14-09-'09, maandag, dag 218
3.30 am: taxi pikt me op
3.45 am: ik check in voor mijn vlucht
5.05 am: vliegtuig start zijn motoren
8.05 am: ik land in Queensland
9.30 am: ik wandel met mijn kamergenoten door Cairns centre (niet veel meer dan 4 straten en een lagoon)
12.30 pm: ik start de actie 'vind een nieuwe bikini'
5 pm: einde van de actie
7 pm: poeps belt
8 pm: einde van het telefoongesprek
10 pm: slaaptijd
-------------------------------------------------------------------------------------
15-09-'09, dinsdag, dag 219
Met een uitgeslapen gevoel (eindelijk!) start ik de dag. Een vlugge douche en snelle hap later zit ik op de tourbus naar Cape Tribulation. Een Duitse neemt naast me plaats en na wat geklets weet ik dat het leuk wordt met haar erbij.
Onderweg naar eindebestemming Cape Trib houden we hier en daar halt om te genieten van het mooie dat moeder natuur ons te bieden heeft. We maken een wandeling door het regenwoud terwijl de gids vol passie en enthousiasme praat over de fauna en flora. Een cassowarry (grote vogel met blauwe kop en zwarte veren – schijnen gevaarlijk te zijn) kruist ons pad, enkele bush chickens scharrelen er vrolijk op los en een grote spin geniet van de koelte in de wc's.
In de namiddag komen we aan in Cape Trib, een klein dorp waar weinig te beleven valt. Cape Trib staat gekend om zijn mooie natuur, waar de rainforest en reef elkaar ontmoeten. Een 5-tal andere tourgenoten verblijven ook in the Beach House (Engeland, Duitsland, Schotland) en met Engeland en Schotland maak ik een wandeling naar de lookout. Een mooie uitzicht over het regenwoud, strand en zeetje. Scheune!
Terwijl Portugal en Duitsland elkaar beter leren kennen, drinken Belgie, Schot- en Engeland 'n fris (duur) pintje in de schaduw. 's Avonds zetten we die plannen verder en poolen we erop los (Belgie verliest).
-------------------------------------------------------------------------------------
16-09-'09, woensdag, dag 220
Janina (Duitsland) en ik gaan paardrijden. Iets wat ik in jaren niet meer gedaan heb. Ik krijg Nut, een mooie hengst die het graag (te) rustig (te) en voorzichtig houdt. Als we een heuvel afdalen is ie zo traag en voorzichtig als iemand die voor het eerst op naaldhakken loopt. Ik denk terug aan mijn 'paardenjaren' en de dingen die ik leerde en geef hem 'benen' zodat ie een versnelling vlugger gaat.
We wandelen door het bus, op het strand, in het regenwoud. We gaan verschillende keren in draf en galop, maar toch te weinig naar mijn zin. Nu goed, het was leuk om nog eens te rijden en de microbe om het meer te doen is aangewakkerd.
Na lunchtijd worden we opgepikt om terug naar Cairns te gaan. Ook nu houden we verschillende stops voor een plons in een rivier, een kiekje van een uitzicht, een bezoekje aan Port Douglas.
Eenmaal terug in het hostel douche ik me vlug en trek naar 't stad waar ik met Engeland en Engeland afspreek. Eerst een gratis meal en dan slechte goon drinken op de Esplanade. Nog wat later zijn we pinten aan het pakken op en terrasje, worden we vergezeld door Canada en Amerika en schudden we onze kont op foute muziek.
Engeland doet een veel te dikke trees binnen (hij kan beter dan dat!) en Engeland 2 stelt me ook teleur over zijn vrouwenkeuze. Ze zijn niet zo kieskeurig, die Engelse gozers.
-------------------------------------------------------------------------------------
17-09-'09, donderdag, dag 221
Een vrij rustige daq waarbij ik lekker doe waar ik zin in heb. Alleen reizen heeft toch zoveel voordelen. Alleen moeilijk om mijn rug in te smeren, maar dat is dan weer een manier om contact te leggen als ik er zin ik heb.
