Watsonia, dag 65 tem 68

14-04-’09, dinsdag, dag 65

Het belooft een zonnige dag te worden dus trekken we gepakt en gezakt naar de zee. St-Kilda is op een goede 30min bereikt. Voorlopig is het nog rustig op het strand. Geleidelijk aan volgen anderen ons voorbeeld. Net zoals er veel mensen zijn, zijn er veel kwallen te bespeuren. Opletten geblazen bij het zwemmen dus!

Na enkele uurtjes houden we het zwemmen, spelen, zonnen en zandkastelen maken voor bekeken en trakteren we de kindjes en onszelf op een welverdiend ijsje. Nog even langs de patisserie om een lekker appeltaartje voor mezelf en een groot stuk chocoladebiscuit voor Joke. “Dit is écht de laatste keer dat we zoveel calorieën opnemen”, maken we onszelf wijs.

Een leuke dag was het. De douche nadien is heerlijk. De taartjes smaken naar meer. We zijn weer een kilo bijgekomen. En Justin speelt goed zijn rol in ‘Alfa Dog’.

--------------------------------------------------------------------

15-04-’09, woensdag, dag 66

Ik word wakker van hevige wind en harde regenval. Oh nee, de herfst is er weer. Het typische Melbourne-weer komt zich tonen. Gelukkig verandert het gedurende de dag wat maar optimaal bruin-bakken-weer wordt het vandaag helaas niet.

Joke trekt de stad in. Ze heeft een sticker en stempel voor in voor haar visum nodig zodat ze kan werken.
Ik blijf met de ukkies thuis.

“Ik heb zin om naar de Charlatan te gaan”, zeg ik tegen Joke wanneer de kindjes in bed liggen. Onze blikken kruisen elkaar en denken hetzelfde: “laten we iets gaan drinken!” Klokslag half 9 verlaten we – in onze mooiste outfit en lichtjes opgemaakt – de woonst.
Na even zoeken vinden we parkeerplaats in hartje Melbourne. Nog wat later heffen we het glas op onze avond uit. En nog wat later komt ook Tan er bij. Het is haar laatste avond in Melbourne. Vervelende OZ’ers komen bij ons zitten maar al snel hebben ze door dat hun afwezigheid meer geapprecieerd wordt. Erg subtiel ben ik ook niet.
We zetten Tan af op haar slaapplaats. Deze week woonde ze met 2 Nederlanders in een huis van een OZ’ster die zelf de wijde wereld aan het verkennen is. Toffe knullen. Met de ene, Harold, trekt Tanika morgen naar Cairns. De anderen, Sander, blijft hier nog een maand. Prima dus voor mij, want nu heb ik een vriendje bij om eens met af te spreken.

Was leuk om er eens een avondje tussen uit te zijn. Meer van dat!

--------------------------------------------------------------------

16-04-’09, donderdag, dag 67

Ai! Mijn hoofd doet wat zeer. Kleine tumor waarneembaar.
Na een stevig ontbijt is dat helemaal verholpen en start de dag.

Weinig gebeurtenissen. Een filmpje ’s avonds, een spelletje overdag, een badje ’s avonds.

--------------------------------------------------------------------

17-04-’09, vrijdag, dag 68

Vandaag komt M’lijn terug naar huis. Ruim op tijd komen we ’s ochtends in Melbourne airport aan. Mensen komen en gaan.
Heel even, slechts een fractie van een seconde, wil ik naar huis. Overal waar je kijkt, zie je omhelzende mensen en traantjes van tevredenheid. Nota aan mezelf: vermijd luchthavens..
Het wachten duurt langer dan verwacht. Saai! Maar dan opeens komt ze er aan. De kindjes roepen en lopen in moeke’s armen. Schoon, schoon…

15 minuten na thuiskomst is de keukentafel bezaaid met cadeautjes. Cadeautjes voor de kindjes, cadeautjes voor Danny, cadeautjes voor zichzelf, cadeautjes voor vrienden, cadeautjes voor ons. Een mooi Mexicaanse halsketting maakt mijn hals nu nog mooier.

Verder een rustige dag. Boodschappen doen, verhalen vertellen, foto’s bekijken.