propere douches, een cinema (!), lounge, bieb, groot terras… zeker een aanrader!
Ester en Jelle bezorgden me wat cadeautjes, die dankzij Steven in mijn handen belanden, waar ik helemaal wild van word. De binnengesmokkelde koeken zitten al snel in mijn mond, de muts wordt direct gebruikt, de Bliks, Humo’s en Flairs sleur ik met me mee om mijn achterstand in roddels in te halen, de Rome-reisplannen kunnen gesmeed worden, de uitvergrootte foto’s zien er geweldig uit! Dank u zeer!
Na de inspectie van hostel, uitpakken van cadeautjes en nuttigen van de douches gingen we eerst een hapje eten. Chinatown ligt vlakbij. De keuze is reuze, te veel resto’s om uit te kiezen. We gaan af op de menu en bijhorende foto’s en kiezen een goed gevuld restaurant uit. Helaas kies ik mijn gerecht minder zorgvuldig uit. Balen! Nota aan mezelf: neem nooit noedels, neem altijd rijst.
De magen gevuld, de dorst gelest. Tijd om verder te gaan.
Terug naar het centrum, op naar de Eureka Tower. Van ver te zien maar niet direct te vinden op de begane grond (beter wegwijzers gevraagd). Goed, na wat zoek- en vraagwerk vinden we toch de ingang. De lift brengt ons in een mum van tijd (38 seconden om precies te zijn – 9 meter per seconde) naar de 88ste verdieping (Eureka Skydeck 88), waar je een fenomenaal uitzicht hebt over de stad; het is hoog, veel te hoog en het glas ziet er gevaarlijk dun uit. Ik behoud een veilige afstand, 300 meter is niet niets.
De Eureka Tower bestaat niet alleen uit deze ‘observation desk’ maar herbergt ook kantoren, resto’s en appartementen. Van een leuk optrekje gesproken; het is slecht A$7 miljoen (€3,78 miljoen).
Zij die willen kunnen in ‘The Edge’ gaan staan. The Edge is een glazen kubus die 3 meter uit het gebouw hangt. Kan je gezellig de stad bekijken. Euhm, nee dank u!
De benen vragen naar rust en zo belanden we om 22u30 in ons bed.
De ene kamergenoot ziet er mij een snurker uit dus haal ik mijn oordoppen boven. Helaas, ze laten nog geluid uit. En dat ligt niet aan de kwaliteit van de doppen, die me al heerlijke rustige nachten bezorgden, maar aan die dude. En op de koop toe doet ie zijn nachtlampje ’s nachts niet uit. Sissy!
--------------------------------------------------------------------
13-06-’09, zaterdag, dag 125
De wekker gaat om 8.30 AM af. De snurker hield me vannacht wakker. Niet te best geslapen en met gevolg enige ochtendhumeur waarneembaar. Om hem terug te nemen doe ik de deur bij het verlaten van de kamer extra hard dicht. Nem!
We trekken naar Queen Victoria Market en slaan fruit, kaas en brood in. Een klein ontbijtje om de dag te starten. Queen Vic is een grote markt (7 hectare) waar je niet in 1-2-3 door bent. Alles wat je hartje maar wensen kan is daar te vinden: fruit, groenten, brood, vis, vlees, kledij, souvenirs,…
We zijn vandaag echte toeristen dus ‘op die city circle tram jij toerist!’ Deze gratis tram stopt aan de belangrijkste trekpleisters van de stad. We stappen vlakbij Treasury Gardens af. Vlug even de kuiten smeren, want stappen zullen we.
Melbourne is een groene stad. Je kan de vele parken doorwandelen zonder veel verkeershinder te ervaren. Ideaal!
Volgende parken hadden de eer om onze voeten te mogen voelen op hun gras/pad: Treasury Gardens, yarra Park (Melbourne Cricket Ground), Olympic Park (waar de Australian Open doorgaat – we checken de boel), Kings Domain (waar we onze gezonde lunch verorberen). In Kings Domain passeren we even langs de ‘Shrine of Remembrance’ (oorlogsmonument) voordat we de tram naar St-Kilda nemen.
