Melbourne, dag 43 + Watsonia, dag 44 en 45

23-03-'09, maandag, dag 43

Tevreden blik ik terug op de voorbije weken. 7 weken geleden kwam ik in OZ aan. Inmiddels heb ik al veel van het land gezien. Veel km’s hebben we afgelegd. Nieuwe vriendschapsbanden werden gesmeed, contacten werden gelegd.

Geen druk programma vandaag: Melbourne is vlakbij, het is wel druk en even zoeken naar een carwash maar als volwaardige dagtrippers vinden we het nog vrij vlot.
Het makkelijkste is om eerst onze spullen (elk zo’n kleine 20 kg) in de hostel te droppen. Een wijs ogend gebouw is het, onze hostel voor vanavond (Coffee Palace) in een even wijze buurt (St-Kilda). Vervolgens droppen we de camper. Wij hadden hem zowel van binnen als van buiten geboend, wat uiteindelijk niet nodig bleek. Ze checkte enkel de fuel-level. Geen vraag of alles in orde was, niets. Ze zal dan zelf wel zien dat de kast kapot is (zo kregen we het in handen, voor alle duidelijkheid).

Bon, de stad roept ons.
Al snel wordt duidelijk dat Melbourne een stad naar mijn wens is. Veel leuke winkeltjes, diversiteit aan mensen (mooie mannen incluis), genoeg te doen en te zien. Prima met de grote P. Tan wilt op haar verjaardag donderdag een tattoo (‘a tatt’) laten zetten dus hupla, op zoek naar Vooddoo Ink in St-Kilda (waar ze leuke vintage winkeltjes hebben, dolletjes!). Bij het horen van het tatoeëren en de geur van de inkt wil ik ook nog eentje.

De avond vullen we met lekker eten in Toporilos, praten over voorbijgangers, delen van oude reisverhalen (‘dikke teuter’). Een zatte vrouw nodigt ons uit om ’s anderdaags op een zeilboot van de bekende zeiler ik-weet-niet-meer-wie te komen, een aanbod dat we wijselijk afslaan als 1 van haar maten te veel interesse toont.
De nacht verloopt wat hectisch; mensen komen in de hostelkamer binnen en buiten, te luide muziek houdt me wakker.
Geen al te beste nachtrust, zeker niet na het zien van de film ‘Hostel’.
Tip: kijk niet – NOOIT! – naar ‘Hostel’ als je in een hostel verblijft.

--------------------------------------------------------------------

24-03-’09, dinsdag, dag 44

‘Aan de kant! Dringend plassen! Mijn blaas staat op springen!’ Nu ik toch wakker ben, kan ik ook wakker blijven. Er zijn al veel mensen op, waarschijnlijk allemaal werkmensen. HA!

Na rustig ontwaken, ontbijten en douchen verhuizen we. Tan heeft voor de komende dagen een ander hostel geboekt, dus droppen we onze spullen daar en trekken nog even de stad in. Melbourne heeft tenminste winkelstraten. Hier vind ik mijn gading wel.

Kort na de middag nemen we – voorlopig – afscheid van Tan. Joke en ik nemen de trein richting Hurstbridge en stappen af in Watsonia. Walt staat ons op te wachten. Wat vreemd, maar vooral leuk, om een vertrouwd gezicht te zien!
Op weg naar huis, waar moeke Marjolijn ons opwacht, vertelt Walt over zijn leven hier. Kort erna vertrekken we naar school om Hannelore op te halen. Wat is zij blij met haar nieuwe ‘grote zus’! Even langs de speeltuin en op naar de gym, wat Hannelore 2 maal per week doet.
’s Avonds wordt er bijgepraat, maken we kennis met papa Danny, vertelt Walt over zijn geliefde in den Belgique (natuurlijk komt Jel ook uitgebreid aan bod).

Ik zie opnieuw Jelle via skype. Joepie!

--------------------------------------------------------------------

25-03-’09, woensdag, dag 45

Op een vrij vroeg uur word ik wakker, tijd om Hannelore naar school te brengen. Door het park zijn we er op 20 minuten. Goed voornemen: elke keer te voet naar school, tenzij het weer het niet toelaat. 2 X 40 min = strak lichaam!
Het park ruikt zoals een park hoort te ruiken. De kaketoe’s zijn talrijk aanwezig en laten zich van hun beste kant horen (Florian is bang van het lawaai).

Een rustige dag vandaag. Danny is uit werken, Walt is vandaag taxichauffeur en brengt Marjolijn naar een stad 100 km verderop om haar erna naar de luchthaven te brengen. Ze moet voor haar werk 3 dagen naar Brisbane. Ik zet eindelijk foto’s online, speel met Florian, haal Hannelore van school, spelen, praten met Lynda (mijn nieuwe vriendin),…
Het is fijn om het weer rustig aan te kunnen doen.