23-05-’09, zaterdag, dag 104
Ik slaap eerst lekker uit, om een laat ontbijt te eten om wat later een vroege lunch te nuttigen.
Hannelore en ik sporten vandaag weer. Florian doet zijn middagdutje en M’lijn trekt er op uit. Marc is er opnieuw als ik anderhalf uur thuis kom. We spelen gezelschapspelletjes, gaan wat fietsen, spelen verstoppertje… De keuze is reuze!
’s Avonds begin ik aan seizoen 3 van Friends. Allé hup!
--------------------------------------------------------------------
24-05-’09, zondag, dag 105
M’lijn trekt er vandaag een ganse dag op uit. Met enkele vrienden gaat ze shoppen. Missie: vind het geschikte baljurkje.
Ik blijf met de koters thuis en we knutselen erop los. Een mooi fotokadertje voor moeke’s verjaardag is het eindresultaat.
Verder blijft het motto: geen nieuws is goed nieuws.
zaterdag 30 mei 2009
vrijdag 22 mei 2009
Watsonia, dag 94 tem 103
13-05-’09, woensdag, dag 94
De dag start met een koffieklets ten huize Lynda. Zoon Jack is ziek dus ik blijf niet te lang. Kwestie van de ziektekiemen te laten waar ze zijn.
Verder een normale dag.
Gelukkige verjaardag Eline!
--------------------------------------------------------------------
14-05-’09, donderdag, dag 95
In de voormiddag blijf ik thuis en speel met Florian.
Wanneer hij zijn middagdutje aan het doen is, trek ik naar Greensborough Plaza om mijn garderobe wat up te daten. Ik mis nog een soupulleken om de Australische winter door te komen. 2 uur later, 40 dollar later en 2 pulles rijker trek ik huiswaarts om Hannelore van school op te pikken.
’s Avonds trek ik naar de gym, voor de boksles. Mijn gymbuddy is ziek dus moet ik het stellen met een te zware en te rare man. Mijn uppercuts zijn beter dan de zijne, ha!
--------------------------------------------------------------------
15-05-’09, vrijdag, dag 96
Een dag met verstoppertje, insteekmozaïeken en lezen. Voor elk wat wils.
’s Avonds uit eten bij de Italiaan die er totaal niet Italiaans uitziet.
--------------------------------------------------------------------
16-05-’09, zaterdag, dag 97
Het is weekend, dus slaap ik naar goede gewoonte uit. Danny treft de laatste voorbereidingen om ’s anderdaags te vertrekken voor zijn trip van 8 weken. Rond de middag komt hij er echter achter dat hij déze dag moest vertrekken, de 16de en niet zondag de 17de. Er wordt gebeld naar werk, vliegmaatschappij en derden. Er wordt vlug een koffer vol gestoken met de noodzakelijke attributen. Terwijl dit allemaal gebeurd gaan Hannelore en ik naar de gym. Erna nog vlug langs de winkel zodat we morgen ontbijt hebben. Bij thuiskomst is Florian net wakker van zijn kort middagdutje. Met zijn allen trekken we naar de luchthaven (2de keer deze week) om Danny uit te wuiven.
Nadien gaan we, het 4-tal voor de komende 2 maand, naar de fruitmarkt zodat we weer een gezond leven kunnen leiden.
--------------------------------------------------------------------
17-05-’09, zondag, dag 98
Opnieuw slaap ik uit op deze dag. God maakte er tenslotte niet voor niets 7.
’s Namiddags en ’s avonds is M’lijn uit met de dansclub. Ik blijf thuis met de koters en doen wat we altijd doen.
--------------------------------------------------------------------
18-05-’09, maandag, dag 99
Ze voorspellen voor deze week zonnig herfstweer. Ik zal dus voornamelijk buitenshuis te vinden zijn.
In de voormiddag trek ik naar de fitness, waar een programma in elkaar gestoken wordt. Voor een strak lichaam.
M’lijn gaat opnieuw naar de tandarts en Florian kijkt flink toe.
Na lunch lees ik wat maar val al gauw in slaap door de heerlijke zon die op mijn snoetje brandt. Net op tijd wakker om Hannelore op te halen.
--------------------------------------------------------------------
19-05-’09, dinsdag, dag 100
Dag 100 in Australië, dag 102 weg van huis.
Samen met vriendje Florian ga ik naar de winkel om de wekelijkse boodschappen te doen. Omdat hij zich zo voortreffelijk gedraagt, mag hij wat extra spelen in de binnenspeeltuin (1 van de zovele in het winkelcentra).
Het is opnieuw mooi weer dus geniet er ik volop van. Het plan om te kuisen laat ik een dagje liggen.
Opnieuw sport en ontspanning. Voor een nog strakker lichaam.
--------------------------------------------------------------------
20-05-’09, woensdag, dag 101
Een speciale(re) dag voor de schoolgangers. Ze gaan op schooluitstap! Ze leren over ‘the olden days’ en gaan daarvoor naar Coopers Settlement om meer te weten te komen over het leven in den goeden, ouwen tijd.
Jawel, opnieuw mooi weer en geen zin om binnen te blijven. Flo en ik trekken voor de 2de maal naar Greenshill Reserve Park. De kangoeroe’s zijn weer talrijk aanwezig. Ook zij genieten van het prachtig weertje. Wij, spotters van het eerste uur, tellen er vandaag 20. Miauwkes!
--------------------------------------------------------------------
21-05-’09, donderdag, dag 102
Ik open mijn gordijnen en wat zie ik? Mist. Koude mist.
De mist blijft een hele tijd hangen dus blijven we vandaag wel eens thuis.
We spelen, lezen, rusten, spelen, lezen, spelen. Flo niest en hoest bijna zijn ziel uit zijn lijfje. De arme stakker is wat ziekjes. Ook zus heeft er van, maar is goed genoeg om naar school te gaan. Vooruit met de geit!
’s Avonds ga ik boksen, deze keer wél met gymbuddy Bianca. Na 2 uur sport en plezier keer ik huiswaarts waar ik snel als een blok in slaap val.
--------------------------------------------------------------------
22-05-’09, vrijdag, dag 103
‘Het is weer een poos geleden dat ik naar ’t stad ging’, zei ik tegen mezelf. Gepakt en gezakt ga ik met Florian Melbourne ontdekken. De culture aspecten laat ik nu aan me voorbij gaan en pik ik wel mee in juni, wanneer ik mijn weekend hier doorbreng. We wandelen dus maar wat, van hier naar daar, van daar naar hier. Goed voor de kuiten en de armen (van het vele duwen van de buddy) en zo leer ik de weg wat kennen.
Al gauw knort mijn buik en trek ik naar Hungry Jack’s. Niet gezond maar voor één keer knijp ik een oogje dicht.
De zon toont zich intussen van zijn beste kant. Een mooi plekje op Federation Square nemen we in en kijken we naar al het moois dat de stad te bieden heeft.
Bij thuiskomst zijn Marc en Jenny er reeds. Marc is Danny’s beste vriend en komt een bezoekje brengen. Alleen stom dat Danny hier nu zelf niet is. Jenny is een vriendin van genoemde manspersonen.