St-Kilda. Mijn favoriete buurt van Melbourne, net aan ’t zeetje. Leuke winkeltjes, gezellige eethuizen (wat een woord!), aangename sfeer, knap volk…. Het is alsof ik in Gent loop. We checken eerst enkele vintage-winkeltjes, jammer toch dat die prijzen niet binnen mijn budget passen.
San Churro, de chocoladebar van St-Kilda, mag en kan je niet zomaar passeren. We nestelen ons aan een tafeltje en bestellen elk een ‘Sundae’. Een reusachtige kuip met drie ijsbollen (witte, bruine en zwarte chocolade!), overgoten met chocoladesaus naar keuze en tussen al dit lekkers is nog meer lekkers te vinden: brownies! Mmmm... Dit is HEERLIJK! Maar ook zo’n caloriebom.
Wijselijk kiezen we ervoor om nog wat verder te wandelen. Het waait hard aan ’t zeetje, de nieuw gekregen muts wordt gretig gebruikt.
De zon gaat onder, je ziet de stad wat verderop verder leven terwijl alles rondom ons tot stilte herleidt.
De weg terug te voet afleggen is net te hoog gegrepen. In de wind en bijhorende koude wachten we op de tram die ons terug naar het centrum brengt. We voelen de km’s in onze benen. Het plan om ’s avonds ene te gaan drinken wordt in de koelkast gestoken en veranderd in ‘we gaan nu ene drinken’. Het gezellige lawaai van de Irish Pub lonkt ons naar binnen. Bruine kroegen, daar hebben we het voor. We vullen onze buik nog een laatste keer met jammie nachos.
Tevreden over onze dag en helemaal afgepeigerd kruipen we in onze nest. Ik haal mijn roddelachterstand helemaal in. Waarom toch al die heisa rond ‘Mijn restaurant’?
PS: wist je dat Puma werd opgericht door Rudolf Dassler, de broer van Adidas-oprichter Adolf Dassler, nadat zij in 1948 met ruzie uit elkaar waren gegaan?
--------------------------------------------------------------------
14-06-’09, zondag, dag 126
We slapen vandaag iets langer, maar ook niet te lang want 10 AM is check-outtime in de hostel. We werken ons gezond ontbijt naar binnen en zijn opnieuw klaar voor onze dag.
We steken de straat over en botsen op de ‘Old Melbourne Gaol’, een voormalige gevangenis. Er start zo dadelijk een rondleiding in ‘Melbourne City Watch House’. Prima timing!
Een beetje geschiedenis:
De ‘Old Melbourne Gaol’ werd gebouw midden 1800. tussen 1842 en de sluiting in 1929 was dit de plaats waar 136 ophangingen plaatsvonden, waaronder die van Australische bekendste voortvluchtige Ned Kelly. De gevangenis heropende tijdens WOII voor Aussie soldaten die hun dienstplicht niet opnamen. Later werd het opslagruimte voor de staatspolitie en vanaf 1972 werd de Melbourne Gaol een toeristische trekpleister.
De ‘City Watch House’ was geen gevangenis maar een ‘custody centre’ (letterlijk vertaald: ‘bewaringsplaats’). Hoe belandde je in de Watch House? Je werd aangehouden en moest hier wachten om je borgsom te betalen (eerst wachten op goedkeuring), je was dronken en moest hier je roes uitslapen, je was al in de gevangenis en moest hier verblijf tot de rechtbank een vonnis uitsprak. De Watch House opende in 1909 en sloot zijn deuren in 1994.
Terug naar mijn verhaal.
