Sydney, dag 4 en 5

12-2-’09, donderdag, dag 4

De eerste indrukken van Sydney: druk, sommige buurten toch wel vuil (op het einde van onze straat is een pleintje waar the homeless people samentroepen en later op avond zie je dat het ook de tippelbuurt is), groot, vriendelijke mensen, leuke plekjes om te kuieren...
Dikke fun dus!

Intussen zijn we terug van de fikse wandeling langs de kust. Omwille van de regen verschoof de planning wat, zodat we tegen 13u vertrokken vanuit het hostel naar Boni Beach (zo’n 15 minuten met het busje), een bekend surfstrand. Het aantal surfers was beperkt, maar demonstreerden mooi hoe het moet. Enkelen van de groep waagden zich aan een frisse duik, een aanbod dat ik vriendelijk afsloeg. Plezier en vertier op het strand voordat we aan de beach walk begonnen: de kustlijn volgend van Bondi Beach langs ik-weet-niet-meer-welk-strand naar Bonti Beach, waar we ons buikje vulden. De zon kwam even piepen, waarbij menige truien vlug werden uitgetrokken. Wat voetballen, kletsen met de anderen... in afwachting op David van de hostel die ons kwam oppikken. We leerden nieuwe Engelse woorden (‘rollypolly’), kwamen dingen te weten over de andere landen, leerden elkaar beter kennen. That was not ‘hoven droven’ (Zweeds voor ‘fucked up’). Mensen Nederlands – met voorkeur met een Gents accent – leren praten, het levert grappige taferelen op...

Op het avondprogramma stond een barbie (bbq) in een ander hostel. En jawel, ook aan mijn vegetarische zelve werd gedacht. Een aborginal kwam een danske placeren en leerde ons wat bij over zijn volk.
Na het nuttigen van spijs en drank werd het tijd on andere oorden op te zoeken. Up to the pub/nightclub. Op weg naar daar brak opeens de hemel. De regen viel met bakken uit de luchtm de rioleringen konden het nog amper aan en al snel waren we doorweekte kiekens. Nog een korte tussenstop in de hostel om enkele spullen te droppen en een schoenwissel uit te voeren (met slippers geraak je niet binnen dus moest ik mn supervrouwelijke wandelschoenen aandoen) en dan konden we onze tocht verderzetten.
Het nachtleven kont hier vroeg op gang. Rond 22u was het opeens stampvol. Een gevulde pub/nightclub met surfboys and –girls. Ik verkies toch mijn gekende Charlatan (met ‘den bol’). De groep splitste zich op en ondergetekende vond dat het genoeg geweest was. Blijkbaar kan ik hier veel minder lang uitgaan als thuis, want om 1u zagen we ons bedje terug.

PS: voor foto’s en (kort maar krachtige) verhalen, check ook eens jokeh.aroundtheworld.be

--------------------------------------------------------------------

13-2-’09, vrijdag, dag 5

Ik begin meer en meer in een normaal slaap- en leefritme te komen. 8u: opstaan (flink op tijd). Een lichte kater waarneembaar, zo frontaal. Lang leve Dafalgan! Het ontbijt maakte me weer de oude en gaf me veel energie, wat ik goed kon gebruiken voor de dagactiviteit: SURFEN! Wijs!

26-jarige Zahn (die er door zijn veel te gebruinde huid 32 jaar uitziet) en Shane namen ons mee naar Manly, een wijk net buiten Sydney-stad. Wat zoals bij ons Ledeberg bij Gent. Collonay Beach was onze speeltuin. Al snel werden we in surfpakjes gehesen (prachtig met dat strakke lijf van me), overspoeld met beeld en uitleg over het surfen. Vol enthousiasme het water in! Peddelen, kan ik. Peddelen terwijl een golf afkomt, geen probleem. Draaien zodat de neus van je board naar de kust wijs, kinderspel. Rechtstaan, hmm... een ander paar mouwen. Enkele keren lukte het me om als een echte surfbabe naar de kust te surfen. Wijs, vree wijs!
Tijd voor lunch want van sport kan je honger.
De liefhebbers konden erna opnieuw het water in, een kans dat ik natuurlijk niet liet liggen. We trokken dieper de zee in, waar de golven een stuk groter zijn. Inmiddels was een school van uit de buurt ook naar het strand afgezakt. Schattig om 12 jarigen bezig te zijn op hun board. Voor de verandering begon het nog eens te regenen, maar dat kon de pret niet bederven.
Dus, grote golven trotseren. 1ste maal, ok. 2de maal, yep. Bij de 3de maal tegen ging het tegen stroom peddelen minder vlot (morgen zal ik spierpijn hebben), maar toch blijven gaan (‘gaan Alain!’). Een grote wave komt af, ik stel – eerder leg – me in de startblokken, begin (zoals het hoort) te peddelen met de stroom mee, stel me recht maar word omver gekieperd. Kopje onder, board op mijn hoofd. Even op adem komen en dus niet oplettend kwam opeens een andere golf op me af en stal de lenzen uit mijn ogen. Gedaan dus met surfen. Een vriendelijke instructor – met goede ogen – kwam me helpen om board veilig en wel op te bergen.
Even later hielden de anderen het ook voor bekeken, voornamelijk omdat het tijd was om huiswaarts te keren.

De avond hebben we rustig gehouden. Kijken naar ‘Lord of the rings’ en wat praten met de hostelgenoten. Trouwens onze 1ste Belg tegengekomen: Belgen zijn hier een zeldzaam ras.

Onze plannen voor volgende week zijn concreet. Dinsdagochtend 17 februari (6u30 – pijnlijk vroeg) trekken we net het vliegtuig naar Adelaide, zuiderlijker gelegen aan de kust. Enkele dagen daar vertoeven om dan een 7-daagse tour te doen met een groep. Jen van de hostel raadde ons dit aan, we willen beiden naar Centraal-Australie (met Alice Springs, Ayers Rock) dus grijpen we dit aanbod met beide handen. Vrijdag 20 februari start de trip in Adelaide om donderdagavond 26 februari in Alice Springs te zijn. We hebben op internet al een leuke hostel (met zwembad) gevonden, maar het boeken volgt nog.
Wat we erna doen staat nog niet vast.

Tijd nu voor mijn bed want morgen moeten we vroeg op. Nationaal Park The Blue Mountains wacht op ons.

Getekend,
Jolien