Darwin, dag 212 tem 214

08-09-'09, dinsdag, dag 212

Deze nacht (maandag op dinsdag) zeg ik vaarwel tegen de familie Dielkens-Kindt. Danny brengt me naar de luchthaven waar ik vrij snel het vliegtuig op mag. Er zijn maar weinig passagiers (wie vliegt er nu ook om 1.15 am naar Darwin?) wat mij goed uitkomt: massa's veel plaats. Helaas lukt het slapen minder vlot dan gehoopt en na 4 uur muziek luisteren, half slapen, rondkijken en hopen op veel zon voor de komende weken landen we in Darwin. 'Het is nu 5 am en al 25 graden' weet de piloot me te vertellen. Dat belooft!
Met de shuttlebus ben ik een half uur later in het centrum. Ik kan pas om 11 am inchecken en moet noodgedwongen 5 uur rondslenteren. Met de goede weersvoorspelling is dat echt geen probleem. Ik wandel – na een vlugge kledingswissel, want die jeans is veel te warm – langs de Esplanade, door het Bicentennial Park naar Smith St Mall (de winkels zijn natuurlijk nog niet open) om te eindigen aan Darwin Waterfront Development waar de lagoon is om veilig te zwemmen.

Bleinen (of zijn het blijnen?) komen te voorschijn als ik terug in het hostel aankom. Mijn voeten zijn het niet meer gewoon om thongs (slippers) te dragen.
Ik check in, steek mijn lenzen in, grabbel mijn handdoek en zonnecreme en ga naar de lagoon. Het is bloedheet en zoek al snel de schaduw op. In Savers kocht ik enkele weken geleden een pareo, zo'n 'laken' om rond je middel te winden en dat ook van pas komt om op te zitten/liggen/picknicken. De vermoeidheid eist zijn tol en al gauw lig ik in dromenland. 'Een frisse duik zal me goed doen' denk ik als ik zoveel later ontwaak. Ik kijk naar mijn buik en benen. 'Tiens, heb ik hier zoveel blauwe plekken bij? Wat een vreemde plek!' Niets te blauwe plekken, de inkt vn de pareo was doodleuk op mijn vel blijven plakken.
Zo kon ik natuurlijk niet rondlopen dus hup, terug naar de hostel om die boel af te wassen en de pareo in de wasmachine te zwieren. In afwachting zon ik op het terras en socialize ik met Ria, een Engelse die al 3 jaar in Oz werkt en reist. Niet helemaal mijn type mens maar bon, gezien ik alleen reis moet ik het wel doen met de mensen die mijn pad kruisen en mag ik niet te veeleisend zijn.
Er worden vouchers voor gratis meals uitgedeeld en we besluiten om daar zeker gebruik van te maken. Voor gratis eten ben ik altijd te vinden.

Even vlug verfrissen en voordat we gaan eten maken we een wandeling naar een strand voor de zonsondergang te bewonderen. 'n Mooie rode ronde bol, die weerspiegeld in de zee, valt op mijn netvlies. Jammer toch dat het er op de foto's toch altijd anders uitziet dan in het echt.
Op 4 min 39 sec is de zon onder en keren we terug. Onze magen knorren en zeggen dat het tijd is voor dat gratis eten, daar in het Vic Hotel. Al gauw staan we aan het schuiven om ons eten in ontvangst te nemen (ik voel me een dakloze die aanschuift bij een liefdadingheidsinstelling). Lekker eten is het.

Ik raak aan de praat met twee Hollandse meisjes. Ze zijn sinds 2 weken in Oz en vuren al hun vragen op me af. Uiteraard antwoord ik uiterst professioneel en vol enthousiasme over de plekken die ze zeker moeten doen.
Op de terugweg naar 'huis' komen we nog drie andere Hollanders tegen en met die bende gaan we nog iets drinken op het terras van ons hostel.

Goede dag, leuke avond.

-------------------------------------------------------------------------------------

09-09-'09, woensdag, dag 213

Veel te vroeg gaat de wekker. Om 6.07 am sta ik onder de douche. Om 6.42 am koop ik een fles water. Om 6.56 am sta ik aan de tourorganisatie Kakadu Dreams te wachten. De tweedaagse tour gaat van start.

Met de 4x4 gaan we (gids Damon, ik en 15 anderen) naar ergens (ik vergat de naam want ik sliep) voor een jumping croc cruise op de Adelaide River (Adelaide ligt wel 1000'n km van Darwin verwijderd maar goe). Eerst is er een fotoshoot met een verdomd zware slang voor de liefhebbers voordat we op de boot gaan.
Ze hangen vlees aan een stok, houden het in het water, er komt een croc (crocodil) aangezwommen, de stok gaat de lucht in en hup, de croc springt er naartoe. En zo heb je een jumping croc cruise. Vieze beesten zijn het me toch.

We klimmen terug in de 4x4 (het is echt klimmen, die deur zit zo hoog man) en rijden verder. Damon kiest de hobbel de bobbelweg en die zorgen er voor dat ik 4 min later weer lig te slapen.
We houden gedurende de dag op verschillende plaatsen halt (de namen ontgaan me) om te genieten van de natuur en de cultuur die de aboriginals brachten. Kakadu is mooi maar ik zag al mooiere plaatsen. Nadeel is dat het zo groot is (de helft van Zwitserland) en je dus vele km's moet afleggen om iets te zien. Het droge seizoen zit er bijna op (6 maanden zon en zelden regen zorgt voor een dor landschap) dus binnenkort zal het er veel groener en levendiger uitzien.
Hoewel het niet aan te raden is om in the wet season (november – april) naar Darwin te komen want het regent dan veel, heel veel. Elke dag, vaak tot 12 uur per dag. Wel enorm heet met veel regen.

-------------------------------------------------------------------------------------

10-09-'09, donderdag, dag 214

Opnieuw sta ik om 6 am op (ik sliep de voorbije 3 nachten amper 18 uur). 'Komaan gasten, komt uit under tent, 't is gedikke al licht' zegt Damon. 'Veel ontbijten jongens, want we gaan subiet wandelen.' Geen probleem, ik ontbijt dubbel,
Weer hobbel de bobbel richting ergens (jawel, ik slaagde er in om weer in slaap te vallen) waar we een boottocht en wandeling over rosten later aankomen aan Twins Falls. Helaas is het niet veel meer dan twee pisstraaltjes die naar beneden komen. De droogte he. De rest van de omgeving is wel heel mooi.
Wanneer de temperatuur boven de 30 graden gaat, zijn we op weg naar Jim Jim Falls. De weg er naartoe is 1 km wandelen over rotsen, brokken en stenen. Geen al te makkelijk parcours als je een waterfles moet dragen. Maar ik, een vrouw met een missie, haalde de eindbestemming heelhuids en was reuzeblij dat we daar konden zwemmen (geen crocgevaar).
Damon vertelt over de fratsen die hij vroeger uithaalde en hoe enkele mensen het leven lieten in Kakadu. Crocs zijn echt geen wijze beesten!

Terug naar de kampplaats voor lunch (om 2 pm!) en dan langs Yellow Water, voor een laatste blik op Kakadu NP.

Een rit van 4 uur brengt ons terug naar Darwin waar ik vlug vlug een ander topje aandoe om vlug vlug naar de Vic te gaan om een gratis meal te bemachtigen. Ik blijf nog even plakken en geraak aan de praat met 2 kerels die verdacht veel op computernerds lijken ('beauty and the nerd' hoewel, beauty... met haar zo vettig dat ik voor gans Gent er frieten in kan bakken voel ik me niet bepaald beauty).