Nieuwe mensen in huis betekent extra speelkameraadjes voor Florian en Hannelore. Dolletjes!
’s Avonds eten we jammie jammie Vietnamees en vul ik mijn blog aan.
Moe van het vele stappen en met een warme gloed van de zon kruip ik tevreden in mijn bed.
De dag start met een koffieklets ten huize Lynda. Zoon Jack is ziek dus ik blijf niet te lang. Kwestie van de ziektekiemen te laten waar ze zijn.
Verder een normale dag.
Gelukkige verjaardag Eline!
--------------------------------------------------------------------
14-05-’09, donderdag, dag 95
In de voormiddag blijf ik thuis en speel met Florian.
Wanneer hij zijn middagdutje aan het doen is, trek ik naar Greensborough Plaza om mijn garderobe wat up te daten. Ik mis nog een soupulleken om de Australische winter door te komen. 2 uur later, 40 dollar later en 2 pulles rijker trek ik huiswaarts om Hannelore van school op te pikken.
’s Avonds trek ik naar de gym, voor de boksles. Mijn gymbuddy is ziek dus moet ik het stellen met een te zware en te rare man. Mijn uppercuts zijn beter dan de zijne, ha!
--------------------------------------------------------------------
15-05-’09, vrijdag, dag 96
Een dag met verstoppertje, insteekmozaïeken en lezen. Voor elk wat wils.
’s Avonds uit eten bij de Italiaan die er totaal niet Italiaans uitziet.
--------------------------------------------------------------------
16-05-’09, zaterdag, dag 97
Het is weekend, dus slaap ik naar goede gewoonte uit. Danny treft de laatste voorbereidingen om ’s anderdaags te vertrekken voor zijn trip van 8 weken. Rond de middag komt hij er echter achter dat hij déze dag moest vertrekken, de 16de en niet zondag de 17de. Er wordt gebeld naar werk, vliegmaatschappij en derden. Er wordt vlug een koffer vol gestoken met de noodzakelijke attributen. Terwijl dit allemaal gebeurd gaan Hannelore en ik naar de gym. Erna nog vlug langs de winkel zodat we morgen ontbijt hebben. Bij thuiskomst is Florian net wakker van zijn kort middagdutje. Met zijn allen trekken we naar de luchthaven (2de keer deze week) om Danny uit te wuiven.
Nadien gaan we, het 4-tal voor de komende 2 maand, naar de fruitmarkt zodat we weer een gezond leven kunnen leiden.
--------------------------------------------------------------------
17-05-’09, zondag, dag 98
Opnieuw slaap ik uit op deze dag. God maakte er tenslotte niet voor niets 7.
’s Namiddags en ’s avonds is M’lijn uit met de dansclub. Ik blijf thuis met de koters en doen wat we altijd doen.
--------------------------------------------------------------------
18-05-’09, maandag, dag 99
Ze voorspellen voor deze week zonnig herfstweer. Ik zal dus voornamelijk buitenshuis te vinden zijn.
In de voormiddag trek ik naar de fitness, waar een programma in elkaar gestoken wordt. Voor een strak lichaam.
M’lijn gaat opnieuw naar de tandarts en Florian kijkt flink toe.
Na lunch lees ik wat maar val al gauw in slaap door de heerlijke zon die op mijn snoetje brandt. Net op tijd wakker om Hannelore op te halen.
--------------------------------------------------------------------
19-05-’09, dinsdag, dag 100
Dag 100 in Australië, dag 102 weg van huis.
Samen met vriendje Florian ga ik naar de winkel om de wekelijkse boodschappen te doen. Omdat hij zich zo voortreffelijk gedraagt, mag hij wat extra spelen in de binnenspeeltuin (1 van de zovele in het winkelcentra).
Het is opnieuw mooi weer dus geniet er ik volop van. Het plan om te kuisen laat ik een dagje liggen.
Opnieuw sport en ontspanning. Voor een nog strakker lichaam.
--------------------------------------------------------------------
20-05-’09, woensdag, dag 101
Een speciale(re) dag voor de schoolgangers. Ze gaan op schooluitstap! Ze leren over ‘the olden days’ en gaan daarvoor naar Coopers Settlement om meer te weten te komen over het leven in den goeden, ouwen tijd.
Jawel, opnieuw mooi weer en geen zin om binnen te blijven. Flo en ik trekken voor de 2de maal naar Greenshill Reserve Park. De kangoeroe’s zijn weer talrijk aanwezig. Ook zij genieten van het prachtig weertje. Wij, spotters van het eerste uur, tellen er vandaag 20. Miauwkes!
--------------------------------------------------------------------
21-05-’09, donderdag, dag 102
Ik open mijn gordijnen en wat zie ik? Mist. Koude mist.
De mist blijft een hele tijd hangen dus blijven we vandaag wel eens thuis.
We spelen, lezen, rusten, spelen, lezen, spelen. Flo niest en hoest bijna zijn ziel uit zijn lijfje. De arme stakker is wat ziekjes. Ook zus heeft er van, maar is goed genoeg om naar school te gaan. Vooruit met de geit!
’s Avonds ga ik boksen, deze keer wél met gymbuddy Bianca. Na 2 uur sport en plezier keer ik huiswaarts waar ik snel als een blok in slaap val.
--------------------------------------------------------------------
22-05-’09, vrijdag, dag 103
‘Het is weer een poos geleden dat ik naar ’t stad ging’, zei ik tegen mezelf. Gepakt en gezakt ga ik met Florian Melbourne ontdekken. De culture aspecten laat ik nu aan me voorbij gaan en pik ik wel mee in juni, wanneer ik mijn weekend hier doorbreng. We wandelen dus maar wat, van hier naar daar, van daar naar hier. Goed voor de kuiten en de armen (van het vele duwen van de buddy) en zo leer ik de weg wat kennen.
Al gauw knort mijn buik en trek ik naar Hungry Jack’s. Niet gezond maar voor één keer knijp ik een oogje dicht.
De zon toont zich intussen van zijn beste kant. Een mooi plekje op Federation Square nemen we in en kijken we naar al het moois dat de stad te bieden heeft.
Bij thuiskomst zijn Marc en Jenny er reeds. Marc is Danny’s beste vriend en komt een bezoekje brengen. Alleen stom dat Danny hier nu zelf niet is. Jenny is een vriendin van genoemde manspersonen.
Nieuwe mensen in huis betekent extra speelkameraadjes voor Florian en Hannelore. Dolletjes!
’s Avonds eten we jammie jammie Vietnamees en vul ik mijn blog aan.
Moe van het vele stappen en met een warme gloed van de zon kruip ik tevreden in mijn bed.
zaterdag 16 mei 2009
Watsonia, dag 92 en 93
11-05-’09, maandag, dag 92
Het is weer maandag. Walt gaat ’s morgens mee naar school, om Hannelore voor de laatste keer uit te wuiven. ‘Je moet hier blijven’ zijn haar laatste woorden aan Walt.
