Cairns, dag 226 tem 231

22-09-'09, dinsdag, dag 226

Dag 1 van de 5-daagse duiktour. Vandaag en morgen zijn theoretisch en oefenen in het zwembad. Vrij saaie dvd's met slecht acteerwerk over drijfbaarheid, het materiaal, wat wel en niet te doen,... Veel termen zijn onbekend voor me en het is niet altijd makkelijk om het te volgen in 't Engels.

Na de lunch hijs ik me in mijn 'wet suit', sleur ik de 'bcd' (een soort harnas waar je luchttank aanhangt) op mijn rug en spring in het water. Enorm raar voelt het om onder water te ademen. De eerste 10 minuten kom ik verschillende keren naar boven, vrees ik dat ik het niet gewoon zal worden maar zoals ik intussen weet, alles went en dus dit ook.
We doen enkele skills - vereist om het certificaat te behalen: het masker langs boven vullen met water en weer uitblazen langs je neus (oh, wat heb ik een hekel aan dit!), gewichten en bcd in het water uit- en aandoen, noodsituaties oefenen met onze duikbuddy en meer van dat.

Doodop ben ik 's avonds.

-------------------------------------------------------------------------------------

23-09-'09, woensdag, dag 227

Gelijkaardige dag als gisteren. Zwembad, theorie en op het einde 'examen' (42/50 – domme fouten gemaakt Himpens!).
Ik ben klaar voor morgen, 3 dagen duiken in de zee. Let's do this!

-------------------------------------------------------------------------------------

24-09-'09, donderdag, dag 228

Het is nog maar 7 am als we op de boot stappen. Ik neem vlug mijn antikotspillen – de boottocht van 10 jaar geleden in Italie waarbij ik mijn hele lijfje uitkotste zit nog vers in mijn geheugen (sorry voor de details).
Sinds lang heb ik keuze uit verschillende dingen voor het ontbijt, dolletjes!

Het is zo'n 3u varen tot we op de Reef zijn waar we de komende 3 dagen dolle avonturen gaan beleven. 3U, dat is lang genoeg om de korte nachtrust in te halen. De golvende bewegingen zorgen ervoor dat ik snel lig te knorren.

Er staan 2 oefenduiken op het programma, 2 begeleide duiken waarbij we onze skills nu in de zee moeten uitoefenen.
De eerste duik, voor lunchtijd, verloopt vlotjes. We wennen aan onze nieuwe omgeving al het materiaal op en rond ons lijf (wat 'n gewicht!). Fijn!
Na de lekkere lunch sleur ik me weer in mijn wet suit (waarom moet dat zo spannen man?!), spring ik in het water, vul ik de bcd met lucht, doe het 'ok'-teken naar de man op de boot, laat alle lucht uit de bcd lopen en ga kopje onder. 'Tijd om die skills uit te voeren', zegt onze instructor Chris, 'we gaan beginnen met het maskeroefening.' Bij iedereen verloopt het vlotjes. Ik kijk aandachtig naar hen en hoop dat ik het even goed ga doen. Instructor Chris weet dat dit niet mijn favoriet is en houdt een extra oogje open. Ik sluit mijn ogen, laat het water langs boven inlopen, probeer het water langs met neus weer uit te blijven maar dat lukt me niet. Ik open mijn ogen en zie enkel troebel water en een onduidelijke Chris. PANIEK! Ik wil naar boven, en wel nu direct onmiddellijk! Ik wil het verdomde masker van me afslaan en op een normale manier ademen. Als een echte gekkin – net ontsnapt uit het Guislain – sla ik met mijn armen en sla zelf mijn regulator (ademstuk) uit mijn mond. Nog maar paniek! Liters zeewater adem ik in. Ik hoest en zie plots mijn leven voor me voorbij flitsen. 'Ok, het is mooi geweest, wel wat belachelijk om net nu te sterven', denk ik in mezelf. Het is dus waar wat ze zeggen als je denkt aan je einde te komen. Je ziet je leven voorbij flitsen!
Chris grijpt me vast, doet teken dat ik rustig moet ademen (ja duh!). Zijn typische Zuid-Afrikaanse blauwe ogen en blonde haren die de bewegingen van de oceaan volgen kunnen me na een aantal minuten gerust stellen. Het water is uit mijn masker - geen idee hoe ik dat gedaan heb - en ik kan verder duiken. Echt genieten zit er niet in, ik ben al blij dat ik het overleefde.