Een vrouwelijke sergeant begroet ons luid roepend. Mannen worden van vrouwen gescheiden. We worden behandeld als gevangenen toen. De hele rondleiding blijft dit zo en de vrouw’s stemvolume daalt er niet op. Dit doet me denken aan de film ‘Das Experiment’ waarin gewone burgers verdeeld worden in gevangenen en bewakers en alles in handen hebben. De eerste uren verlopen nog vol humor en plezier, maar al gauw wordt het bittere ernst. En dit is hier nu ook. De eerste 20 minuten wordt er gelachen wanneer de sergeant je in je gezicht uitmaakt voor het vuil van ’t straat, maar erna is de lach weg en wordt er direct gehoorzaamd. De sergeant blijkt in het echt een vriendelijke dame te zijn. Ze levert prima acteerwerk. Een interessante rondleiding! Maar wel minder om zo vroeg op de dat te moetn luisteren, gehoorzamen en ‘yes sergeant’ te zeggen.
We trekken – gepakt en gezakt – terug de stad in. Een koffie/chocomelk hebben we nu wel verdiend. We nemen onze tijd, eten intussen een hapje, bekijken de mensen… de ideale zondagse activiteit. 2 uur later zeggen we ‘merci, het heeft gesmaakt’ en gaan we naar de National Gallery of Victoria (NGV). Er is een tentoonstelling over Dali, Steven’s favoriete schilder. We kiezen er toch voor dit over te slaan wanneer we de inkomprijs en de rij zien. ‘Dali, ge kunt dan wel schilderen, je bent voor mij geen $23 waard.’
We snuisteren dan maar in de rest van het museum waar oa de Vlaamse primitieven aan bod komen. Vaderlandsliefde is voelbaar. We leggen ons even neer op de zachte vloer om de mooie plafondmozaïek nader te bekijken (ik wil dat ook in mijn huis).
De weergoden zijn ons vandaag iets gunstiger dus lijkt ons een wandeling langs de Yarra River mooi meegenomen. Enkele straatmuzikanten en – artiesten maken de boel nog levendiger dan ze al is.
Bij het vallen van de avond steekt er wat wind op en besluiten we snel om onze beentjes nog eens onder tafel te schuiven.
We nemen afscheid, zeggen ‘doe de complimenten ginder’ en wuiven elkaar uit.
The end of a relaxing, nice weekend.
donderdag 11 juni 2009
watsonia, dag 116 tem 123
04-06-’09, donderdag, dag 116
Het weer valt mee deze ochtend, dus besluit ik met beide kindjes te voet naar school te gaan. Flo en ik wandelen nog wat verder nadat we Hanne afzetten. We doorkruizen het hele park, zeggen verschillende keren ‘good morning’ (Flo’s versie: ‘gootmorng’), zien mooie papegaaien en horen krijsende kaketoe’s (ze zouden verboden moeten worden). We komen Lynda en Jayda tegen op de speeltuin. Terwijl de volwassenen ’n praatje slaan en weetjes uitwisselen spelen de ukkies mooi samen.
Na enkele uurtjes intensief stofzuigen en boenen, plof ik voldaan neer in de zetel.
’s Avonds trek ik naar de fitness voor de wekelijkse boksles. De armen werken niet zo goed mee, ‘mijne linksen’ moet beter.
--------------------------------------------------------------------
05-06-’09, vrijdag, dag 117
’t Zonnetje schijnt ook vandaag mooi. Koud maar zonnig. Goed genoeg om – na het blokken spelen, kleuren en tekenen – een parkwandeling te houden. Heerlijk met de snoet in de zon, zo zou het altijd moeten zijn.
--------------------------------------------------------------------
06-06-’09, zaterdag, dag 118
Weekenddag, een dag om uit te slapen.
We spreken af met een vriend van M’lijn, Martin, om samen te gaan brunchen. Martin en dochtertje van 10 maanden Eva komen wat te laat, wij hebben honger dus bestellen alvast.
Het is een leuke brunchplek. Alternatiever volk (ik moet aan Gent denken) vult de mooie en gezellige ruimte.