Erna trek ik naar de fitness, voor de eerste sportdag van deze nieuwe week. Ik wil mijn 4 keer sport in de week behouden dus vlieg ik er snel in.
Eenmaal thuis is het tijd om richting luchthaven te vertrekken. Walt zegt na 8 maanden vaarwel aan Oz en keert huiswaarts. Het uitwuifcomité, bestaande uit M’lijn, Flo en mezelf, wenst hem een goede reis en een fijne thuiskomst!
’s Namiddags gaat bovenstaand drietal naar de tandarts. Flo kijkt gefascineerd naar wat ‘de dokter van de tandjes’ allemaal doet in moeke’s mond. Ik doe het bij hem voor, wat geen probleem oplevert. Hij is echter minder enthousiast als hij zelf aan de beurt is.
Kleine kindjes en tandartsen, geen ideale combinatie.
M’lijn dropt me erna aan school, want het is weer tijd om Hanne op te halen. Zolang het niet regent, kan er op de speeltuin gespeeld worden dus vandaag is zo’n dag.
Verder een rustige avond. Eten, spelen, bad, verhaaltje, bedje. Skypen met mijn geliefde.
--------------------------------------------------------------------
12-05-’09, dinsdag, dag 93
Een rustige, normale dag. M’lijn moet overdag weg voor haar werk, dus Flo en ik blijven thuis. De andere auto’s zijn niet van de beste, dus rijd ik daar alleen mee als het niet anders kan.
Ik breng Florian bij Lynda, zodat ik zelf kan sporten tijdens Hannelore’s gym. Flo vindt het altijd fijn om bij Lynda te zijn en met haar kindjes te spelen, dus goed meegenomen!
M’lijn is nog niet thuis als ik naar de gym vertrek, dus moet ik de slechte auto gebruiken. Geen probleem… tot ik aan de gym aankom. ‘Hmmm, vreemd… die rook hoort niet uit de motorkap te komen.’ Goddank zijn de Ozzies vriendelijke mensen en zo werd ik nu geholpen door een man die alles afweet van auto’s. Een lek in het koelsysteem (of hoe heet dat ding? Ik hou het op ‘het koelsysteem’) was de boosdoener. Het water lekte en lekte er maar uit. Als een dappere man spurtte bovenvernoemde man naar de eerste kraan die hij vinden kon om mij te redden uit mijn benarde situatie. ‘Je kan nu gerust weer wat rijden, maar let er op dat er voldoende water inzit als je weer vertrekt.’ ‘Okay, thanks mate!’
Ik verwacht een leeg koelsysteem, wanneer ik stop met sporten. En jawel, anderhalf uur stilstaan zorgde voor veel water op de grond maar niets in het koelsysteem. Dus neem ik het voorbeeld van de dappere man over en vul het opnieuw. Na 6 keer over en weer lopen is het oké en kan ik veilig en wel Hannelore ophalen.
Van een nieuw autoavontuur gesproken…
Het is weer maandag. Walt gaat ’s morgens mee naar school, om Hannelore voor de laatste keer uit te wuiven. ‘Je moet hier blijven’ zijn haar laatste woorden aan Walt.
Erna trek ik naar de fitness, voor de eerste sportdag van deze nieuwe week. Ik wil mijn 4 keer sport in de week behouden dus vlieg ik er snel in.
Eenmaal thuis is het tijd om richting luchthaven te vertrekken. Walt zegt na 8 maanden vaarwel aan Oz en keert huiswaarts. Het uitwuifcomité, bestaande uit M’lijn, Flo en mezelf, wenst hem een goede reis en een fijne thuiskomst!
’s Namiddags gaat bovenstaand drietal naar de tandarts. Flo kijkt gefascineerd naar wat ‘de dokter van de tandjes’ allemaal doet in moeke’s mond. Ik doe het bij hem voor, wat geen probleem oplevert. Hij is echter minder enthousiast als hij zelf aan de beurt is.
Kleine kindjes en tandartsen, geen ideale combinatie.
M’lijn dropt me erna aan school, want het is weer tijd om Hanne op te halen. Zolang het niet regent, kan er op de speeltuin gespeeld worden dus vandaag is zo’n dag.
Verder een rustige avond. Eten, spelen, bad, verhaaltje, bedje. Skypen met mijn geliefde.
--------------------------------------------------------------------
12-05-’09, dinsdag, dag 93
Een rustige, normale dag. M’lijn moet overdag weg voor haar werk, dus Flo en ik blijven thuis. De andere auto’s zijn niet van de beste, dus rijd ik daar alleen mee als het niet anders kan.
Ik breng Florian bij Lynda, zodat ik zelf kan sporten tijdens Hannelore’s gym. Flo vindt het altijd fijn om bij Lynda te zijn en met haar kindjes te spelen, dus goed meegenomen!
M’lijn is nog niet thuis als ik naar de gym vertrek, dus moet ik de slechte auto gebruiken. Geen probleem… tot ik aan de gym aankom. ‘Hmmm, vreemd… die rook hoort niet uit de motorkap te komen.’ Goddank zijn de Ozzies vriendelijke mensen en zo werd ik nu geholpen door een man die alles afweet van auto’s. Een lek in het koelsysteem (of hoe heet dat ding? Ik hou het op ‘het koelsysteem’) was de boosdoener. Het water lekte en lekte er maar uit. Als een dappere man spurtte bovenvernoemde man naar de eerste kraan die hij vinden kon om mij te redden uit mijn benarde situatie. ‘Je kan nu gerust weer wat rijden, maar let er op dat er voldoende water inzit als je weer vertrekt.’ ‘Okay, thanks mate!’
Ik verwacht een leeg koelsysteem, wanneer ik stop met sporten. En jawel, anderhalf uur stilstaan zorgde voor veel water op de grond maar niets in het koelsysteem. Dus neem ik het voorbeeld van de dappere man over en vul het opnieuw. Na 6 keer over en weer lopen is het oké en kan ik veilig en wel Hannelore ophalen.
Van een nieuw autoavontuur gesproken…
donderdag 14 mei 2009
Watsonia, dag 88 tem 91
07-05-’09, donderdag, dag 88
Hupla! We zijn opnieuw de 7de van de maand. Intussen 3 maanden van huis.
De dag verloopt zoals normaal. Ik sta op, eet samen met Hannelore, breng haar naar school, haal Florian uit bed, bereid zijn ontbijt. We spelen, spelen, spelen, spelen. Eten ’s middags samen ons buikje rond. Ik maak hem klaar voor zijn middagdutje, ik doe mee en laat mijn ogen rusten. Ik maak Florian wakker en maak hem vertrekkens klaar. We halen Hannelore van school en we spelen, spelen, spelen op de speeltuin. Wanneer de zon wegtrekt, is het tijd om naar huis te gaan. Hannelore hoort graag verhaaltjes over poes Spruitje (‘Jolie-en, vertel nog eens iets over Spruitje alstublieft’) en zo gaat de wandeling snel vooruit.