's Namiddags ga ik langs om mijn medische papieren voor het duiken in orde te brengen. 40 minuten wachten tussen veel te veel mensen met bleitende kinders om me, geen pretje. 't Voelt als een scene uit een foute Amerikaanse serie. Je weet wel, waarbij kruisende baby's met stinkende pampers overheersen en geen greintje gezelligheid te bespeuren is.
Tegen 6 pm kon ik aan in Cairns North, waar ik Sam en Timothy (couchsurfers) ontmoet. Het klikt goed, we hebben goede babbels, ik krijg huissleutels om te gaan en staan waar ik wil. Easy!
De vermoeidheid neemt het van me over en niet al te laat kruip ik in bed.
-------------------------------------------------------------------------------------
18-09-'09, vrijdag, dag 222
We houden het enorm rustig vandaag. 'Take it easy' is de huisslogan.
Vandaag verjaart Sam en daarom is er vanavond feest. Timo en ik gaan naar de winkel voor versnapperingen en wat later haal ik mijn kookkunsten boven en maak ik een leukker preiquiche.
De verwachtte 6 gasten worden uiteindelijk verdrievoudigd. Het feest is een waar succes!
Aussies houden van drinken, het zijn levensgenieters. En terecht.
De drank vloeit rijkelijk, de buren van 5 huizen veder klagen over het lawaai, mensen komen en gaan, Sam toont zijn cocktailshake-kunsten en de quiche wordt smakelijk opgegeten.
Later op de avond/nacht gaan we nog uit. Maar dat besef ik pas de volgende dag wanneer de kerels over het feest napraten. 'Huh, uitgeweest? Wij?' vraag ik stomverbaasd. Een gat in mijn geheugen.
-------------------------------------------------------------------------------------
19-09-'09, zaterdag, dag 223
'Jaja, we zijn nog uitgeweest', verklaart Sam, 'naar de gaybay.' Dat verklaart natuurlijk waarom dat meisje (lees: mannenwijf) zoveel interesse toonde!
Deze dag staat in het teken van uitkateren en terug mens worden. Een hoopje mensen liggen in bed, in de zetel of hangen buiten rond.
't Is lastig. Bruuske bewwegingen zijn uit den boze, die maken me nog slechter.
De kudde verplaatst zich in de late namiddag. We hijsen ons in Damon's (aka Kiwi) van en rijden naar een prek waar amper toeristen komen. We wandelen over het regenwoud, over glibberige stenen tot aan een waterval. Een heerlijke plons in het frisse water doet me goed.
Timo haalt zijn rugzak boven waar mmm eten in verscholen zit. Smullen maar! Heb je dorst? Drink gewoon van de waterval. Dit is het leven man!
Eenmaal terug thuis doe ik een dutje word net op tijd wakker: Sam heeft gekookt.
Iedereen (5 m/v) trekt er 's avonds terug op uit. Ik voel me terug oke maar mijn verstand verplicht me thuis te blijven. Met Kiwi kijk ik naar Little Britain en krup ik op tijd in bed.
-------------------------------------------------------------------------------------
20-09-'09, zondag, dag 224
Wat was ik blij dat het nog maar net 10 pm was. Ik dacht dat ik mijn ganse dag aan het verslapen was maar gelukkig niet vandaag.
Ik neem een frisse duik in het zwembad, lees, zon, eet. De anderen lopen als zombies rond en velen van hen kruipen weer in bed.
'Maar jongens, nu is het wel tijd om de benen eens te trekken' concludeer ik enkele uren later. Een goede wandeling naar en door de Botanical Gardens brengt leven in ons.
's Avonds maakt Sam een heerlijke ovenschoten en houden we het verder rustig.
Een goed weekend!
-------------------------------------------------------------------------------------
21-09-'09, maandag, dag 225
Sam gaat uit werken, Timo niet. Hij is 'op pensioen' en werkt als hij geld nodig heeft.
Na de middag gaan Mika (1 van de andere 3 couchsurfers die hier verblijven), Damon, Andy en ik naar 't stad. Mika en ik regelen enkele zaken voor het duiken en vervoegen de mannen later aan de lagoon.
Ik blijf vanavond nog eens in het hostel slapen. Morgen start de duikcursus, ik ben er klaar voor!
PS: Gelukkige verjaardag schat!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
+2.jpg)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten