05-09-’09, zaterdag, dag 209
Mijn laatste weekend in Melbourne wil ik leuk spenderen, dus verlaat ik Watsonia voor de dag en nacht.
Ik spreek om 1 PM af met Brad aan station Jolimont, ook wel bekend onder de naam MCG (Melbourne Cricket Ground – MCG, het klinkt als een muziekgroep) waar deze namiddag een footymatch wordt gespeeld. Geelong Cats versus Western Bulldogs. Voor de tweede maal ga ik in mijn 7 maanden hier naar de footy, maar nu krijg ik de regels van het spel uitgelegd zodat ik de game vrij goed kan volgen. Brad is voor de Doggies, maar ik ben altijd al een kattenpersoon geweest en juich voor Geelong. Spieren, zweet, zelfs een beetje bloed en dat voor twee uren... mooie sport, mooie sport.
Tijdens de derde rustpauze ontmoeten we Brads vrienden. Ik moet DRINGEND meer over Gent en Belgie te weten komen want ik word steeds gevraagd naar wat typisch Belgisch is maar verder dan 'bier, chocolade en friet' reikt mijn kennis niet.
Na de match gaan we huiswaarts. Brad werkt verder zijn kater weg en houdt een siesta terwijl ik wortelstoemp maak (dat lijkt me toch iets typisch Vlaams). Het valt zeer goed in de smaak en nu de buiken gevuld zijn, zijn we klaar om een stapke te gaan zetten. Laat wilt Brad het niet maken gezien hij 's anderdaags vroeg op moet om te werken.
We belanden in Cookie want daar is het altijd goed. Plezier, lachen, gezever en gezwans met Brad.
Hollander Sander smst dat hij onderweg is om ons te vervoegen maar laat wat later toch afweten. Zijn liefje werd onwel dus komen ze niet meer af.
Couchsufer Henry kont wel nog gedag zeggen. De babbels gaan minder vlot met hem dus beslutien we maar een einde te maken aan de nacht. Onderweg naar de tram prot Brad nog een hamburger in zijn mond (ik mag de frieten hebben) en zetten we het plezier verder.
Eenmaal thuis mondje toe want huisgenoot Cam is al in dromenland.
Ne vree wijzen dag en avond, deze laatste zaterdag in Melbourne.
-------------------------------------------------------------------------------------
06-09-’09, zondag, dag 210
Brad is vroeg uit de veren maar ik mag blijven liggen. 'Trek gewoon de deur achter je toe.' Dit doe ik, 2 uur later, dan ook maar bedenk me net bij het baf-geluid (overduidelijk een deur die in het slot valt) dat ik mijn topje in de badkamer vergat. Potverdikke!
Terug in Watsonia spelen Hannelore en ik gezelschapspelletjes.
-------------------------------------------------------------------------------------
07-09-’09, maandag, dag 211
De allerlaatste dag is een feit.
De laatste dag dat ik pampers ververs, eten maak, de boel opruim.
Flo gaat vanaf vandaag full time naar de kindergarten wat mij goed uitkomt om alles te pakken.
Erna nog een laatste keer naar de fitness en klaar zijn we met alles.
167 dagen. 167 dagen was ik in Watsonia. Dat zijn zeker 430 pampers die ik ververste. Flo kakt er graag op los!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
+2.jpg)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten