Watsonia, dag 92 en 93

11-05-’09, maandag, dag 92

Het is weer maandag. Walt gaat ’s morgens mee naar school, om Hannelore voor de laatste keer uit te wuiven. ‘Je moet hier blijven’ zijn haar laatste woorden aan Walt.
Erna trek ik naar de fitness, voor de eerste sportdag van deze nieuwe week. Ik wil mijn 4 keer sport in de week behouden dus vlieg ik er snel in.

Eenmaal thuis is het tijd om richting luchthaven te vertrekken. Walt zegt na 8 maanden vaarwel aan Oz en keert huiswaarts. Het uitwuifcomité, bestaande uit M’lijn, Flo en mezelf, wenst hem een goede reis en een fijne thuiskomst!

’s Namiddags gaat bovenstaand drietal naar de tandarts. Flo kijkt gefascineerd naar wat ‘de dokter van de tandjes’ allemaal doet in moeke’s mond. Ik doe het bij hem voor, wat geen probleem oplevert. Hij is echter minder enthousiast als hij zelf aan de beurt is.
Kleine kindjes en tandartsen, geen ideale combinatie.

M’lijn dropt me erna aan school, want het is weer tijd om Hanne op te halen. Zolang het niet regent, kan er op de speeltuin gespeeld worden dus vandaag is zo’n dag.

Verder een rustige avond. Eten, spelen, bad, verhaaltje, bedje. Skypen met mijn geliefde.

--------------------------------------------------------------------

12-05-’09, dinsdag, dag 93

Een rustige, normale dag. M’lijn moet overdag weg voor haar werk, dus Flo en ik blijven thuis. De andere auto’s zijn niet van de beste, dus rijd ik daar alleen mee als het niet anders kan.

Ik breng Florian bij Lynda, zodat ik zelf kan sporten tijdens Hannelore’s gym. Flo vindt het altijd fijn om bij Lynda te zijn en met haar kindjes te spelen, dus goed meegenomen!

M’lijn is nog niet thuis als ik naar de gym vertrek, dus moet ik de slechte auto gebruiken. Geen probleem… tot ik aan de gym aankom. ‘Hmmm, vreemd… die rook hoort niet uit de motorkap te komen.’ Goddank zijn de Ozzies vriendelijke mensen en zo werd ik nu geholpen door een man die alles afweet van auto’s. Een lek in het koelsysteem (of hoe heet dat ding? Ik hou het op ‘het koelsysteem’) was de boosdoener. Het water lekte en lekte er maar uit. Als een dappere man spurtte bovenvernoemde man naar de eerste kraan die hij vinden kon om mij te redden uit mijn benarde situatie. ‘Je kan nu gerust weer wat rijden, maar let er op dat er voldoende water inzit als je weer vertrekt.’ ‘Okay, thanks mate!’
Ik verwacht een leeg koelsysteem, wanneer ik stop met sporten. En jawel, anderhalf uur stilstaan zorgde voor veel water op de grond maar niets in het koelsysteem. Dus neem ik het voorbeeld van de dappere man over en vul het opnieuw. Na 6 keer over en weer lopen is het oké en kan ik veilig en wel Hannelore ophalen.

Van een nieuw autoavontuur gesproken…