Flo en Hanne worden onrustig maar dat verandert vlug als hun bordjes (nou ja, borden) voor hun neus staan.
Na de brunch haasten we ons naar de gym. Hanne is net te laat, ai ai. Ik ga ook sporten, wat niet ideaal is met een goed gevulde maag. Bijna lag mijn ontbijt/lunch te blinken op de vloer.
Voordat we huiswaarts keren stoppen we nog even bij de fruitmarkt.
We zijn alle vier moe dus houden onze resterende namiddag rustig. Gezelschapspelletjes worden bovengehaald. Hannelore is boos als haar pion voor de 4de keer omver wordt gekegeld (‘jammer, dat zijn de regels van het spel’) maar wint toch. Van een gelukzak gesproken.
--------------------------------------------------------------------
07-06-’09, zondag, dag 119
We slapen allemaal uit en besluiten dus maar te brunchen. Half 12 is tenslotte geen uur om te ontbijten.
M’lijn spreekt in de namiddag af met Warren om hun danskunsten te onderhouden. We zijn vroeger ter plaatse en gaan even winkelen. We spotten een bepaalde winkel met geweldige koopjes. Helaas is M’lijn’s vangst beter dan de mijne en uiteindelijk keer ik met lege handen (maar zo heb ik geen geld uitgegeven, ook positief) terug. Volgende keer beter.
Het regent hard, heel hard wanneer ik met Flo en Hanne naar huis ga. Eerstgenoemde heeft nood aan zijn middagdutje, iets wat ik ook kan gebruiken. Dat is echter buiten de zin van Hannelore gerekend die (alweer) met een gezelschapspelletje afkomt. Allé dan, om het af te leren.
--------------------------------------------------------------------
08-06-’09, maandag, dag 120
Queens’s birthday. Een publieke verlofdag. Hannelore is vandaag thuis.
Effie’s birthday. Een reden om te brunchen (jawel, 3 dagen na elkaar). We ontmoeten haar en andere vrienden in een verzorgd etablissement (wat een woord!). De bediening en vriendelijkheid laat echter serieus te wensen over. Gelukkig is hun eten wel heel lekker.
Flo kan niet lang stil zitten; geen pretje dus voor mij.
Ik trek na brunch en korte wandeling huiswaarts met de koters terwijl M’lijn de verdere dag en avond in het feestgezelschap vertoeft.
--------------------------------------------------------------------
09-06-’09, dinsdag, dag 121
Regen. Koud. Brrr…
Ik heb geen zin om thuis te blijven dus ga ik met Flo naar het winkelcentra. Hij gedraagt zich voorbeeldig en mag zich dus helemaal uitleven op de speeltuigen.
’s Avonds sportavond.
Gelukkige verjaardag Kéké!
--------------------------------------------------------------------
10-06-’09, woensdag, dag 122
Een normale, iets wat saaie, dag met spelen, verstoppertje en regen. En koude.
Ik heb een hekel aan de winter in Melbourne.
--------------------------------------------------------------------
11-06-’09, donderdag, dag 123
Geen regen, wel koud.
Kuisen.
Lezen.
Spelen.
Cake bakken.
Sporten.
Het weer valt mee deze ochtend, dus besluit ik met beide kindjes te voet naar school te gaan. Flo en ik wandelen nog wat verder nadat we Hanne afzetten. We doorkruizen het hele park, zeggen verschillende keren ‘good morning’ (Flo’s versie: ‘gootmorng’), zien mooie papegaaien en horen krijsende kaketoe’s (ze zouden verboden moeten worden). We komen Lynda en Jayda tegen op de speeltuin. Terwijl de volwassenen ’n praatje slaan en weetjes uitwisselen spelen de ukkies mooi samen.
Na enkele uurtjes intensief stofzuigen en boenen, plof ik voldaan neer in de zetel.
’s Avonds trek ik naar de fitness voor de wekelijkse boksles. De armen werken niet zo goed mee, ‘mijne linksen’ moet beter.