’s Avonds ga ik opnieuw naar de fitness en doe voor het eerst mee aan de groepsles ‘Box Fit’. Tijdens het wachten spreekt een jongedame me aan. Bianca (uhu, Bianca) is 20 en net verhuist naar South Morang, daar waar de gym ook is. Ze heeft me al uitgenodigd voor haar 21ste verjaardagsfeest in augustus. Bianca en ik worden zo keigoede vriendinnen!
Ze is mijn bokspartner voor vandaag. Ze kan best wel tegen een stootje, die Bianca van ons, dus leef ik me helemaal uit. Na een uur slaan en springen voel ik mijn armen en handen goed trillen. Nog eventjes wat lopen en ‘buiken’ en hup, naar huis.
--------------------------------------------------------------------
08-05-’09, vrijdag, dag 89
Vanaf heden is ondertekende niet enkel nanny, maar ook kuisvrouw. Voor een centje extra ga ik regelmatig een dweilke slaan, stof afdoen en meer van dat. Ik ging reeds naar de winkel om er ook als een kuisvrouw bij te lopen. Carmen van de Kampioenen is mijn voorbeeld. Extra centjes bekent extra reisplezier. Ik ben al volop bezig met het plannen van ‘backpack part II’. De rekensom zegt me dat het extraatje goed van pas komt.
We gaan ‘s avonds uit eten, lekker Mexicaans bij Taco Bill. De kindjes gedragen zich voorbeeldig, de buiken worden meer dan voldoende gevuld.
--------------------------------------------------------------------
09-05-’09, zaterdag, dag 90
Zaterdag betekent normaal uitslapen maar dat was op deze zaterdag niet het geval. Walt komt namelijk dit weekend terug naar huis, voordat hij op maandag naar België vliegt. Hannelore en ik staan dus op het gewone uur (8 am) op, ontbijten samen en rijden naar Melbourne airport. Een telefoontje van Walt; dat we ons niet moeten haasten want iedereen moet extra gecontroleerd worden wegens de swineflue. We wachten en wachten en wachten. Opeens duikt hij tussen de menigte op. Feest alom! Walt is terug! Hannelore is dolblij! Het is altijd fijn om gekende gezichten te zien, dus zij die zich geroepen voelen om het volgende gekend gezicht te zijn…
Over gekende gezichten gesproken…
Maat Steven moet in juni voor zijn werk naar Sydney. Enkele dagen heeft hij verplichtingen, maar daarnaast is ie vrij. Sydney – Melbourne is slechts 900 km, een vlucht van anderhalf uur en maar rond de 80 dollar (€38). We hebben dus afgesproken om het 2de weekend van juni af te spreken. Vrijdag na het ophalen van Hannelore vertrek ik naar Melbourne stad om daar Steven te meeten. Na ongeveer 3 jaar elkaar niet gezien te hebben, zien we elkaar hier, in Australië, 20000 km van huis.
Ik kijk er al naar uit!
Walt heeft drie weken in Oz en drie weken in Nieuw-Zeeland (NZ) rondgetrokken, dus zijn er veel verhalen om te vertellen.
’s Namiddags is het weer tijd voor sport en ontspanning.
Later op de namiddag is er feest ten huize Dielkens-Kindt. Vader Danny vertrekt volgende week zondag naar Sydney, waar hij 8 weken zal zijn voor zijn werk. Het is dus afscheidsfeestje voor beide mannen. Het feest komt rustig op gang, maar het eindigt in een echte braspartij. We eten hapjes, spelen spelletjes, drinken bier, wijn en champagne. Om 3u kruip ik in mn bed; mijn stem kan het niet meer aan (‘ze is mentaal te zwak, fysiek is zij een nul, wenen wenen mama papa wenen…’) en ook mijn hoofd zegt dat het tijd is om slaapwel te zeggen.
--------------------------------------------------------------------
10-05-’09, zondag, dag 91
De 2de zondag van de maand mei dus is het, jawel, moederkesdag. En ook in Oz!
Ik slaap eerst lekker uit. Terwijl de anderen nog aan het soezen zijn, leg ik met Hannelore (al 3 uur wakker) en Florian (al 1 uur wakker) de laatste hand aan onze knutselwerkjes voor moeke. De zoutdeegwerkjes zien er beeldig uit, zo mooi geschilderd in alle kleuren van de regenboog. En moeke is er heel blij mee!
Na de brunch in Greensborough vertrekken het viertal M’lijn, Danny, Walt en Hannelore naar ’t stad om een voorstelling van Cirque du Soleil bij te wonen.
Ik ruim de boel wat op en Florian amuseert zich kostelijk met de gevonden ballon.
Hupla! We zijn opnieuw de 7de van de maand. Intussen 3 maanden van huis.
De dag verloopt zoals normaal. Ik sta op, eet samen met Hannelore, breng haar naar school, haal Florian uit bed, bereid zijn ontbijt. We spelen, spelen, spelen, spelen. Eten ’s middags samen ons buikje rond. Ik maak hem klaar voor zijn middagdutje, ik doe mee en laat mijn ogen rusten. Ik maak Florian wakker en maak hem vertrekkens klaar. We halen Hannelore van school en we spelen, spelen, spelen op de speeltuin. Wanneer de zon wegtrekt, is het tijd om naar huis te gaan. Hannelore hoort graag verhaaltjes over poes Spruitje (‘Jolie-en, vertel nog eens iets over Spruitje alstublieft’) en zo gaat de wandeling snel vooruit.
’s Avonds ga ik opnieuw naar de fitness en doe voor het eerst mee aan de groepsles ‘Box Fit’. Tijdens het wachten spreekt een jongedame me aan. Bianca (uhu, Bianca) is 20 en net verhuist naar South Morang, daar waar de gym ook is. Ze heeft me al uitgenodigd voor haar 21ste verjaardagsfeest in augustus. Bianca en ik worden zo keigoede vriendinnen!
Ze is mijn bokspartner voor vandaag. Ze kan best wel tegen een stootje, die Bianca van ons, dus leef ik me helemaal uit. Na een uur slaan en springen voel ik mijn armen en handen goed trillen. Nog eventjes wat lopen en ‘buiken’ en hup, naar huis.
--------------------------------------------------------------------
08-05-’09, vrijdag, dag 89
Vanaf heden is ondertekende niet enkel nanny, maar ook kuisvrouw. Voor een centje extra ga ik regelmatig een dweilke slaan, stof afdoen en meer van dat. Ik ging reeds naar de winkel om er ook als een kuisvrouw bij te lopen. Carmen van de Kampioenen is mijn voorbeeld. Extra centjes bekent extra reisplezier. Ik ben al volop bezig met het plannen van ‘backpack part II’. De rekensom zegt me dat het extraatje goed van pas komt.
We gaan ‘s avonds uit eten, lekker Mexicaans bij Taco Bill. De kindjes gedragen zich voorbeeldig, de buiken worden meer dan voldoende gevuld.
