Watsonia, dag 204 tem 208

31-08-’09, maandag, dag 204

M’lijn moet de komende maandagen werken, startend vanaf vandaag.

Flo en ik spelen, nemen een bad, tekenen, bouwen torens en halen Hannelore aan school op.
Later ga ik nog naar de fitness om er strak op te staan voor de lente die morgen begint.

-------------------------------------------------------------------------------------

01-09-’09, dinsdag, dag 205

Belgische kinderen halen hun boekentas van onder het stof, hier start de lente.
M’lijn is een ganse dag buitenshuis aan het werk en zo beleef ik een thuisdag met de Flo.

-------------------------------------------------------------------------------------

02-09-’09, woensdag, dag 206

Vroeg uit de veren. Kinderen klaar maken. Douchen. Eten. Station. Stad.

Voor het laatst ga ik overdag naar Melbourne, voor het laatst geniet ik van al het mooie dat deze stad te bieden heeft.
Ik heb tijd, hoef me niet te haasten voor iets of iemand en doe lekker waar ik zin in heb.
‘De dag kan je het beste starten met een tas warme chocomelk in de hand’. Ik geniet al lezend (het boek is een typisch wijvenboek – Sex and the city in boekvorm – dat gaat over oa cake. Een constant hongergevoel is aanwezig bij het lezen van dit boek, u weze gewaarschuwd) van die verdomd lekker chocomelk.
Volgende activiteit: window-shoppen. Wetende dat mijn backpack zo goed als propvol zit kan ik het me niet veroorloven om nog veel dingen bij te kopen. Ik hou het dus maar bij kijken.

De zon brandt al enkele uren op mijn vel, heerlijk! Ik neem de tram naar St Kilda (oh, jij mooie St Kilda!) waar ik het window-shoppen verder zet maar ik plooi op een bepaald moment. Het topje is te leuk, te mij om te laten liggen. ‘Maar nu, nu koop je echt niets meer he Himpens’ hoor ik een stemmetje in mijn hoofd zeggen. ‘Nee nee…’
St Kilda ligt aan de zee en gezien het weer prachtig is, is de beslissing om het water van dichter te checken vlug gemaakt. Weleenswaar te koud om pootje te baden, laat staan te ijsberen. Een wind steekt wat later op en dit is tevens het einde aan mijn St Kilda bezoekje. ‘Vaarwel! Het was me een genoegen!’

Ik neem een plekje op Federation Square in, op de trapjes met zicht op het station en alle passanten.
2 uur later zit ik daar nog steeds (geen probleen, mijn boek is nog lang niet uit) en word ik vergezeld door Gil. We kletsen bij en trekken naar San Churro waar we ons lichaam laten aanvallen door die vele calorieen die ons verdomd lekker ijs zitten. Lang kan Gil niet blijven (de student heeft het druk) en zo nemen we vlug afscheid. Volgende (Europese) zomer is ie in de UK, vlakbij de deur dus. Hij is alvast uitgenodigd om Gent te komen checken en mee te feesten op de Feesten.
We zullen die Aussies eens laten zien wat feesten is!

Ik wacht op een telefoontje van Sander (die ik leerde kennen via reisgenote Tanika) om later in de vroege avond af te spreken. Om de tijd iets of wat nuttig door te brengen ga ik naar de bieb om het gratis internet te benutten. Even wachten tot een computer vrij is en starten maar! Mensen komen en gaan. De kerel naast mij maakt plaats voor een meisje. Ik kijk even, kijk nog eens goed voor de tweede keer en zeg ‘Hello Brid! What are you doing here?’ Brid en haar vriend waren ook mee op de tour naar Alice Springs. Wat een toeval toch!
We kletsen wat bij maar moet dan vlug weg om met Sander te meeten. We pakken samen een pint, vertellen over wat we de afgelopen maanden zoal meemaakten en delen liefdesverhalen (hij vond hier de vrouw van zijn dromen en is geinteresseerd in het verhaal over ‘mijn Belgische gozer’).
Het is een korte ontmoeting want ik moet mijn trein halen.

Terwijl ik wacht tussen de andere reizigers aanschouw ik – ongewild – het spektakel tussen twee bronstige duiven. De lente is in het land.

-------------------------------------------------------------------------------------

03-09-’09, donderdag, dag 207

Een gewone dag met alleen de Flo thuis. Het is mooi weer dus we houden ons een hele dag in de tuin bezig.

Na het boksen ‘s avonds spreek ik af met gymbuddy Bianca (die ik al weken niet meer zag in de gym) voor onze laatste ontmoeting.
Het voelt raar om iedereen voor het laatst te zien, maar dat hoort er bij natuurlijk.

-------------------------------------------------------------------------------------

04-09-’09, vrijdag, dag 208

Ik maak me vandaag de bedenking dat ik Marjolijn in de voorbije week welgeteld 10min zag. Drukke agenda’s.

Op deze laatste vrijdag in Watsonia breng ik Florian naar de kindergarten, ga ik sporten en koop ik een bikini.
‘s Avonds gaan we uit eten voor ‘mijn laatste avond’. Niet mijn echte laatste avond maar wel de laatste avond dat uit eten mogelijk is.
Drukke agenda’s, remember.