's Avonds ben ik stikkapot en val na enkele kaartspelletjes uitgeteld in slaap.

-------------------------------------------------------------------------------------

25-09-'09, vrijdag, dag 229

4 duiken vandaag, 2 begeleide en 2 fundives. De eerste twee bestaan nog uit het uitvoeren van enkele skills (en weer dat verdomde masker – het gaat gelukkig veel vlotter dan gisteren). Wanneer deze er op zitten volgt de PADI certificaatoverhandiging. Vanaf nu mag ik zonder instructor duiken tot 18m diep. Hoera hoera, driewerf hoera!
We krijgen de kans om het 'adventure dive' certificaat te halen (duiken tot 30m diepte), iets wat ik graag wil doen. Ik maak de nodige berekeningen en moet concluderen dat de financien er niet genoeg voorstaan. Helaas!

's Namiddags gaan Pat, Mike en ik samen duiken (14m). Nu kan ik er volop van genieten! Het draait niet meer om de skills maar om de fauna en flora onder de zeespiegel en het duiken op zich.
De Reef is prachtig! We zien 101 verschillende soorten vissen en koralen die alle kleuren van de regenboog hebben. Heerlijk!

Na het avondeten staat er een nachtduik op het programma. Gewapend met onze zaklamp dalen we tot 12m. We spotten vissen die we overdag niet zien, schildpad Brian (schildgrootte 1,5m diameter) is net aan het slapen en we zien ook een babyhaaitje – hoe schattig!

-------------------------------------------------------------------------------------

26-09-'09, zaterdag, dag 230

De laatste dag van de tour. We hebben de kans om 3 duiken te doen in een tijdspanne van 6u. Om 6.30 am zit ik al in het water. Geen betere manier om mijn dag te starten!

Mijn oren doen veel pijn als ik uit het water kom (ze hebben al veel doorstaan de laatste dagen met al die druk erop) en ik besluit de tweede duik aan me voorbij te laten gaan. Mijn oren zijn me te dierbaar.

Voor de laatste duik ga ik helemaal! Met mijn – gehuurde – camera in de aanslag trek ik 10-tallen foto's. Duiken is zoveel leuker met een doel voor ogen.
Buddy Mike wil naar boven na 40min (seut!), maar ik wil hier blijven! Het is hier zo goed en zo mooi en oh, ik wil niet weg!

Helaas komt er na lunchtijd een einde aan het plezier en varen we terug naar Cairns. Tijdens die tocht val ik op het dek in 't slaap en doe ik een mooi kleurtje op.

Mika en ik worden gedropt bij Timothy's waar we uitgebreid verslag brengen.
Nog wat later zoeken we naar een geschikte outfit. We gaan uit eten met de duikgroep en erna is het tijd om een danske te placeren. Het is tenslotte zaterdag. Timothy, Sam, Steffi en Katja (al de couchsurfers) vervoegen ons later op de avond. Het is een waar Feest met de grote F!

-------------------------------------------------------------------------------------

27-09-'09, zondag, dag 231

'Oh waarom doet mijn hoofd weer pijn?' Ik ontwaak met kater EN 986 beestenbeten (muggen en ander ongedierte) over mijn lijf. Geen goede combinatie!
Gelukkig voel ik me terug de oude na liters water en een goed vullende lunch.

Timothy weet een mooi plekje in de natuur en zo zijn Sam, Timo, Steffi, Katja en ik even later op weg naar een creek in het regenwoud. Minder mooi dan die van vorig weekend maar nog steeds de moeite waard! We zwemmen, we zonnen en houden het vooral rustig – iedereen heeft het wat lastig.

Als we terug huiswaarts rijden komt er een verdachte geurtje uit de motorkap. En oh, daar is rook. Tijd om de benen te strekken en de tocht te voet af te leggen.
We gaan nog langs bij de supermarkt en springen dan op de bus richting huis. Steffi laat de pot room vallen – minder eten voor jou missie!

Ik maak een lekkere pasta met prei en roomsaus. Iedereen is stil aan tafel, een teken dat het goed is.
We zijn te lam – en te arm – om 's avonds nog iets te doen. 'Haal de dvd's maar boven Timo!'