--------------------------------------------------------------------
09-05-’09, zaterdag, dag 90
Zaterdag betekent normaal uitslapen maar dat was op deze zaterdag niet het geval. Walt komt namelijk dit weekend terug naar huis, voordat hij op maandag naar België vliegt. Hannelore en ik staan dus op het gewone uur (8 am) op, ontbijten samen en rijden naar Melbourne airport. Een telefoontje van Walt; dat we ons niet moeten haasten want iedereen moet extra gecontroleerd worden wegens de swineflue. We wachten en wachten en wachten. Opeens duikt hij tussen de menigte op. Feest alom! Walt is terug! Hannelore is dolblij! Het is altijd fijn om gekende gezichten te zien, dus zij die zich geroepen voelen om het volgende gekend gezicht te zijn…
Over gekende gezichten gesproken…
Maat Steven moet in juni voor zijn werk naar Sydney. Enkele dagen heeft hij verplichtingen, maar daarnaast is ie vrij. Sydney – Melbourne is slechts 900 km, een vlucht van anderhalf uur en maar rond de 80 dollar (€38). We hebben dus afgesproken om het 2de weekend van juni af te spreken. Vrijdag na het ophalen van Hannelore vertrek ik naar Melbourne stad om daar Steven te meeten. Na ongeveer 3 jaar elkaar niet gezien te hebben, zien we elkaar hier, in Australië, 20000 km van huis.
Ik kijk er al naar uit!
Walt heeft drie weken in Oz en drie weken in Nieuw-Zeeland (NZ) rondgetrokken, dus zijn er veel verhalen om te vertellen.
’s Namiddags is het weer tijd voor sport en ontspanning.
Later op de namiddag is er feest ten huize Dielkens-Kindt. Vader Danny vertrekt volgende week zondag naar Sydney, waar hij 8 weken zal zijn voor zijn werk. Het is dus afscheidsfeestje voor beide mannen. Het feest komt rustig op gang, maar het eindigt in een echte braspartij. We eten hapjes, spelen spelletjes, drinken bier, wijn en champagne. Om 3u kruip ik in mn bed; mijn stem kan het niet meer aan (‘ze is mentaal te zwak, fysiek is zij een nul, wenen wenen mama papa wenen…’) en ook mijn hoofd zegt dat het tijd is om slaapwel te zeggen.
--------------------------------------------------------------------
10-05-’09, zondag, dag 91
De 2de zondag van de maand mei dus is het, jawel, moederkesdag. En ook in Oz!
Ik slaap eerst lekker uit. Terwijl de anderen nog aan het soezen zijn, leg ik met Hannelore (al 3 uur wakker) en Florian (al 1 uur wakker) de laatste hand aan onze knutselwerkjes voor moeke. De zoutdeegwerkjes zien er beeldig uit, zo mooi geschilderd in alle kleuren van de regenboog. En moeke is er heel blij mee!
Na de brunch in Greensborough vertrekken het viertal M’lijn, Danny, Walt en Hannelore naar ’t stad om een voorstelling van Cirque du Soleil bij te wonen.
Ik ruim de boel wat op en Florian amuseert zich kostelijk met de gevonden ballon.
zondag 10 mei 2009
Watsonia, dag 85 tem 87
04-05-’09, maandag, dag 85
Een speciale week op school. Het is ‘education week’, waarbij ouders, grootouders en sympathisanten op bepaalde dagen uitgenodigd worden. Een week waarin het normale systeem van lezen, rekenen en schrijven op zijn kop staat door de komst van oa goochelaars.
Na de wekelijkse assembly ga ik naar huis, om ‘de wacht’ over te nemen. M’lijn gaat naar school (‘ouders worden vriendelijk uitgenodigd om hun kind in de klas aan het werk te zien’) en ik blijf met Florian thuis.
In de namiddag trek ik richting fitness. Onder het motto ‘Gaan Alain’ vlieg ik er onmiddellijk in. Een kwartiertje lopen, een kwartiertje vliegeren (Tjip, waar is den tijd van ‘laten we ne keer vliegeren’), buikspieroefeningen, beenoefeningen, steppen, roeien… Ik waan me opnieuw in ‘Fitness Ucon Gent’, alleen ziet het er hier beter en moderner uit. Ook is er hier geen zweetgeur te bespeuren. Pluspunten voor ‘One Health & Fitness’! Maar zoals je er altijd hebt, is het hier niet anders: de wanna-be-Arnold Swarzenegger’s zijn aanwezig. Lachen aja!
Moe maar voldaan keer ik huiswaarts, waar Hannelore en Florian al weer aan het spelen zijn. Ik neem mijn taak als grote zus ernstig en samen beleven we dolle tijden.
--------------------------------------------------------------------
05-05-’09, dinsdag, dag 86
Juich! Het is mooi weer dus tijd om naar buiten te gaan. Buddy in de auto, pampers en doekjes mee, drinken en wat fruit en weg zijn we. Oh ja, Florian moet ook nog in de auto. Woeps!
Ik rijd naar Greswell Wildlife Reserve, een gratis park met wildlife in. Na wat gesukkel met de buddy geraken we binnen en al snel staat de eerste kangoeroe voor onze neus. Na de eerste volgt de tweede, en de derde en de vierde en de vijfde… kangoeroe’s à volenté (het is een beetje zoals de Colmar). We sluiten onze fikse wandeling van een uur af met een potje spelen op de bijhorende speeltuin.
Terwijl Florian slaapt, geniet ik buiten van het mooie weer en start ik in mijn eerste Engelstalige boek.
M’lijn heeft een deadline voor werk dus Florian kan niet thuisblijven terwijl ik met Hannelore naar de gym ga. Gelukkig is Lynda er dus hem met plezier entertaint. Danny pikt hem – vroeger dan verwacht – op na zijn werk.
Ook vandaag ben ik in een sportieve beu. Hannelore en ik ga voor een gezonde geest in een gezond lichaam en sporten zoals nooit tevoren.
--------------------------------------------------------------------
06-05-’09, woensdag, dag 87
Geen nieuws, goed nieuws.
Een speciale week op school. Het is ‘education week’, waarbij ouders, grootouders en sympathisanten op bepaalde dagen uitgenodigd worden. Een week waarin het normale systeem van lezen, rekenen en schrijven op zijn kop staat door de komst van oa goochelaars.
Na de wekelijkse assembly ga ik naar huis, om ‘de wacht’ over te nemen. M’lijn gaat naar school (‘ouders worden vriendelijk uitgenodigd om hun kind in de klas aan het werk te zien’) en ik blijf met Florian thuis.
In de namiddag trek ik richting fitness. Onder het motto ‘Gaan Alain’ vlieg ik er onmiddellijk in. Een kwartiertje lopen, een kwartiertje vliegeren (Tjip, waar is den tijd van ‘laten we ne keer vliegeren’), buikspieroefeningen, beenoefeningen, steppen, roeien… Ik waan me opnieuw in ‘Fitness Ucon Gent’, alleen ziet het er hier beter en moderner uit. Ook is er hier geen zweetgeur te bespeuren. Pluspunten voor ‘One Health & Fitness’! Maar zoals je er altijd hebt, is het hier niet anders: de wanna-be-Arnold Swarzenegger’s zijn aanwezig. Lachen aja!