--------------------------------------------------------------------
05-06-’09, vrijdag, dag 117
’t Zonnetje schijnt ook vandaag mooi. Koud maar zonnig. Goed genoeg om – na het blokken spelen, kleuren en tekenen – een parkwandeling te houden. Heerlijk met de snoet in de zon, zo zou het altijd moeten zijn.
--------------------------------------------------------------------
06-06-’09, zaterdag, dag 118
Weekenddag, een dag om uit te slapen.
We spreken af met een vriend van M’lijn, Martin, om samen te gaan brunchen. Martin en dochtertje van 10 maanden Eva komen wat te laat, wij hebben honger dus bestellen alvast.
Het is een leuke brunchplek. Alternatiever volk (ik moet aan Gent denken) vult de mooie en gezellige ruimte.
Flo en Hanne worden onrustig maar dat verandert vlug als hun bordjes (nou ja, borden) voor hun neus staan.
Na de brunch haasten we ons naar de gym. Hanne is net te laat, ai ai. Ik ga ook sporten, wat niet ideaal is met een goed gevulde maag. Bijna lag mijn ontbijt/lunch te blinken op de vloer.
Voordat we huiswaarts keren stoppen we nog even bij de fruitmarkt.
We zijn alle vier moe dus houden onze resterende namiddag rustig. Gezelschapspelletjes worden bovengehaald. Hannelore is boos als haar pion voor de 4de keer omver wordt gekegeld (‘jammer, dat zijn de regels van het spel’) maar wint toch. Van een gelukzak gesproken.
--------------------------------------------------------------------
07-06-’09, zondag, dag 119
We slapen allemaal uit en besluiten dus maar te brunchen. Half 12 is tenslotte geen uur om te ontbijten.
M’lijn spreekt in de namiddag af met Warren om hun danskunsten te onderhouden. We zijn vroeger ter plaatse en gaan even winkelen. We spotten een bepaalde winkel met geweldige koopjes. Helaas is M’lijn’s vangst beter dan de mijne en uiteindelijk keer ik met lege handen (maar zo heb ik geen geld uitgegeven, ook positief) terug. Volgende keer beter.
Het regent hard, heel hard wanneer ik met Flo en Hanne naar huis ga. Eerstgenoemde heeft nood aan zijn middagdutje, iets wat ik ook kan gebruiken. Dat is echter buiten de zin van Hannelore gerekend die (alweer) met een gezelschapspelletje afkomt. Allé dan, om het af te leren.
--------------------------------------------------------------------
08-06-’09, maandag, dag 120
Queens’s birthday. Een publieke verlofdag. Hannelore is vandaag thuis.
Effie’s birthday. Een reden om te brunchen (jawel, 3 dagen na elkaar). We ontmoeten haar en andere vrienden in een verzorgd etablissement (wat een woord!). De bediening en vriendelijkheid laat echter serieus te wensen over. Gelukkig is hun eten wel heel lekker.
Flo kan niet lang stil zitten; geen pretje dus voor mij.
Ik trek na brunch en korte wandeling huiswaarts met de koters terwijl M’lijn de verdere dag en avond in het feestgezelschap vertoeft.
--------------------------------------------------------------------
09-06-’09, dinsdag, dag 121
Regen. Koud. Brrr…
Ik heb geen zin om thuis te blijven dus ga ik met Flo naar het winkelcentra. Hij gedraagt zich voorbeeldig en mag zich dus helemaal uitleven op de speeltuigen.
’s Avonds sportavond.
Gelukkige verjaardag Kéké!
--------------------------------------------------------------------
10-06-’09, woensdag, dag 122
Een normale, iets wat saaie, dag met spelen, verstoppertje en regen. En koude.
Ik heb een hekel aan de winter in Melbourne.
--------------------------------------------------------------------
11-06-’09, donderdag, dag 123
Geen regen, wel koud.
