Brisbane, dag 22 tem 24

02-03-’09, maandag, dag 22

Deze namiddag komt Tan aan bij ons. Voor haar komst trekken we nog even de stad in, benutten we het gratis internet in de bieb en houden we het verder rustig. En zo bleef het de hele dag. Een uitgebreid ontvangstcomité voor Tan later zijn we opnieuw in de stad en laten we haar Brisbane zien: Southbank, winkelstraat, ‘onze Graslei’,…
Een lekker avondmaal in Jojo’s.

We boekten voor morgen en overmorgen een 2 daagse tour op Moreton Islang. Relaxen en strandactiviteiten staan ons te wachten.

--------------------------------------------------------------------

03-03-’09, dinsdag, dag 23

7 AM worden we aan het Transit Central verwacht voor de tour. We waren dus op tijd wakker, deze dinsdag. We delen de taxi met een Franse die ons de komende dagen zal vergezellen. Leuk, lijkt dat. Tot ik er – na 20 minuten – achter kom dat haar vaak kinderlijk gedrag (‘Waaw, kijk, een vis!!’ en aandachttrekkerij (‘En hier ben ik dit aan het doen, ‘En hier ben ik dat aan het doen’, ‘En oh, hier, dat was zo leuk…’ BLA BLA BLA) niet mijn dada is.
Nou goed, we pikken nog een Canadees op, rijden naar de haven waar we de ferry nemen naar Moreton. Een uur later komen we aan en start het avontuur. Gidsen Shane en nieuweling Logan nemen ons eerst mee naar het prachtige strand (een plaatje zeg ik u!) voor de eerste frisse duik en een partijtje surfen. De golven waren minder dan de keer in Sydney maar desondanks blijft het om te doen. Na de lunch trokken we met de 4x4 (noodzakelijk op de zandwegen!) verder om het pracht en praal te bewonderen. Prachtige uitzichten, oogverblindende standen, hemelsblauw water… Mondje toe en genieten!
Voordat we aan de barbie aansteken, worden we naar de ‘Blue Lagoon’ gebracht. Prachtig water, perfecte temperatuur, mooie omgeving! Dit (het is een grote vijver, dus ook wel een klein meertje) wil ik later in mijn tuin Jelle!

Een barbie als avondeten, met enkele aperitiefhapjes (mmmm spring rolls). Nog een avondwandeling waarbij de zaklamp onmisbaar is: schijn goed voor je of je trapt op een slang. En bijna was het ook zo bij ons. Een python kruist ons pad.
We voelden de zeelucht in ons lijf hangen en de vermoeidheid stak snel te kop op. Elk in zijn tentje en slaapke doen.

--------------------------------------------------------------------

04-03-’09, woensdag, dag 24

Vogels die ‘fluiten’ als krijsende apen maken me wakker. Auw, pijn aan mijn schouder en rug. Ik kan de slaap niet meer vatten dus kruip ik snel onder de buitendouche. Het boek waarin ik lees (jawel, ik lees) is te leuk om niet in één ruk uit te lezen. Stilletjes aan worden ook de anderen wakker, ik ben inmiddels 3 hoofdstukken verder.
Dikke pannenkoeken en muesli als ontbijt. We hebben het al heet en de dag is nog maar begonnen, du-us nemen we een heerlijke duik op een prachtig stukje strand. Het leuke aan dit eiland is dat het niet overladen is met toeristen. Je komt soms andere mensen (vnl groepen) tegen maar gelukkig is het beperkt. Een mooi – lees: oogverblindend – stukje weinig gekend natuur.

We gaan nog even langs de lagoon voor we een vroege lunch hebben. De als aap roepende vogels zijn ook weer van de partij.
Vooraleer we naar de voor mij leukste activiteit gaan, trekken we wat weg van de zeer om op een groot zandterrein te komen. Daar wordt aan ‘sandboarden’ gedaan. Een veel te hoge berg moeten we trotseren voor we van start gaan. Hoogtes zijn mijn ding niet en dit gecombineerd met rondvliegend zand (dat op alle plaatsen plakt, kleeft en hangt waar het niet moet plakken, kleven en hangen), hhhhmmm… neen, dank je ik kon er echter niet van onderuit gezien Logan stond te popelen om Tan en mij een duwtje te geven. Nou, de nieuweling moet nog leren om naar de wensen van zijn klanten te luisteren. Ik hield het dan ook voor bekeken toen ik langs mijn voorkant van kop tot teen (inclusief oren, mond, ogen en neus) bedolven was onder het zand.
Opnieuw de 4x4 in, hobbel en bobbel richting zee om te snorkelen! Juich! Geen risico nemen om opnieuw mijn ogen (lees: lenzen) te verliezen in het water. Duikbril zorgvuldig aanspannen en testen: jawel, klaar en duidelijk zie ik mijn voeten op de bodem. Een oud verroest, ooit gezonken, schip ligt vlakbij de beach. Beeldschone vissen zoals in ‘Finding Nemo’ zwemmen vlak onder ons. En wat zijn ze maar al te blij met het brood! Het leek alsof minuscule tandjes stukjes afbeten. De Franse: ‘Oh, brrr, hier een vis!’. Oooh, sissy! Dit is - zonder de Franse rond me - zeker voor herhaling vatbaar!

Terug de ferry op, voor het laatst een blik werpen op Moreton Island en weten dat ik een verdomde gelukzak ben.

Een avond achter de pc warbij ik Jelle na een maand eindelijk terugzie! Wat is de technologie toch goed!


Moreton Island is:
wit zand blauwe hemel zon doorschijnend water rustig beestjes om me hee-een