Watsonia, dag 88 tem 91

07-05-’09, donderdag, dag 88

Hupla! We zijn opnieuw de 7de van de maand. Intussen 3 maanden van huis.

De dag verloopt zoals normaal. Ik sta op, eet samen met Hannelore, breng haar naar school, haal Florian uit bed, bereid zijn ontbijt. We spelen, spelen, spelen, spelen. Eten ’s middags samen ons buikje rond. Ik maak hem klaar voor zijn middagdutje, ik doe mee en laat mijn ogen rusten. Ik maak Florian wakker en maak hem vertrekkens klaar. We halen Hannelore van school en we spelen, spelen, spelen op de speeltuin. Wanneer de zon wegtrekt, is het tijd om naar huis te gaan. Hannelore hoort graag verhaaltjes over poes Spruitje (‘Jolie-en, vertel nog eens iets over Spruitje alstublieft’) en zo gaat de wandeling snel vooruit.

’s Avonds ga ik opnieuw naar de fitness en doe voor het eerst mee aan de groepsles ‘Box Fit’. Tijdens het wachten spreekt een jongedame me aan. Bianca (uhu, Bianca) is 20 en net verhuist naar South Morang, daar waar de gym ook is. Ze heeft me al uitgenodigd voor haar 21ste verjaardagsfeest in augustus. Bianca en ik worden zo keigoede vriendinnen!
Ze is mijn bokspartner voor vandaag. Ze kan best wel tegen een stootje, die Bianca van ons, dus leef ik me helemaal uit. Na een uur slaan en springen voel ik mijn armen en handen goed trillen. Nog eventjes wat lopen en ‘buiken’ en hup, naar huis.

--------------------------------------------------------------------

08-05-’09, vrijdag, dag 89

Vanaf heden is ondertekende niet enkel nanny, maar ook kuisvrouw. Voor een centje extra ga ik regelmatig een dweilke slaan, stof afdoen en meer van dat. Ik ging reeds naar de winkel om er ook als een kuisvrouw bij te lopen. Carmen van de Kampioenen is mijn voorbeeld. Extra centjes bekent extra reisplezier. Ik ben al volop bezig met het plannen van ‘backpack part II’. De rekensom zegt me dat het extraatje goed van pas komt.

We gaan ‘s avonds uit eten, lekker Mexicaans bij Taco Bill. De kindjes gedragen zich voorbeeldig, de buiken worden meer dan voldoende gevuld.

--------------------------------------------------------------------

09-05-’09, zaterdag, dag 90

Zaterdag betekent normaal uitslapen maar dat was op deze zaterdag niet het geval. Walt komt namelijk dit weekend terug naar huis, voordat hij op maandag naar België vliegt. Hannelore en ik staan dus op het gewone uur (8 am) op, ontbijten samen en rijden naar Melbourne airport. Een telefoontje van Walt; dat we ons niet moeten haasten want iedereen moet extra gecontroleerd worden wegens de swineflue. We wachten en wachten en wachten. Opeens duikt hij tussen de menigte op. Feest alom! Walt is terug! Hannelore is dolblij! Het is altijd fijn om gekende gezichten te zien, dus zij die zich geroepen voelen om het volgende gekend gezicht te zijn…

Over gekende gezichten gesproken…
Maat Steven moet in juni voor zijn werk naar Sydney. Enkele dagen heeft hij verplichtingen, maar daarnaast is ie vrij. Sydney – Melbourne is slechts 900 km, een vlucht van anderhalf uur en maar rond de 80 dollar (€38). We hebben dus afgesproken om het 2de weekend van juni af te spreken. Vrijdag na het ophalen van Hannelore vertrek ik naar Melbourne stad om daar Steven te meeten. Na ongeveer 3 jaar elkaar niet gezien te hebben, zien we elkaar hier, in Australië, 20000 km van huis.
Ik kijk er al naar uit!

Walt heeft drie weken in Oz en drie weken in Nieuw-Zeeland (NZ) rondgetrokken, dus zijn er veel verhalen om te vertellen.

’s Namiddags is het weer tijd voor sport en ontspanning.
Later op de namiddag is er feest ten huize Dielkens-Kindt. Vader Danny vertrekt volgende week zondag naar Sydney, waar hij 8 weken zal zijn voor zijn werk. Het is dus afscheidsfeestje voor beide mannen. Het feest komt rustig op gang, maar het eindigt in een echte braspartij. We eten hapjes, spelen spelletjes, drinken bier, wijn en champagne. Om 3u kruip ik in mn bed; mijn stem kan het niet meer aan (‘ze is mentaal te zwak, fysiek is zij een nul, wenen wenen mama papa wenen…’) en ook mijn hoofd zegt dat het tijd is om slaapwel te zeggen.

--------------------------------------------------------------------

10-05-’09, zondag, dag 91

De 2de zondag van de maand mei dus is het, jawel, moederkesdag. En ook in Oz!
Ik slaap eerst lekker uit. Terwijl de anderen nog aan het soezen zijn, leg ik met Hannelore (al 3 uur wakker) en Florian (al 1 uur wakker) de laatste hand aan onze knutselwerkjes voor moeke. De zoutdeegwerkjes zien er beeldig uit, zo mooi geschilderd in alle kleuren van de regenboog. En moeke is er heel blij mee!

Na de brunch in Greensborough vertrekken het viertal M’lijn, Danny, Walt en Hannelore naar ’t stad om een voorstelling van Cirque du Soleil bij te wonen.
Ik ruim de boel wat op en Florian amuseert zich kostelijk met de gevonden ballon.