Darwin, dag 215 tem 217

11-09-'09, vrijdag, dag 215

Eindelijk wat langer slapen. Ik moet maar om 10u uit mijn hostelkamer dus kan soezen tot 9u59.
Het is wat bewolkt, maar nog steeds 32 graden. Ipv de lagoon kies ik voor het park waar ik enkele uurtjes vertoef.

Tanika (remember het rondtrekken met de campervan) laat me weten dat ze voor enkele dagen in Darwin is. Dit vraagt naar een meet up! 't Is leuk om een vertrouwd gezicht te zien en al gauw zijn we aan het kletsen gelijk echte viswijven.

In de vroege avond ontmoet ik Matt, de couchsurfer waar ik de volgende 3 nachten blijf slapen. Nieuwsgierig dat ik ben had ik zijn Facebookprofiel al gecheckt en afgeleid dat we het goed met elkaar zouden vinden. En dat bleek te kloppen.
Een korte autorit van Darwin centre (Darwin is niet groot, 6 belangrijke straten en that's it) komen we bij hem thuis aan, in een suburb van Darwin. Het lijkt op een groot vakantieoord, met het grote bord met sierlijke letters dat je laat weten dat je Bayview binnen rijdt en de kleurrijke huizen. En wat een huizen!

Matt's flat is iets bescheidener dan de meeste huizen in Bayview en heeft een supergoed uitzicht over de rivier en de boten die daar liggen.
We vertoeven de avond op het terras met bier en wijn niet te ver af.

-------------------------------------------------------------------------------------

12-09-'09, zaterdag, dag 216

We staan op tijd op, want Matt moet inkopen doen. Hij woont hier nog maar enkele weken en moet nog een tafel, bedframe en bbq kopen (je kan niet in Oz wonen zonder een bbq in je bezit te hebben!). We doen het op zijn Amerikaans en gaan naar enkele 'lawn sales' ('garage sales'). De man aan het stuur, de vrouw met de kaart op de schoot om te navigeren. We schuimen een 6-tal sales af en Matt koopt een tafel en bbq. De auto is te klein om het al mee te nemen – doen we morgen wel als we een aanhangwagen bemachtigen. Het is bloedheet en beslissen om naar de lagoon te gaan voor de nodige verfrissing. 'n Vriend (hij lijkt op Garfield met zijn ros haar) vergezelt ons later, ik val in slaap terwijl de mannen praten over basket, cricket and footy.

Rond een uur of 4 keren we huiswaarts en maken ons klaar voor het basketballfeest. Zijn ploeg houdt – ism andere teams – een bus tour party waarbij met de bus van de ene plek naar de andere wordt gereden. Ter plekke is het tijd voor een hapje en drankje (of 2, 3, 4,...).
De gemiddelde leeftijd van de aanwezigen ligt rond de 35 en enkel Matt, Mitch en ik behoren tot 'de jeugd'. We drinken, we eten, we zeveren, we lachen tot ik in mijn broek pis, we socializen en leggen alles vast op beeld.

De jonge garede trek erna nog naar de Vic hotel om verder te feesten. Ook Tanika is weer van de partij. Het feest kan niet op!

Om 4u sluit de boel en stromplen we naar buiten, op zoek naar een taxi. Mijn voeten doen zeer, heel veel zeer. De onderhuidse blein doet me weinig goed. Dat is dan ook het enige slechte aan de voorbije dagen.
Een superleuke avond met die Australische gozers!

PS: Gelukkige verjaardag Ruben!

-------------------------------------------------------------------------------------

13-09-'09, zondag, dag 217

Ik slaap uit terwijl Matt naar de basketballtraining is (ha, met kater!). Als ie tegen 1 pm terug is maak ik lunch en proberen we de kater weg te werken. Tevergeefse actie.
Na een korte dutje is het tijd om iets te doen. We gaan naar zijn baas (wat een huis heeft die!) om met diens auto verder te gaan. Op naar tankstation om 'n aanhangwagen te huren, om dan weer verder te rijden om de tafel en bbq op te halen. De tafel is geen probleem, de bbq echter wel. Veel stukken blijken onder zijn neus verkocht waardoor het nog weinig zin heeft om de bbq mee te doen. Hebben we voor niets die trailer gehuurd.

's Avonds gaan we naar Mindil Beach waar de avondmarkt volop op gang is. Zover het oog kan reiken zijn eet- en souveniers/armbandjes-kraampjes te zien.
We zijn net op tijd om de zonsondergang te bewonderen.
Als afsluiter van de avond spreken we nog even af met Tanika om een pintje te pakken.

Morgen moet ik vroeg uit de veren om naar Cairns te gaan, hoewel ik daar weinig zin in heb. Het voelt toch wat vreemd om afscheid te nemen. Maar mensen komen en gaan, it's all part of the trip.