Watsonia, dag 141 tem 145

29-06-’09, maandag, dag 141

Officiële eerste vakantiedag.
Onder het motto ‘een gezond lichaam in een gezonde geest’ (na 5 maanden ‘alleen’ met enkel je gedachten resulteert in een overgezonde geest) begeef ik me naar de fitness waar een nieuw programma wordt opgesteld. Ook worden er opnieuw cm’s opgemeten, of liever: er wordt gemeten en het heugelijke nieuws ‘je bent daar 5 cm kwijt, hier 6’ wordt me meegedeeld. Joepie, min hard werken levert resultaat op.
Een gezond, strak(ker) lichaam in een overgezonde geest.

’s Namiddags moeten er boodschappen ingeslagen worden. Uiteindelijk geraken we niet verder dan de kledingswinkels. Nou ja…

--------------------------------------------------------------------

30-06-’09, dinsdag, dag 142

Plan ‘boodschappen doen’ wordt vandaag opnieuw opgenomen. Zonder kids ga ik naar den Aldi, zoek en vind ik het nodige fruit en groenten, bekijk ik – als een echte huisvrouw – de kuisproducten en betaal. Welgeteld 59 minuten later sta ik weer thuis en haal ik mijn beste kookcapaciteiten boven. Nog zo’n troef van deze huisvrouw.

De kids hebben nood aan beweging, dus op naar het ‘kangoeroepark’!
Ofwel is er een storm gepasseerd ofwel hebben houthakkers hun beste beentje voorgezet, maar hoe ligt het park er nu bij?! Praktisch de helft van de bomen zijn (al dan niet volledig) gesneuveld. En de kangoeroe’s lijken dat op het eerste zicht ook te zijn. Maar mijn allesziend oog spot er plots twee. ‘Oké kinders, let’s find those animals!’ En ja hoor, we treffen een hele kudde (Wordt dat zo gezegd? Een ‘kudde’ kangoeroe’s? Of is het ‘groep’, of ‘school’ of gewoon ‘hoopje’?) kangoeroe’s op slecht 5 meter van ons aan. Gorte grijze kangoeroe’s maar ook mini walabi’s (te schattig). Er steekt een windje op, een teken dat het tijd is voor een andere bezigheid. We houden het kangoeroespotten voor bekeken en leven ons uit op de aanpalende speeltuin.
Het windje van daarnet wordt een hevige wind (ik durf het woord ‘storm’ bijna uit te spreken), even dreigt Florian weg te waaien. Tijd om huiswaarts te keren.

Het is dinsdag en naar goede gewoonte sport- en ontspanningstijd. Hanne’s gym loopt tijdens de vakanties niet door dus blijft ze thuis bij broer.

De telly (tv – Aussies vinden het heerlijk om alles af te korten: ‘Brissie, telly, barbie, Aussie…’) zendt om de 10 minuten dezelfde reclame uit. De radio spreekt alleen over dit. Er staan RIJEN mensen voor aan te schuiven. Vanavond is het trekking van Ozzie Lotto! Liefst $90’000’000 (!) te winnen. Jawel, je hoort het goed: negentig miljoen dollar. Dat is zowaar €48’648’648!! Dat zou wel goed in mijn geldbeugel passen.

--------------------------------------------------------------------

01-07-’09, woensdag, dag 143

Een dag met activiteiten binnenshuis wegens regen, koude en een f*cking zuidenwind.

--------------------------------------------------------------------

02-07-’09, donderdag, dag 144

Het is koud. Berenkoud.
Maar een sterke vrouw zijde laat ik me niet afschrikken door die zuidenwind, die het nog wat frisser maakt.
We fietsen naar het park, spelen op de – half natte – speeltuin en fietsen nog wat verder.
Blauw slaan m’n vingers uit, hoog tijd om naar huis te keren.
Geen betere manier om op te warmen dan achter het fornuis te staan. Moussaka op SOS Piet’s wijze. Een jammie keuze, zo blijkt een uur later.

’s Avonds opnieuw naar de fitness waar de boksles alle energie uit me slorpt.

PS: hoera voor mezelf! Hoera hoera driewerf hoera! We zijn de tweede van de maand, wat wil zeggen: een maandje langer samen met mijn geliefd liefje. Geen eenvoudige, voor de hand liggende situatie maar het werkt goed, het werkt zeer goed!

--------------------------------------------------------------------

03-07-’09, vrijdag, dag 145

Terwijl België tropische temperaturen haalt, heb ik koud. Koud leiden in Australië. Dus, laat het voor eens al altijd duidelijk zijn beste vriendjes. Het is NIET altijd goed weer in Oz. Ja, bepaalde delen van Oz wel, maar nee, niet in Melbourne. En nee, het is niet grappig om me dan te laten weten hoe prachtig de zon daar schijnt, hoe lekker de bbq’s smaken en hoe leuk het is aan de Blaarmeersen. Laten we het onderwerp ‘weer’ niet al te veel vernoemen. Willen we dat afspreken?

PS: ik denk dat ik bij mijn thuiskomst eerst een maand of 5 in quarantaine ga. Nu al 4 maand is mijn darmflaura niet zoals het hoort te zijn. Geuren waar zelfs de rotste eieren niet aan kunnen tippen, produceert mijn lichaam. De scheten van op Wereldkamp 2008 zijn er niets tegen (hé Ilse ). Als vader Himpens en ik een wedstrijd houden, win ik met mijn ogen dicht (maar darmen open).
Alstublieft voor de precieze omschrijving, dat is graag gedaan.