Kuisen.
Lezen.
Spelen.
Cake bakken.
Sporten.
donderdag 4 juni 2009
Watsonia, dag 106 tem 115
25-05-’09, maandag, dag 106
‘Gelukkige verjaardag Moeke!’
Hoera hoera, het is feest! Deze dag staat in teken van Marjolijn en haar verjaardag.
M’lijn zegt de zin ‘ik wil een tattoo laten zetten’ en hup, 5 minuten later zitten we op het net allerlei symbolen af te zoeken. Er wordt inmiddels een afspraak gemaakt om volgende week bij de tattooshop langs te gaan. Oooh, ik wil er ook nog eentje!
’s Namiddags trekken we naar de winkelcentra waar M’lijn haar voeten onze handen laat nemen. Een uurtje later trekken we – M’lijn met de properste voeten ooit – richting school om Hannelore op te pikken. De twee cakes die ik gisteren maakte wordt aangesneden, de kaarsjes worden uitgeblazen en cadeautjes worden gegeven. Dolle pret ten huize Dielkens-Kindt!
--------------------------------------------------------------------
26-05-’09, dinsdag, dag 107
Een normale dag vandaag. Echter staat er ‘s avonds iets leuks voor Hannelore te wachten. Het is schoolconcert waarbij alle ouders, grootouders en sympathisanten uitgenodigd zijn (mist betaling uiteraard). Uit volle borst zingen de kindertjes van Watsonia North mee. Liederen over vissen, surfers, pinguïns,… passeren de revue. Ook de choreografie ziet er goed uit.
Later die avond hoor ik eindelijk mijn geliefde terug.
Van een geslaagd avond gesproken.
--------------------------------------------------------------------
27-05-’09, woensdag, dag 108
Een dag waar Aldi en fitness centraal staat.
--------------------------------------------------------------------
28-05-’09, donderdag, dag 109
M’lijn is het huis uit, dus Flo en ik blijven thuis deze dag. We spelen, kleuren, leren nieuwe kleurtjes kennen, zingen, dansen en springen.
’s Avonds boks ik de ziel uit mijn lijf. Wijs!
Om het compleet te maken word ik nadien gemasseerd door Lemme, een vriend van M’lijn die zijn massagediploma (of hoe wordt dat genoemd?) binnenkort behaald. Genieten!
--------------------------------------------------------------------
29-05-’09, vrijdag, dag 110
Niets speciaals te melden.
--------------------------------------------------------------------
30-05-’09, zaterdag, dag 111
Weekend! Uitslapen! Joehoe!
Met de boterham nog achter onze kiezen vertrekken Hannelore en ik net de lunch naar de gym. Calorieën verbanden. Want onze leuze is: ‘Van koekjes word je… vet. En dat willen we… niet.’
Na een verfrissende douchen springen de ukkies op de fiets om een tourke (rond de drie gebouwen) te doen. We ontdekken een nieuwe speeltuin waar we even halt houden. De zon verdwijnt stilaan, het wordt te koud om nog langer buiten te blijven.
Een rustige avond waarbij M’lijn uit dansen gaat.
--------------------------------------------------------------------
31-05-’09, zondag, dag 112
De zon schijnt, de kaketoe’s krijsen volop, de papegaaien vliegen in het rond.
We springen opnieuw op de fiets en gaan vandaag naar het vertrouwde park. Met een boekje in de hand en de zon op mijn snoet sla ik mijn twee koters gade.
’s Avonds is Lemme hier opnieuw en geniet ik van zijn goed handwerk.
--------------------------------------------------------------------
01-06-’09, maandag, dag 113
1 juni: de officiële start van de winter. Terwijl de temperaturen aan de andere kant van het land nog steeds prima zijn, begint het hier steeds kouder te worden. Iets wat ik wel gewoon ben van thuis.
