Alice Springs Tour, dag 15 en 16

23-02-’09, maandag, dag 15

Enkele wekkers gaan af, het geluid van slippers wordt goed hoorbaar, lichten gaan aan. Tijd om op te staan. Het is nog vroeg maar toch al aangenaam warm. Douchen, etn, lunch bereiden en – akke akke tuut tuut – weg zijn wij.
Er staat een tocht van 800 km voor de boeg. Het wordt de langste dag op de bus, deze 4de dag van de expeditie (helaas wonder de gebroeders Tuplevs met hun duplex doos).

We maken de nodige sanitaire tussenstops, slapen, dansen, eten nog wat, drinken voldoende. De partybus zet zijn koers verder en stops in een dorpje (APY: aboriginalland) waar de Indulkana Communicty woont. We bezochten ‘Iwantja Arts & Crafts’ waar abo’s kunst maken en verkopen. Verschillenden waren dingen aan het maken terwijl ‘een blanke’ wat uitleg geeft. En wij, wij staan te kijken naar hen als aapjes in de zoo (Jel, het was alsof Tanja, Katja en Karel bij elkaar zaten). Souveniers worden door sommigen aangekocht maar gezien mijn rugzak al goed vol zit, sloeg ik dat toch over (verwacht je dus niet aan souveniers, wel aan straffe verhalen!)

Er worden nog talrijke km’s afgelegd en zo kwamen we rond 6 PM op bestemming, ‘Yulara & Ayers Rock Resort’, aan. Na een duik in het zwembad (nu meer dan 2 op 2 meter en 1,7 meter diep) en een fax uit darmstad gingen we hogerop om de zon te zien ondergaan bij de Uluru (zowat het symbool voor OZ). Lichte teleurstelling; de kleuren kwamen minder goed uit als gewenst. Nou goed, morgenavond zijn we hier ook nog.

De goede sfeer wordt verstoord door een oneerlijk verloop in het opdrinken van –in groep – aangekocht bier (sommigen drinken meer dan waar ze voor betaalden). Een raadsel wie er tussen zit…

De swags worden weer uitgerold, nog wat bijkletsen met het overgebleven bier nabij en tijd om dodo te doen.

PS: check steeds je swag voor je er in kruipt. Slangen vinden het namelijk heerlijk om die plekjes op te zoeken.

--------------------------------------------------------------------

24-02-’09, dinsdag, dag 16

6.24 AM kwam de zon op en stonden we op dezelfde plaats waar we gisterenavond stonden. Nu ook niet dat wat het moest zijn. Op foto leek het spectaculairder. Helaas, op google zullen vast prachtige kiekjes staan.

Een stevig ontbijt, mét Nutella-choco, want energie habben we nodig voor de wandeling van de Olga’s die ons te wachten stond.
Een 4 uur durende hike! Was me dat afzien. Mooie landschappen, echt prachtig, maar de concentratie lag vooral op het hiken. De zon brandde hard dus na de lunch: zwemtijd! Een leuke namiddag met dolle zwembadtijden!

In de late namiddag nog een culturele tour rond de Uluru met veel nieuwe weetjes als gevolg.
Sommige delen van de Uluru zijn beschermd (heilig aboriginalland) en mogen niet gefotografeerd worden. Doe je het toch en het wordt gevonden op internet, riskeer je een boete van A$4500 (€2300) per foto.
De Uluru mag in theorie ook niet beklommen worden. Als je echt wil kan het maar het wordt door iedereen ten sterkte afgeraden. Gevaarlijk (fatale afloop mogelijk) en om aboriginal-redenen.

We reden verder door naar ‘the sunset lookout’ waar veel toeristen naar afgezakt waren. Wij, met de esky’s (frigoboksen), chips en stoeltjes onder de arm, zochten het wat verder op waar we alleen waren en dus genoeg lawaai konden produceren. Want dat doen we zeker, met die partybus van ons.
Deze keer wel mooie kleurschakeringen op de Uluru! Score!

Nog een laat avondmaal en opnieuw de swag in.

PS: in de outback sluiten de wc-deuren anders. Verwarrend. Hoe de wc doorspoelt is me nog niet duidelijk. Soms klokwaarts, soms niet klokwaarts, soms niets (maar gewoon rechtdoor op de berg stront). Ik wacht nog op antwoord van de buurt die 2000 km verder woont hoe het bij hem is. Voor de zekerheid is die bij zijn buur, 1525 km verderop, ook een kijkje gaan nemen.