Moe maar voldaan keer ik huiswaarts, waar Hannelore en Florian al weer aan het spelen zijn. Ik neem mijn taak als grote zus ernstig en samen beleven we dolle tijden.
--------------------------------------------------------------------
05-05-’09, dinsdag, dag 86
Juich! Het is mooi weer dus tijd om naar buiten te gaan. Buddy in de auto, pampers en doekjes mee, drinken en wat fruit en weg zijn we. Oh ja, Florian moet ook nog in de auto. Woeps!
Ik rijd naar Greswell Wildlife Reserve, een gratis park met wildlife in. Na wat gesukkel met de buddy geraken we binnen en al snel staat de eerste kangoeroe voor onze neus. Na de eerste volgt de tweede, en de derde en de vierde en de vijfde… kangoeroe’s à volenté (het is een beetje zoals de Colmar). We sluiten onze fikse wandeling van een uur af met een potje spelen op de bijhorende speeltuin.
Terwijl Florian slaapt, geniet ik buiten van het mooie weer en start ik in mijn eerste Engelstalige boek.
M’lijn heeft een deadline voor werk dus Florian kan niet thuisblijven terwijl ik met Hannelore naar de gym ga. Gelukkig is Lynda er dus hem met plezier entertaint. Danny pikt hem – vroeger dan verwacht – op na zijn werk.
Ook vandaag ben ik in een sportieve beu. Hannelore en ik ga voor een gezonde geest in een gezond lichaam en sporten zoals nooit tevoren.
--------------------------------------------------------------------
06-05-’09, woensdag, dag 87
Geen nieuws, goed nieuws.
donderdag 7 mei 2009
Watsonia, dag 84
03-05-’09, zondag, dag 84
M’lijn is opnieuw het huis uit: dansworkshops geven.
In de voormiddag houden we het rustig. Een spelletje hier, een verstoppertje daar.
’s Namiddags ga ik op mijn eentje een sportoutfit kopen. In elke winkel zijn wel trainingsbroeken te vinden. Ik ga enkele winkel in en uit op zoek naar de goedkoopste. Blijkbaar ben ik groter dan de normale Oz want alle broeken die ik pas, komen tot aan mijn enkels. Na een 3-tal uren winkelen ben ik slecht 37 dollar (€19) armer en topje en trainingsbroek en –schoenen rijker.
En nu ik mijn trainingsbroek heb, ben ik een echte Ozzie. Trainings zijn hier een enorme rage en je bent cool als je er wat slonzig bij loopt. Geen probleem voor mij, ik breng mijn dagen graag slonzig door.
Verder weinig nieuwtjes.
M’lijn is opnieuw het huis uit: dansworkshops geven.
In de voormiddag houden we het rustig. Een spelletje hier, een verstoppertje daar.
’s Namiddags ga ik op mijn eentje een sportoutfit kopen. In elke winkel zijn wel trainingsbroeken te vinden. Ik ga enkele winkel in en uit op zoek naar de goedkoopste. Blijkbaar ben ik groter dan de normale Oz want alle broeken die ik pas, komen tot aan mijn enkels. Na een 3-tal uren winkelen ben ik slecht 37 dollar (€19) armer en topje en trainingsbroek en –schoenen rijker.
En nu ik mijn trainingsbroek heb, ben ik een echte Ozzie. Trainings zijn hier een enorme rage en je bent cool als je er wat slonzig bij loopt. Geen probleem voor mij, ik breng mijn dagen graag slonzig door.
Verder weinig nieuwtjes.
Watsonia, dag 79 tem 83
28-04-’09, dinsdag, dag 79
Het is een vuile dag. Het is koud en het regent. Tijd dus om een winkelcentra te crashen.
Samen met Lynda en dochter Jayda zoeken we een nieuw winkelcentra, waar ik de naam van vergat, op.
Onder het motto ‘Het wordt tijd voor een nieuwe jeans’ zetten we de zoektocht in. Winkel in, winkel uit, bedenkelijk kijken naar de ‘mode’ van hier en dan toch een andere winkel binnen en weer buiten. In JayJays sla ik mijn slag en ook Jelle is een T-shirt rijker.
Nog even langs den Aldi en dan naar huis.
Terwijl Flo zijn dutje doet, haal ik mijn beste kookkunsten boven en maak ik binnen de kortste keren twee heerlijke pizza’s. Nog vlug een dessertje maken en dan – met Flo half slapend onder de arm – naar school om Hanne op te halen.
Vlug naar huis en vlug weer weg, want hup hup, het is gym.
Dinsdagnamiddag is hier vaak wat chaotischer dan normaal.
Tussen de dorpen en steden vind je langs de drukkere banen veel winkelcentra. OZ is één groot winkelcentra.
Waarschuwingsborden ‘let op voor kangoeroe’s’ zijn hier ook te vinden. ‘Belachelijk, welke kangoeroe komt nu naar dit druk stuk grond?’ Nou ja, meer dan ik zelf dacht want tussen de winkelcentra, huizen en scholen zie je op lege stukken grond groepjes kangoeroe’s, rustig aan het eten.
Terwijl Hanne haar spieren weer eens los turnt, trek ik met Flo naar een fitness. Even informeren over hun prijzen. Die blijken beter mee te vallen dan verwacht, dus al snel maak ik de beslissing om op hun aanbod in te gaan. Kwestie van wat meer te bewegen en nieuwe mensen te leren kennen.
Na de gym worden de pizza’s binnengewerkt. In bad, verhaaltje en tijd voor bed.
Ik ontspan met The Simpsons.
--------------------------------------------------------------------
29-04-’09, woensdag, dag 80
Ook vandaag is het weer niet naar mijn zin. We (Flo en mezelf) trekken er dus maar op uit.
Toen Walt hier nog was, zijn we eens naar Kinglake gereden om de ravage van de bosbranden te bekijken. We vonden het niet gepast om foto’s te nemen – fotografisch gezien een zware fout om dat niet te doen.
Vandaag dus een nieuwe kans. Ik rijd naar Kinglake, zet mijn schuldgevoel, menselijkheid en al wat ge wilt aan de kant om enkele kiekjes te nemen. Je rijdt op een lange baan, waar maar geen einde lijkt aan te komen. En dan opeens zie je het landschap opeens veranderen. Je gaat als het ware over een lijn, een lijn die het verschil met leven en dood weergeeft. Het ziet er nog altijd hetzelfde uit als een maand geleden. Enkele bomen hebben wat groene bladen gekregen maar verder dan dat is er niets veranderd. Gemeentewerkers herleggen stukken straat (het is zowat als in België: enkele zitten en kijken hoe den anderen het werk doet – blijkbaar is dat een internationale gegeven dat het zo moet) die ik dan berijd. Mijn schuldgevoel komt regelmatig een kijkje nemen, dus het aantal goede foto’s is beperkt. De ravage is moeilijk op beeld vast te leggen. Pas als je het ziet, kan je je misschien inbeelden hoe het daar geweest moet zijn. Huizen liggen nog steeds in elkaar gestort op een hoopje. Een bord ‘This is still our home. Looting is a crime’ moet ongewenste wezens weghouden.
