Campertrip Brisbane - Melbourne, dag 37 tem 39

17-03-’09, dinsdag, dag 37

Ook nu staan we op tijd op om de tocht voort te zetten. Een douche zit er niet in. Jammer, het zou wel van pas komen. Na 2 uur rijden stoppen we aan de service station, waar we – met een overdreven verhaal ‘we hebben ons al 3 dagen niet gewassen’ – de truckerdouches bezigen.

Fris als een hoentje en met Joke’s enthousiasme rijden we naar Palm Beach. Palm Beach ligt vlakbij Sydney. Schitterende huizen zijn op het heuvelachtig landschap gepland, allen hebben ze een prachtig uitzicht over de baaien en oceaan. Palm Beach is daar waar ‘Home & Away’ wordt opgenomen. Een die-hardfan als Joke mag dit nu niet zomaar voorbij laten gaan! Het is een typisch surfstadje waar jong en oud een surfboard onder de arm heeft. Ik vermoed dat ze zo geboren worden.

Vanaf vandaag hebben we een extra reiziger. Tot in Melbourne krijgen we het aangename gezelschap van het mannelijk geslacht. En wij zijn blij want hij is knap. Donker haar, opvallende ogen (zonder kleurlenzen), mooi atletisch lichaam en groot zoals een man hoort te zijn. Alleen zijn kledij en naam zijn iets minder: een spannend rood-blauw pakje dat zijn hele lichaam bedekt (balen!) en hij luistert naar de naam… Spiderman!
Bon, alle gekheid op een stokje…

2 PM. Terug op vertrekbasis, de plek waar het allemaal begon: Sydney! We rijden via Harbour Bridge de stad in. Het voelt als thuiskomen. Het is druk, het spitsuur bijna aangebroken. Desondanks vinden we de weg naar G’day Backpackers (onze 1ste hostel ooit) vrij snel. Post wordt opgehaald, Tan laat iets achter (hihi…), bijpraten met de werkes en weer weg. Even langs de bieb (gratis internet) en terug naar de camper. Onze 2 uur parkeertijd zitten er op. Gezien we hier al anderhalve week waren besluiten we om verder te gaan.
Jammer dat Joke’s gsmbatterij het eerder die dag had begeven, anders waren we misschien wat gebleven. Vrienden Marijn en Ralf van op de tour naar Alice Springs zakten namelijk die avond naar Sydney af. Bij deze nodig ik mezelf uit om hen in Nederland eens op te zoeken. Jullie zijn natuurlijk ook altijd welkom in ons mooi Belgenlandje.
Joke en ik hadden graag een concert van Kings of Leon meegepikt. Ze spelen morgen- en overmorgenavond hier. helaas waren de tickets al uitverkocht.

We slapen die avond in Shellharbour, op de parking van een motel. Alle campings in de buurt waren al gesloten wanneer we in dit kleine stadje aankwamen. Tan en ik kletsen ’s avonds bij terwijl Joke vroeg in bed kruipt.

--------------------------------------------------------------------

18-03-’09, woensdag, dag 38

In paniek schiet ik wakker. Ik kijk rond me, zie Joke en Tan, besef dat ik in OZ ben, check mijn gsm en adem opgelucht. Het was maar een nare droom…
Wanneer ik een uur later opnieuw wakker word, brandt de zon al weer hevig. 9 AM en al zeker 26°: dit is OZ!

We keren wat terug noordwaarts, naar Wollongong. De boeddhistische tempel ‘Nan Tien Temple’ is daar te bewonderen. India in Australië, de wereld is klein. Enkele gelovigen zijn aan het bidden. Wij houden ons rustig, fotograferen stiekem toch en bewonderen de architectuur. Er zijn verschillende bidtempels, rond een centrale tuin gebouwd. In elke ruimte andere buddha’s. Mooi en wijs om te zien. een kleine donatie en je mag een briefje nemen waar een wijze spreuk op geschreven staat (ik neem er stiekem twee).

We willen vanavond hoofdstak Canberra bereiken dus geef ik weer gas. Langs de highway naar de freeway. Tsjakka!
Adembenemende uitzichten met valleien, bossen, dorre delen,… - voor elk wat wils – staan op ons netvlies gebrand. De foto’s liegen er niet om.

Hoe dichter we Canberra naderen, hoe dorder (of is het dorrer?) het landschap wordt. Aan de ene kant bergen, bezaaid met bomen, aan de andere kant een droog land waar koeien op grazen. Vervang koeien, dode wombats en kangoeroe’s door leeuwen en giraffen en je waant je in Afrika.
We strekken de benen even op een wijngaard. We krijgen een rondleiding door een jonge OZ’ster. Ook hier een fantastische omgeving: eendjes in het meertje, bergen,…

‘Nog 150 km en we zijn in Canberra’, zeg ik rond 5 PM. Op weg naar hier zagen we veel dode dieren langs de kant (‘roadkill’). Arme beestjes, waarom plegen jullie toch zelfmoord?!
Gelukkig hebben we er ook levende gezien. Een grote kudde heeft het sportveld ingepalmd. We houden halt om hen van dichter te bekijken. Wat ’n kanjers!

Het is al donker als we op de camping arriveren. Een lekker eitjes met wat brood als avondmaal. Een avond vol schrijven en lezen (Joke vindt het een leuk boekje, ze pist bijna in haar broek van het lachen).

--------------------------------------------------------------------

19-03-’09, donderdag, dag 39

De herfst is in aantocht. Het is te merken aan de ochtend- en avondtemperaturen. De avondtemperatuur van ongeveer 27° maakt plaats voor 18°-20°, een opmerkelijk verschil.
En zo is het ook vandaag in Canberra. Het start fris – truitjesweer – maar al snel warmt het op. Vandaag een culture dag. We starten bij het Australian War Memorial, een gigantisch museum waar alle oorlogen met klank en beeld aangekaart worden. we gaan ook langs het oude en nieuwe parlement voordat we de stad in trekken. Een kleine versie van Sydney, zonder wolkenkrabbers. Waarom ze deze stad als hoofdstad hebben is me toch een raadsel.
We checken nog even de verschillende ambassades (de onze is véél mooier dan de Hollandse) en gaan verder.
Opnieuw de adembenemende landschappen van weleer. Schaapjes stappen mooi in een rij huiswaarts. Een dode wombat. Raven peuzelen aan het karkas van een kangoeroe. Het dorre landschap maakt plaats voor groene vlaktes langs links en bergen langs rechts. We stoppen in Cooma. De plaspauze loopt uit in uren pinten drinken met enkele locals. Zo hadden we ook weer een gratis slaapplaats, douche en ontbijt. Thank you Steve!
Een nachtzoentje voor vriend Spiderman en oogjes dicht.

PS: elk dorpje en stadje – hoe klein het ook moge zijn – heeft ene Mac Donalds. Geen wonder dat OZ het 2de land vol dikkerdjes is.