Watsonia, dag 54 tem 58

03-04-’09, vrijdag, dag 54

Opnieuw een stralende dag! Maar wat in België vaak het geval is, is hier in Melbourne ook: na enkele dagen warme temperaturen is er regen. Veel regen! Het valt met bakken uit de lucht en op 2 minuten ben je door en door nat.

Nou goed,
vandaag heeft vader Danny een – 2 wekelijks – optreden van zijn werk (het leger). Met Florian gaan we de boel even checken – misschien zijn er mooie militairkes te spotten. Van dit laatste niets te bespeuren. Wel zien we veel oude mensen (ze komen met bussen van het home), al dan niet slapend.
Zodra het orkest – met Danny aan de trompet – in gang schiet, haalt Florian zijn beste dirigeerkunsten boven. Als een echte kenner zwieren zijn vingers van links naar rechts, van onder naar boven, mooi op het ritme van de muziek. De niet slapende oudjes vermaken zich enig!

School is vandaag vroeger uit; de vakantie start om 2.30 PM. Een extra speeltuinuurtje dus.
Verder een rustige avond met ‘One Tree Hill’ dichtbij.

--------------------------------------------------------------------

04-04-’09, zaterdag, dag 55
05-04-’09, zondag, dag 56

Weinig speciaals: gym, boodschappen, spelen, filmpjes bekijken terwijl het buiten regent…
Weinig soeps.

Over soep gesproken: Joke heeft lekkere pompoensoep gemaakt! Joke moet een restaurant openen, me dunkt.

--------------------------------------------------------------------

06-04-’09, maandag, dag 57

Tijd voor actie! Na 2 dagen rustig aan is het tijd om onze kop eens buiten te steken.

Ik maak de lunch, Joke laadt de auto in (regenjassen bij de hand) en weg zijn we! We gaan naar Collongton Children`s Farm. Deze keer geen OZ-dieren, maar echte Vlaamse beesten. Koeien, paarden, kippen, vette varkens, schapen, geiten en zelfs een kat (wat je hier overigens nergens tegenkomt). Florian vliegt op de beestjes af; ‘aaike doen’. Meneer heeft van niets schrik.
Na de voerdertijd trekken we huiswaarts. De kindjes worden moe, wij hebben onze Europese beesten nu ook weer gezien dus kunnen weer verder voor een tijdje.

’s Avonds starten we aan de reeksen van ‘Prison Break’ terwijl Danny gaat dirigeren.

--------------------------------------------------------------------

07-04-’09, dinsdag, dag 58

We zien het thuisblijven niet zitten, dus zoeken we enkele adresjes van speeltuinen op. We vinden een leuke, vlakbij Melbourne. Na een halfuurtje zijn we op onze bestemming en moeten we concluderen dat de speeltuin op het internet leuker beschreven werd dan ie eigenlijk is.
Nou goed, maakt voor de kindertjes niet uit. Zij amuseren zich sowieso. Hannelore, sociaal dat ze is, heeft al snel enkele speelkameraadjes gevonden om zich op, onder, tussen, bovenop alle klimtuigen te vermaken.

’s Avonds gaan we uit eten bij de Italiaan. De kookkunsten van de chef overtreffen gelukkig het geluid van de wenende Florian. Niet altijd een pretje om met kindjes op restaurant te gaan eten.

PS: Joke en ik hebben een leuk liedje dat we tegen niet-Nederlandstalige mensen kunnen zingen. Het gaat als volgt:
(naam) kan het niet aan. Hij/zij is mentaal te zwak. Fysiek is hij/zij een nul. Wenen, wenen, mama, papa, wenen!
HA!