Ik hou het voor bekeken als Flo achterin in slaap gevallen is.
Eenmaal thuis slaapt hij daar heerlijk verder terwijl ik – ook half slapend – naar tv kijk.
’s Avonds komt Marjolijn terug van Brisbane.
--------------------------------------------------------------------
30-04-’09, donderdag, dag 81
Een iets warme dag, deze donderdag en tevens 81ste dag in Oz. In de voormiddag ga ik met Florian naar de speeltuin en ’s namiddags ga ik bij de fitness langs om het nodige papierwerk in orde te brengen.
Lynda komt ’s namiddags langs om haar naaiwerk te tonen. Ze paste de T-shirt van Jonathan (de vreemde man) aan, zodat het mooi zou matchen met Marjolijn’s kleed dit weekend. Het ziet er goed uit! Ik kijk er al naar uit om zelf iets in elkaar te flansen.
Hannelore gaat na schooltijd bij klasgenootje Tamara spelen. Met veel tegenzin en geklaag gaat ze mee naar huis, waar ze nog met broertje lief speelt.
Verder een rustige, normale avond in mijn leven in Oz.
--------------------------------------------------------------------
01-05-’09, vrijdag, dag 82
Vandaag komt Jonathan terug aan. Later op de dag komt nog een andere vriend, Ray, om het dansweekend bij te wonen.
Een rustige dag, waarbij Flo zijn creativiteit moet bovenhalen bij het knutselen.
’s Avonds gaan ze (M’lijn, Danny, Ray en Jonathan) naar ’t stad om de dansavond bij te wonen.
--------------------------------------------------------------------
02-05-’09, zaterdag, dag 83
Weekend. Tijd om wat uit te slapen.
Het trio M’lijn, Ray en Jonathan vertrekken in de voormiddag al naar ’t stad. Om 12 pm (middag dus) start de danswedstrijd, waar ik ’s namiddags ook naartoe ga.
In de voormiddag ga ik met Hannelore naar de fruitmarkt. Dan een hapje eten en naar de gym. Dan weer naar huis, Hanne afzetten en zelf vertrekken naar ’t stad.
Maar wat een drukte! Hemeltje lief! In Sydney was het ook druk, maar daar ging het toch vlotter. Gelukkig heb ik een GPS die me naar mijn bestemming brengt.
Ook Lynda is er al. Ze heeft een plekje vrijgehouden voor me, zodat ik kan meegenieten van de danscapaciteiten van iedereen. En wat een talenten zitten daar tussen! M’lijn doet het ook zeer goed: ze haalt de finale met ‘dancing with a stranger’ en de halve finale met ‘freestyle’. Well done M’lijn!
Na de allerlaatste dans van de masters (de top) ga ik naar huis. Nu vlot het gelukkig beter. Wat zo goed is aan het Oz-verkeer: op kruispunten staan lijnen op de grond die aangeven naar waar je moet rijden. Zéér goed, zeker voor buitenlanders die het links rijden niet gewoon zijn. Inmiddels ben ik daaraan vertrouwd geraakt, maar soms is het toch goed uitkijken naar welk vak je moet gaan als je de plaats niet kent. Lang leve de lijnen!
Eenmaal thuis springt Danny in de auto om het avondfeest bij te wonen.
Ik blik terug op een fijne dag en val snel in slaap.
PS: ik heb boetes ontvangen tijdens de campertrip met Joke en Tanika. Jawel, je leest het goed: boeteS. Niet één, niet twee maar welgeteld DRIE boetes. Eentje in Sydney en twee in Melbourne. We kwamen plaatsen tegen, zoals Sydney Harbour Brigde, waar we tol (3 dollar) moesten betalen. Wij zaten daar dan ook mooi met onze drie dollar in onze handen, klaar om te overhandigen maar nergens moesten we stoppen om het effectief te betalen. Nou goed, we dachten ‘ze zijn gul, ge moet niet betalen.’ Maar niets was minder waar! Blijkbaar moet je op voorhand verwittigen dat je op de tolwegen gaat rijden, zodat je online kan betalen. Dom systeem aja! Zever! Gezever!
Het is een vuile dag. Het is koud en het regent. Tijd dus om een winkelcentra te crashen.
Samen met Lynda en dochter Jayda zoeken we een nieuw winkelcentra, waar ik de naam van vergat, op.
Onder het motto ‘Het wordt tijd voor een nieuwe jeans’ zetten we de zoektocht in. Winkel in, winkel uit, bedenkelijk kijken naar de ‘mode’ van hier en dan toch een andere winkel binnen en weer buiten. In JayJays sla ik mijn slag en ook Jelle is een T-shirt rijker.
Nog even langs den Aldi en dan naar huis.
Terwijl Flo zijn dutje doet, haal ik mijn beste kookkunsten boven en maak ik binnen de kortste keren twee heerlijke pizza’s. Nog vlug een dessertje maken en dan – met Flo half slapend onder de arm – naar school om Hanne op te halen.
Vlug naar huis en vlug weer weg, want hup hup, het is gym.
Dinsdagnamiddag is hier vaak wat chaotischer dan normaal.
Tussen de dorpen en steden vind je langs de drukkere banen veel winkelcentra. OZ is één groot winkelcentra.
Waarschuwingsborden ‘let op voor kangoeroe’s’ zijn hier ook te vinden. ‘Belachelijk, welke kangoeroe komt nu naar dit druk stuk grond?’ Nou ja, meer dan ik zelf dacht want tussen de winkelcentra, huizen en scholen zie je op lege stukken grond groepjes kangoeroe’s, rustig aan het eten.
Terwijl Hanne haar spieren weer eens los turnt, trek ik met Flo naar een fitness. Even informeren over hun prijzen. Die blijken beter mee te vallen dan verwacht, dus al snel maak ik de beslissing om op hun aanbod in te gaan. Kwestie van wat meer te bewegen en nieuwe mensen te leren kennen.
Na de gym worden de pizza’s binnengewerkt. In bad, verhaaltje en tijd voor bed.
Ik ontspan met The Simpsons.
--------------------------------------------------------------------
29-04-’09, woensdag, dag 80
Ook vandaag is het weer niet naar mijn zin. We (Flo en mezelf) trekken er dus maar op uit.
Toen Walt hier nog was, zijn we eens naar Kinglake gereden om de ravage van de bosbranden te bekijken. We vonden het niet gepast om foto’s te nemen – fotografisch gezien een zware fout om dat niet te doen.