Gepakt en gezakt trekken we naar ’t stad, naar St-Kilda om M’lijns tattoo te laten zetten. Wanneer we het stad inrijden horen we op de achterbank een vreemd geluid. Oh, het is Florian die zijn niet-verteerde pannenkoek uitkotst. Dolletjes!
Na een korte maar krachtige opknap- en oplapbeurt rijden we verder naar Vooddoo Ink.
Terwijl de man van de tattooshop alles prepareert komen vriendinnen Effie en Helen toe. Sappige verhalen worden verteld wat een prima afleiding voor Marjolijn is.
Slecht een kwartiertje later is M’lijn verfraaid met een prachtige tattoo.
Met zijn allen vullen we nadien onze buik met een heerlijke crème. Er is nog wat plaats voor een - ook best te pruimen – broodje.
Een gezellige dag!
Die avond gebeurt het… Snif snif…
Mijn bril is heengegaan... Mijn mooie en niet goedkope bril zegt ‘krak!’ Een onherstelbare krak maakt ie. Zomaar, opeens, uit het niets breekt het rechterpootje af.
De opticien in het dorp zag na 1 seconde dat het onherstelbaar is.
Secondelijm houdt niet dus heb ik het met tape vastgekleefd.
De lenzen zullen dus dagelijks gebruikt worden en extra zorg wordt toegepast bij het dragen van de bril. Gedaan met dure brillen te kopen.
Arme bril...
En stomme Prada!!
--------------------------------------------------------------------
02-06-’09, dinsdag, dag 114
‘Belgen in Australië moeten zeker hun klassiekers kennen’, denk ik hardop als ik met Hannelore ’s avonds naar de gym rijd. Al gauw vullen de liederen van Clouseau de auto. Iedereen weet wat een goede stem ik heb, dat moet niet onder stoelen of banken gestoken worden. Hannelore begint de teksten al beter te kennen: ‘altijd beetje lief’ is al veranderd in het oorspronkelijke ‘altijd heb ik je lief’. Mooi zo!
--------------------------------------------------------------------
03-06-’09, woensdag, dag 115
Een normale dag in het leven van Jolien.
‘Gelukkige verjaardag Moeke!’
Hoera hoera, het is feest! Deze dag staat in teken van Marjolijn en haar verjaardag.
M’lijn zegt de zin ‘ik wil een tattoo laten zetten’ en hup, 5 minuten later zitten we op het net allerlei symbolen af te zoeken. Er wordt inmiddels een afspraak gemaakt om volgende week bij de tattooshop langs te gaan. Oooh, ik wil er ook nog eentje!
’s Namiddags trekken we naar de winkelcentra waar M’lijn haar voeten onze handen laat nemen. Een uurtje later trekken we – M’lijn met de properste voeten ooit – richting school om Hannelore op te pikken. De twee cakes die ik gisteren maakte wordt aangesneden, de kaarsjes worden uitgeblazen en cadeautjes worden gegeven. Dolle pret ten huize Dielkens-Kindt!
--------------------------------------------------------------------
26-05-’09, dinsdag, dag 107
Een normale dag vandaag. Echter staat er ‘s avonds iets leuks voor Hannelore te wachten. Het is schoolconcert waarbij alle ouders, grootouders en sympathisanten uitgenodigd zijn (mist betaling uiteraard). Uit volle borst zingen de kindertjes van Watsonia North mee. Liederen over vissen, surfers, pinguïns,… passeren de revue. Ook de choreografie ziet er goed uit.
Later die avond hoor ik eindelijk mijn geliefde terug.
Van een geslaagd avond gesproken.
--------------------------------------------------------------------
27-05-’09, woensdag, dag 108
Een dag waar Aldi en fitness centraal staat.
--------------------------------------------------------------------
28-05-’09, donderdag, dag 109
M’lijn is het huis uit, dus Flo en ik blijven thuis deze dag. We spelen, kleuren, leren nieuwe kleurtjes kennen, zingen, dansen en springen.
’s Avonds boks ik de ziel uit mijn lijf. Wijs!
