Adelaide, dag 153 tem 156

11-07-’09, zaterdag, dag 153

Voor een zaterdag sta ik vroeg op. Moest het een andere dag zijn, dan sta ik ook nog te vroeg op. Om 7u gaat de wekker.
We breien twee dagen aan de schoolvakantie en trekken voor 4 dagen naar Adelaide. Vrienden van M’lijn en Danny opzoeken.
Een tocht van 800 km staat ons te wachten. Ik kijk er niet naar uit.

Ik probeer in de wagen verder te slapen, anderhalf uur na het eerste opsta-uur. Een onmogelijke opdracht om twee - meer dan wakkere - kinderen achterin.
Ik heb noch de inspiratie noch de zin om verhaaltjes uit mijn mouw te schudden zoals vader Himpens het altijd deed, dus lang leve de draagbare dvd!
Terwijl Ice Age II, Dora, Harry Snotter en meer van die kadees de revue passeren, tuur ik naar buiten, waar het landschap continu verandert. De bebouwde wereld maakt plaats voor bergen. Bergen veranderen in groene, open vlakten. Groene, open vlakten worden landschappen met een uitgebreid kleurenpakket. We doorkruisen kleine dorpjes, waar de treinen nog op kolen lijken te rijden en er nog lang geen sprake is van ‘ontwikkeling’.
De herinneringen aan onze roadtrip komen boven en een glimlach verschijnt op mijn gezicht.
En dan weer die harde realiteit…
Geen illegale slaapplaatsen, geen aangename temperaturen, geen ‘ik vraag een plaatje op de radio aan’,… Wel twee lawaaierige koters die stront in hun oren lijken te hebben.
Ik maak dan ook een vreugdedans wanneer we na 9 uur rijden bij Mark aankomen.

Er wort bijgekletst, een hapje gegeten en wat gedronken. Later op de avond gaan M’lijn, Tammi, Ray en vriendin en ik naar een salsa-avond. $15 inkom, daar gaat mijn geld. Er zijn nog maar enkele mensen wanneer we toekomen. De dj van dienst zet nog alles op. En ik, ik voel me Alain en Sammy op Liesje’s feestje.
Na enkele zipjes aan mijn wijn voel ik het al wat in mijn hoofd, dat gebeurt natuurlijk als je in de voorbije 5 maanden amper drinkt.
Het volk komt toe, meer heupen beginnen te wiegen, mannen vragen vrouwen ten dans. Ik bedank vriendelijk en hou het liever bij het kijken. De ‘1 2 3’ danspasjes’ zijn niet zo aan mij besteed. De helft van de aanwezigen zijn +35’ers en 95% daarvan lijkt te gaan winkelen in een carnavalwinkel (het waren waarschijnlijk solden). Te gek voor woorden welke kledij ‘als ik het dat nog kan noemen) te zien was! Aan anorexia leidende oma draagt een doorkijkkleedje (een beeld dat jammer genoeg op mijn netvlies staat gebrand). Een andere ‘dame’ heeft een korset met pluimen aan, wellicht een zeer goedkope versie van Moulin Rouge. Ik amuseer me kostelijk om al deze pracht en praal te aanschouwen. Ik zie hoe teleurgesteld een meisje is als net die ene kerel dat andere meisje ten dans vraagt. Bij het zien van deze toch wel wat trieste situatie begint mijn fantasie te werken en spelen zich de beste filmscenario’s in mijn hoofd af.
Rond 1.30 AM loopt de zaal leeg en keren ook wij huiswaarts.

--------------------------------------------------------------------

12-07-’09, zondag, dag 154

Ik sliep slecht. Het sofabed is niet het beste en een koude-gevoel was permanent aanwezig. Een warme douche (in de oh zo smerige badkamer – hosteldouches zijn properder) helpt me er bovenop.
Met mijn ontbijt nog achter de kiezen gaan Tammi, M’lijn en ik shoppen. Missie: vind het perfecte kleedje voor gymbuddy Bianca’s feestje. Het tweede kleedje dat ik pas, zit als gegoten. Ik wacht echter om het te kopen, je weet nooit wat je nog tegenkomt. We doen nog enkele andere winkels, ik wring me in andere kanshebbers maar niets zit zo goed als dat ene. Dat ene kleedje blijft door mijn hoofd spoken. Je kan zelfs stellen dat het een beetje een verliefd gevoel opwekte. Kopen dus!

Na een korte tussenstop bij Marc gaan we naar het Belgian Beer Café waar met vrienden wordt afgesproken. Yes, Belgisch bier! Een lekkere Kriek (het is een engeltje die pist op mijn tong) en frieten worden besteld. Smullen!

Moe maar voldaan en zo blij met de nieuwe aankoop kruip ik in het veel te koude sofabed.

--------------------------------------------------------------------

13-07-09’, maandag, dag 155

Het is voor mij ook vakantie dus slaap ik uit.
We gaan uit lunchen met 2 vrienden van M’lijn en Danny. Erna wat kuieren door ’t stad.
’s Avonds is iedereen weg en hou ik me computergewijs bezig.

--------------------------------------------------------------------

14-07-’09, dinsdag, dag 156

De terugrit naar huis.
Waarom had ik er nog niet eerder aan gedacht om mijn MP3 in mijn oren te pluggen en ze slechts voor noodzaak uit te halen? De tocht gaat beter dan het heengaan, juich!
We zijn maar enkele minuten te laat voor Hannelore’s gym. Ook ik spring in mijn sportkledij en op de loopband, want na zo’n boefweekend valt er wat af te werken.