Vandaag dus een nieuwe kans. Ik rijd naar Kinglake, zet mijn schuldgevoel, menselijkheid en al wat ge wilt aan de kant om enkele kiekjes te nemen. Je rijdt op een lange baan, waar maar geen einde lijkt aan te komen. En dan opeens zie je het landschap opeens veranderen. Je gaat als het ware over een lijn, een lijn die het verschil met leven en dood weergeeft. Het ziet er nog altijd hetzelfde uit als een maand geleden. Enkele bomen hebben wat groene bladen gekregen maar verder dan dat is er niets veranderd. Gemeentewerkers herleggen stukken straat (het is zowat als in België: enkele zitten en kijken hoe den anderen het werk doet – blijkbaar is dat een internationale gegeven dat het zo moet) die ik dan berijd. Mijn schuldgevoel komt regelmatig een kijkje nemen, dus het aantal goede foto’s is beperkt. De ravage is moeilijk op beeld vast te leggen. Pas als je het ziet, kan je je misschien inbeelden hoe het daar geweest moet zijn. Huizen liggen nog steeds in elkaar gestort op een hoopje. Een bord ‘This is still our home. Looting is a crime’ moet ongewenste wezens weghouden.
Ik hou het voor bekeken als Flo achterin in slaap gevallen is.
Eenmaal thuis slaapt hij daar heerlijk verder terwijl ik – ook half slapend – naar tv kijk.
’s Avonds komt Marjolijn terug van Brisbane.
--------------------------------------------------------------------
30-04-’09, donderdag, dag 81
Een iets warme dag, deze donderdag en tevens 81ste dag in Oz. In de voormiddag ga ik met Florian naar de speeltuin en ’s namiddags ga ik bij de fitness langs om het nodige papierwerk in orde te brengen.
Lynda komt ’s namiddags langs om haar naaiwerk te tonen. Ze paste de T-shirt van Jonathan (de vreemde man) aan, zodat het mooi zou matchen met Marjolijn’s kleed dit weekend. Het ziet er goed uit! Ik kijk er al naar uit om zelf iets in elkaar te flansen.
Hannelore gaat na schooltijd bij klasgenootje Tamara spelen. Met veel tegenzin en geklaag gaat ze mee naar huis, waar ze nog met broertje lief speelt.
Verder een rustige, normale avond in mijn leven in Oz.
--------------------------------------------------------------------
01-05-’09, vrijdag, dag 82
Vandaag komt Jonathan terug aan. Later op de dag komt nog een andere vriend, Ray, om het dansweekend bij te wonen.
Een rustige dag, waarbij Flo zijn creativiteit moet bovenhalen bij het knutselen.
’s Avonds gaan ze (M’lijn, Danny, Ray en Jonathan) naar ’t stad om de dansavond bij te wonen.
--------------------------------------------------------------------
02-05-’09, zaterdag, dag 83
Weekend. Tijd om wat uit te slapen.
Het trio M’lijn, Ray en Jonathan vertrekken in de voormiddag al naar ’t stad. Om 12 pm (middag dus) start de danswedstrijd, waar ik ’s namiddags ook naartoe ga.
In de voormiddag ga ik met Hannelore naar de fruitmarkt. Dan een hapje eten en naar de gym. Dan weer naar huis, Hanne afzetten en zelf vertrekken naar ’t stad.
Maar wat een drukte! Hemeltje lief! In Sydney was het ook druk, maar daar ging het toch vlotter. Gelukkig heb ik een GPS die me naar mijn bestemming brengt.
Ook Lynda is er al. Ze heeft een plekje vrijgehouden voor me, zodat ik kan meegenieten van de danscapaciteiten van iedereen. En wat een talenten zitten daar tussen! M’lijn doet het ook zeer goed: ze haalt de finale met ‘dancing with a stranger’ en de halve finale met ‘freestyle’. Well done M’lijn!
Na de allerlaatste dans van de masters (de top) ga ik naar huis. Nu vlot het gelukkig beter. Wat zo goed is aan het Oz-verkeer: op kruispunten staan lijnen op de grond die aangeven naar waar je moet rijden. Zéér goed, zeker voor buitenlanders die het links rijden niet gewoon zijn. Inmiddels ben ik daaraan vertrouwd geraakt, maar soms is het toch goed uitkijken naar welk vak je moet gaan als je de plaats niet kent. Lang leve de lijnen!
Eenmaal thuis springt Danny in de auto om het avondfeest bij te wonen.
Ik blik terug op een fijne dag en val snel in slaap.
PS: ik heb boetes ontvangen tijdens de campertrip met Joke en Tanika. Jawel, je leest het goed: boeteS. Niet één, niet twee maar welgeteld DRIE boetes. Eentje in Sydney en twee in Melbourne. We kwamen plaatsen tegen, zoals Sydney Harbour Brigde, waar we tol (3 dollar) moesten betalen. Wij zaten daar dan ook mooi met onze drie dollar in onze handen, klaar om te overhandigen maar nergens moesten we stoppen om het effectief te betalen. Nou goed, we dachten ‘ze zijn gul, ge moet niet betalen.’ Maar niets was minder waar! Blijkbaar moet je op voorhand verwittigen dat je op de tolwegen gaat rijden, zodat je online kan betalen. Dom systeem aja! Zever! Gezever!
zondag 3 mei 2009
Watsonia, dag 78
27-04-’09, maandag, dag 78
Net als ik opsta om Hannelore naar school te brengen, komt Danny thuis, terug uit Indonesië. Van 35° naar 18°, een wereld van verschil.
Het is een normale dag in mijn bestaan. Danny rust, slaapt en heeft koud. Marjolijn en Jonathan dansen en dansen. Florian en ik kijken en kijken. Flo heeft ook veel ritme in zijn lijf, dat belooft als hij later eens op de dansvloer staat.
In de late namiddag vertrekken Marjolijn en Jonathan naar de luchthaven. M’lijn moet voor twee dagen voor het werk naar Brisbane, Jonathan keert terug naar Sydney en zien we volgend weekend terug.
Het is wat een vreemde gozer. Soms lijkt het alsof hij naar je staart, maar hij kijkt eerder door je. En een gesprek voeren vlot ook niet helemaal. Nou ja...
Net als ik opsta om Hannelore naar school te brengen, komt Danny thuis, terug uit Indonesië. Van 35° naar 18°, een wereld van verschil.
Het is een normale dag in mijn bestaan. Danny rust, slaapt en heeft koud. Marjolijn en Jonathan dansen en dansen. Florian en ik kijken en kijken. Flo heeft ook veel ritme in zijn lijf, dat belooft als hij later eens op de dansvloer staat.
In de late namiddag vertrekken Marjolijn en Jonathan naar de luchthaven. M’lijn moet voor twee dagen voor het werk naar Brisbane, Jonathan keert terug naar Sydney en zien we volgend weekend terug.
Het is wat een vreemde gozer. Soms lijkt het alsof hij naar je staart, maar hij kijkt eerder door je. En een gesprek voeren vlot ook niet helemaal. Nou ja...
Watsonia
Geen vrees lieve lezertjes,
na een inspiratieloze periode ben ik terug van weggeweest. Fans van de blog (toch wel de volle 4 personen waaronder mama, papa, broer en liefje): leun achterover en lees.
na een inspiratieloze periode ben ik terug van weggeweest. Fans van de blog (toch wel de volle 4 personen waaronder mama, papa, broer en liefje): leun achterover en lees.
Abonneren op:
Posts (Atom)
+2.jpg)