Om het compleet te maken word ik nadien gemasseerd door Lemme, een vriend van M’lijn die zijn massagediploma (of hoe wordt dat genoemd?) binnenkort behaald. Genieten!
--------------------------------------------------------------------
29-05-’09, vrijdag, dag 110
Niets speciaals te melden.
--------------------------------------------------------------------
30-05-’09, zaterdag, dag 111
Weekend! Uitslapen! Joehoe!
Met de boterham nog achter onze kiezen vertrekken Hannelore en ik net de lunch naar de gym. Calorieën verbanden. Want onze leuze is: ‘Van koekjes word je… vet. En dat willen we… niet.’
Na een verfrissende douchen springen de ukkies op de fiets om een tourke (rond de drie gebouwen) te doen. We ontdekken een nieuwe speeltuin waar we even halt houden. De zon verdwijnt stilaan, het wordt te koud om nog langer buiten te blijven.
Een rustige avond waarbij M’lijn uit dansen gaat.
--------------------------------------------------------------------
31-05-’09, zondag, dag 112
De zon schijnt, de kaketoe’s krijsen volop, de papegaaien vliegen in het rond.
We springen opnieuw op de fiets en gaan vandaag naar het vertrouwde park. Met een boekje in de hand en de zon op mijn snoet sla ik mijn twee koters gade.
’s Avonds is Lemme hier opnieuw en geniet ik van zijn goed handwerk.
--------------------------------------------------------------------
01-06-’09, maandag, dag 113
1 juni: de officiële start van de winter. Terwijl de temperaturen aan de andere kant van het land nog steeds prima zijn, begint het hier steeds kouder te worden. Iets wat ik wel gewoon ben van thuis.
Gepakt en gezakt trekken we naar ’t stad, naar St-Kilda om M’lijns tattoo te laten zetten. Wanneer we het stad inrijden horen we op de achterbank een vreemd geluid. Oh, het is Florian die zijn niet-verteerde pannenkoek uitkotst. Dolletjes!
Na een korte maar krachtige opknap- en oplapbeurt rijden we verder naar Vooddoo Ink.
Terwijl de man van de tattooshop alles prepareert komen vriendinnen Effie en Helen toe. Sappige verhalen worden verteld wat een prima afleiding voor Marjolijn is.
Slecht een kwartiertje later is M’lijn verfraaid met een prachtige tattoo.
Met zijn allen vullen we nadien onze buik met een heerlijke crème. Er is nog wat plaats voor een - ook best te pruimen – broodje.
Een gezellige dag!
Die avond gebeurt het… Snif snif…
Mijn bril is heengegaan... Mijn mooie en niet goedkope bril zegt ‘krak!’ Een onherstelbare krak maakt ie. Zomaar, opeens, uit het niets breekt het rechterpootje af.
De opticien in het dorp zag na 1 seconde dat het onherstelbaar is.
Secondelijm houdt niet dus heb ik het met tape vastgekleefd.
De lenzen zullen dus dagelijks gebruikt worden en extra zorg wordt toegepast bij het dragen van de bril. Gedaan met dure brillen te kopen.
Arme bril...
En stomme Prada!!
--------------------------------------------------------------------
02-06-’09, dinsdag, dag 114
‘Belgen in Australië moeten zeker hun klassiekers kennen’, denk ik hardop als ik met Hannelore ’s avonds naar de gym rijd. Al gauw vullen de liederen van Clouseau de auto. Iedereen weet wat een goede stem ik heb, dat moet niet onder stoelen of banken gestoken worden. Hannelore begint de teksten al beter te kennen: ‘altijd beetje lief’ is al veranderd in het oorspronkelijke ‘altijd heb ik je lief’. Mooi zo!
--------------------------------------------------------------------
03-06-’09, woensdag, dag 115
Een normale dag in het leven van Jolien.
Abonneren op:
Posts (Atom)
+2.jpg)